Siyah plastik mutfak eşyalarındaki kimyasallar sağlık riski içeriyor mu

Atık elektronik cihazların malzemelerinden üretilen bazı siyah ürünlerin kimyasal kirlilik barındırma ihtimali uzmanlarca ele alındı.

Giriş: 07 Ocak 2025, Salı 15:00

Güncelleme: 02 Kasım 2026, Pazartesi 15:34

Siyah plastik mutfak gereçleri, oyuncaklar ve paket servis kapları gibi günlük kullanım ürünleri, geri dönüştürülmüş elektronik atıklardan gelen bazı kimyasalları içerebiliyor. Özellikle elektronik cihazların üretiminde kullanılan alev geciktirici maddelerin, geri dönüştürülmüş plastikler aracılığıyla mutfak gereçleri gibi farklı ürünlere taşınması sağlık açısından endişe yaratıyor.

2024 yılında Chemosphere dergisinde yayımlanan bir araştırmada, ABD'de satılan 203 siyah plastik ev ürünü incelendi. Araştırmacılar, brom düzeyi belirli bir eşiğin üzerinde bulunan 20 ürünü ayrıntılı kimyasal analizden geçirdi. Bu ürünlerin yüzde 85'inde alev geciktirici kimyasallar tespit edildi. Bunlar arasında elektronik cihazların plastik kasalarında yaygın olarak kullanılan ve kullanımı birçok alanda kısıtlanan dekabromodifenil eter (dekaBDE veya BDE-209) de bulunuyordu.

Araştırmanın önemli bir bulgusu, elektronik ürünlerde kullanılan stiren bazlı plastiklerdeki alev geciktirici miktarının, mutfak gereçlerinde daha sık kullanılan polipropilen ve naylon gibi plastiklere kıyasla daha yüksek olmasıydı. Bu sonuçlar, elektronik atıklardan elde edilen geri dönüştürülmüş plastiklerin başka ürünlerde kullanılmasının kimyasal kirlenme riski yaratabileceğine işaret ediyor.

Araştırmada yeni bulgular

Araştırmanın ilk yayımlanan halinde, kirlenmiş siyah plastik mutfak gereçlerinden yemek pişirme sırasında yağa geçebilecek BDE-209 miktarına dayanarak günlük maruziyetin 34.700 nanogram olabileceği tahmin edilmişti. Ancak araştırmacılar, hesaplamada kullandıkları formülü yanlış yorumladıklarını fark ederek 2025 yılında düzeltme yayımladı. Düzeltilen tahmin, günlük 7.900 nanograma indirildi.

Gündem kategorisinden bir başka haber:

Araştırmacılar, bu miktarın gerçek yaşamda ölçülmüş bir maruziyet değeri olmadığını, deneysel aktarım oranlarına ve belirli varsayımlara dayanan bir tahmin olduğunu vurguladı. Ürünün ne sıklıkta kullanıldığı, pişirme sırasında ne kadar kimyasalın gerçekten yiyeceğe geçtiği ve kullanım koşulları gibi değişkenler bu hesabı etkileyebiliyor. Düzeltme, araştırmanın temel bulgusu olan bazı siyah plastik ürünlerde tehlikeli alev geciktiricilerin varlığını değiştirmiyor.

Alev geciktiriciler ve kanser riski

Alev geciktirici kimyasalların bazıları hormon sistemi, üreme sağlığı ve gelişim üzerinde olumsuz etkilerle ilişkilendiriliyor. Bu maddelerin sağlık üzerindeki etkileri, kimyasalın türüne, maruz kalınan miktara ve maruziyet süresine göre değişiyor.

2024 yılında JAMA Network Open dergisinde yayımlanan bir araştırmada, kanlarında polibromlu difenil eter (PBDE) düzeyi en yüksek grupta bulunan kişilerin kanser nedeniyle ölüm riskinin, en düşük gruptakilere kıyasla yaklaşık dört kat yüksek olduğu bildirildi. Araştırma 1.100 yetişkini kapsıyordu. Ancak bu bulgu, kanındaki PBDE düzeyi ile kanserden ölüm arasındaki istatistiksel ilişkiyi gösteriyor; kimyasalların kansere doğrudan neden olduğunu kanıtlamıyordu.

Siyah plastiklere rengini veren karbon siyahı kanserojen mi?

Plastiklere siyah rengini vermek için kullanılan maddelerden biri karbon siyahı. Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı (IARC), karbon siyahını insanlar için muhtemel kanserojen olarak Grup 2B kategorisinde sınıflandırıyor. Ancak bu değerlendirme, esas olarak hayvan deneylerinde gözlenen etkilerle ilişkili. İnsanlarda kanserojen olduğuna ilişkin kanıtlar yetersiz.

Karbon siyahının bu sınıflandırması, siyah plastik mutfak gereçlerinin kanser riski oluşturduğu anlamına gelmiyor. Özellikle karbon siyahı içeren plastik kaplardan yiyeceklere kimyasal geçişi ve bunun insan sağlığı üzerindeki etkileri konusunda doğrudan kanıt bulunmuyor. Bu nedenle karbon siyahının sınıflandırması ile siyah plastik ürünlerin gıda yoluyla oluşturabileceği risk birbirinden ayrı değerlendirilmeli.

Siyah plastikler neden geri dönüştürülemiyor?

Siyah plastiklerin geri dönüşümündeki temel problem, geleneksel tesislerde kullanılan yakın kızılötesi (NIR) sensörlerinin karbon siyahı içeren plastikleri algılamakta zorlanması. Bu pigment, kızılötesi ışığı büyük ölçüde emdiği için otomatik ayrıştırma sistemleri siyah plastikleri diğer plastiklerden ayıramayabiliyor. Bu durum, siyah plastiklerin geri dönüşüm sürecine katılmasını zorlaştırıyor.

Gündem kategorisinden bir başka haber:

Ancak bu sorun artık aşılamaz değil. 2026 yılında Waste Management dergisinde yayımlanan bir araştırmada, orta dalga kızılötesi (MWIR) hiperspektral görüntüleme teknolojisinin siyah plastikleri ayrıştırma performansı araştırıldı. Araştırmacılar, bu teknolojiyle siyah plastiklerin sınıflandırılmasında yüzde 83,4 doğruluk elde etti. Aynı çalışmada geleneksel NIR yöntemiyle elde edilen doğruluk yüzde 47,5 oldu.

Bu sonuçlar, yeni görüntüleme ve sensör teknolojilerinin siyah plastiklerin geri dönüşümünü kolaylaştırabileceğini gösteriyor. Ancak araştırma, laboratuvar koşullarında gerçekleştirildiği için teknolojinin bütün geri dönüşüm tesislerinde kullanılmaya başlandığı anlamına gelmiyor.

Siyah plastik ürünlerle ilgili endişelerin bir bölümü, elektronik atıkların geri dönüşüm sürecinden kaynaklanıyor. Eski bilgisayarlar, televizyonlar, telefonlar ve diğer elektronik cihazlarda kullanılan plastikler, alev geciktirici maddeler ve çeşitli katkı kimyasalları içerebiliyor. Bu plastiklerin uygun ayrıştırma ve denetim süreçlerinden geçmeden başka ürünlerde kullanılması, istenmeyen kimyasalların ev eşyalarına taşınmasına neden olabiliyor.

Haberi Derleyen: Yorumla Haber Merkezi