|
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
05-19-2008, 10:20
|
#1 (permalink) |
Bir Düş'müşüm Ben, Kendi Düşlerinde Yiten
Sessizliğime yalnızlık bulaştı, yalnızlığım sessiz. Gerçek dışı düşler kuruyorum, gözlerimi kapatınca. Hep kapalı kalsın istiyorum gözlerimi. Düşlerim sonsuz. Gökyüzünde ki yıldızları tuvalin üzerine işlemek istiyorum. Yıldızlar benim olsun, onlara dilediğimce dokunabileyim. Ya da kendimi gökyüzünde, yıldızların üzerinde; Çocuklar gibi sek sek oynarken çizmek istiyorum. Ne hoş olurdu.. Anlamsız düşler kuruyorum... Kendimi var edebilmek için, kendimi aşabilmek için. Anlamlı olmaları gerekmiyor... Gözlerimi kapasam, bir denizin kıyısındayım, dalgalar ayaklarıma vuruyorlar, Ay denizin üzerine düşmüş, dalgalar ayaklarımla birlikte ay'a vuruyorlar. Hiç bir ses yok. Dalgalar sessiz sessiz kum tanecikleriyle oynaşıyorlar bir yandan. Bir balık vuruyor dalgalarla birlikte kıyıya; yorgun,mutsuz, kimsesiz... Telaşla denize bırakıveriyorum yeniden, bakıyorum arkasından Korkum biraz diniyor, içim rahatlıyor balık denizde olmalı. Anlamsız düşler kuruyorum dedim ya! ... Birini düşlüyorum arada bir, tanımıyorum, zaten kendisini tanımama izin vermiyor. Çünkü, düşümde bir türlü yüzü belirmiyor. Sadece bir düş, gizli bir imge. Benim en güzel imgem. Sevmeliyim onu, ellerini tutmalıyım, Ay denize düşmüşken dans etmeliyim dalgaların üzerinde sessiz. Dalgaların sessizliğine eşlik etmeli yüreğimin sesi... Yüreğim atmalı, öylesine atmak değil, yüreğim ağzımdan çıkacakmış gibi atmalı... Kendi içimde yarattığım bir müziğe eşlik etmeli benimle, bilinen tüm müziklerden farklı. İçimdeki o müziği duymalı ve eşlik etmeli dansıma... Her gün yeni sözler yazmalı bıkmadan , usanmadan. Anlamsız düşler kuruyorum dedim ya! Aşk böyle olmalı, korkmasam... Gözlerimi kapasam... Karşımda tuval, boya ve fırça kullanmadan çiziyorum gökyüzünü, hüznü.. Sonbaharda bir kuş göç ediyor uzaklara , hep merak ederim; Giderken geride bıraktıklarına üzülürler mi, yoksa bu onlar için doğal mıdır. Hep ayrılık mı vardır, alışmışlar mıdır... Belki ufakta olsa hüzünlenirler ve gagalarının ucunda taşırlar yüreklerini ordan oraya. Göçmen kuş kaybolurken mavilikle, küçük bir çocuk ağlar: “Gitme”... Göçmen kuşlar bir gün geri dönerler , dönerler de bulurlar mı bıraktıklarını ? Bıraktıkları o yerde, bıraktıkları şekilde?. Şiirlerin vurgunu, kelimelerin yorgunu... Anlamsız düşler kuruyorum dedim ya!... Bir düş'müşüm ben... Kendi düşlerinde yiten... |
|
|
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
