Tek Dünya, Eşit Uluslar, Ortak İnsanlık!

24 Ekim 1945'te kurulan Birleşmiş Milletler, insanlığın savaşların yıkımından çıkardığı en büyük ortak derslerden birinin ifadesiydi: Barış içinde birlikte yaşamak!

Yalnız o da değil; bir arada yaşamanın o idealini bir iradeye dönüştürmek için 'örgütlenen insan aklı' idi! Haklı idi!

Aradan kocaman yıllar geçti.

Kimi acılar yerelleşti, kimi dramlar genelleşti...

Savaşlar bitmedi, yoksulluk ortadan kalkmadı, eşitsizlikler giderilemedi.

Dahası, insan hakları ihlalleri, açlık, göçler ve çevresel felaketler, insanlığın ortak vicdanını yaralamaya devam etti ve ediyor...

Evet, pek çok konuda başarılı olamadık.

Ama geride bıraktığımız yıllarda, belki de unuttuğumuz nice başarıya da imza attık:

bazen insani yardımlarda, biraz eğitimde, daha belirgin olarak kültürel iş birliğinde ve kısmen uluslararası hukukta önemli mesafeler aldık.

Umut!
Umut değil midir yaşatan bizleri?

Öyleyse Birleşmiş Milletler'i yalnızca başaramadıklarıyla değerlendirmek, insanlığın ortak kazanımlarına da haksızlık olur.

Umut şudur: eksiklikleri görerek daha iyisini kurabilmeyi istemek ve buna inanmak!

Bu bağlamda Genel Sekreter Sayın António Guterres'in barış, dayanışma ve çok taraflı iş birliği yönündeki çabalarını da bu anlayışla değerli buluyorum.

Ancak artık Birleşmiş Milletler'in kurumsal yapısını yeniden düşünmenin zamanı gelmiştir.

Egemen ulus-devletlerin eşitliği, uluslararası düzenin temel ilkesi olmalıdır.

Hiçbir devletin diğerinden daha üstün bir siyasal iradeye sahip olmadığı, ayrıcalıklı karar mekanizmalarının sorgulandığı ve eşit oy hakkının esas alındığı daha demokratik bir yapılanma üzerinde düşünmeliyiz.

Bu doğrultuda, mevcut Ekonomik ve Sosyal Konsey'in ötesine geçen, "ekonomik ve sosyal güvenliği" insanlığın ortak sorumluluğu olarak ele alan yeni bir konsey modeli geliştirilebilir.

Bu modelde, gıda güvenliği, temiz suya erişim, temel sağlık hizmetleri, çocukların korunması ve insan hakları alanlarında faaliyet gösteren uluslararası kuruluşların uzmanları, teknik alt komitelerde birlikte çalışabilir. Bilimsel bilgi, siyasal kararların yolunu aydınlatabilir.

Böyle bir yapılanma, gelecekte tartışılabilecek yeni bir Birleşmiş Milletler Anayasası düşüncesinin de başlangıcı olabilir.

Nihayet, gerçek ve kalıcı barış; çocukların doyurulması, anaların esenliği, babaların işsiz kalmaması, eğitim ve sağlık hizmetlerinden herkesin yararlanmasıdır...

Daha yaşanabilir bir dünyada yaşamak istiyoruz.

Öyleyse yalnızca milletler değil; halklar, eller, emekler ve bilinçler de birleşmelidir.

İnsancıl, hakça, dayanışmacı bir dünya kurulmalıdır. İnsan onurunun esas alındığı bir dünya...

Birleşmiş Milletler'in geleceği, işte bu ortak iradede aranmalıdır.

Tek Dünya! Eşit Uluslar! Ortak İnsanlık!

Birleşmiş Milletler Günü kutlu olsun!

Dr. Reyhan Bülend Kırmacı