BaĞimsizlik UĞruna
Korku,susuzluk,açlık ve uykusuzluktan bir haberdiler.Zaten yüreklerinde de bunlara yer yoktu.Çünkü o zamanlar yüreklerdeki korku –cesaret,susuzluk,açlık ve uykusuzluk,vatana, millete doyum ve özlemdi.
Her bir milimetrede binlerce mermi…! Yeryüzünde görülmemiş bir şeydi.Mermilerin önüne ölüme değil vatana atılıyorlardı.Vatan aşkıyla yoğrulmuş bu yiğitler açlık nedir bilmeden günlerce bir tas çorbayla savaşıyorlardı.Sanmayın ki bir tas çorba için savaşıyorlardı.O bugün rengine renk ,canına can katan bayrağa kavuşmak için savaşıyorlardı.O güne kadar toprağın kokusunu yüreklerinde saklayan bu insanlar istiklalin yokuşunda koşarken kanla yoğrulmuş o toprakta bağımsızlığı kovalıyorlardı.
Güven kimine göre eşe,dosta,kimine göre ana,babaya duyulan güvenken hilal uğruna bir çukura sinip kalan ve parmakları tetikte birkaç saat uyuyan genci ,çocuğu ve yaşlısı olmuştu.Adeta kurulmuş saat gibilerdi belki bir yarım saat dinlenip yine ardı arkası gelmeyen mermilerin önüne korkusuzca atmak için mücadele ediyorlardı.Her an ölümle yüz yüze olmak o şartlar altında yaşamak imkansız değil,imkansıza ulaşmaktı.Yani asırlarca peşinden koşulan bağımsızlığa kavuşmaktı.
Azrail’in ortalıkta cirit attığı,pençelerini önüne gelene taktığı,kandan göllerin oluştuğu anaların göz yaşlarının çaresizce yüreklerine aktığı,insanların yorulmak,korkmak nedir bilmedikleri o yerde cesurca savaşan arkalarına bir kez bile bakmadan geride sevdiklerini,analarını,babalarını,çocuklarını bırakan o korkusuz,cesur askerler bizim için savaşmışlardı.Cumhuriyet için,sevdiklerinin,analarının,babalarının,çocuklar ının geleceği için savaştılar.
Onlar vatanını canlarından çok sevenlerdi,ardı arkası kesilmeyen acımasız mermilerin karşısında vatan sevgisi ancak böyle gösterilirdi.Yaptıkları kahramanlık,gösterdikleri cesaret örneği ile “BİZ TÜRKÜZ” diyorlardı.işte hepimizin övünmesi gereken Türklük buydu.Çünkü Türklüğün tarihinde cesaret,vatan,millet aşkı yatıyor.Vatana hasretle ölüm bir çağırılırdı.Buda yüreklerdeki şehitlik türküsüydü.Kimi yare,kimi oğla,kimi kardeşe kimi ise babaya hasretti.
İleriyi görebildiler bizim cumhuriyetle büyümemizi özgürce yaşamamızı istediler.Bunun içinde son nefeslerine kadar mücadele ettiler.Biz Türk geçleriyiz Cumhuriyetle büyüdük,yaşadık,yaşayacağız ve bizden sonraki nesillerde de bu böyle olacak.Bize bıraktıkları en yüce miras Cumhuriyettir ve Cumhuriyetin ışığında da “NE MUTLU TÜRKÜM” diyebilmektir.Gücümüzün ve inancımızın önünde kimsenin duramayacağına inanmak ve ilerlemektir.
bu yazıyı yazan ankarada derece almış
|
03-23-2007, 03:44
Düzenli Mod
