|
|
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
02-08-2008, 16:22
|
#1 (permalink) |
Yalnızlık Elbisemin Rengi Atıyor...
 yağmur damlaları dökülüyor saçaklardan.. arınıyor tüm şehir senden birden çağlıyor yağmur üstüme yağan sen oluyorsun yüzümde süzülüyorsun yavaş yavaş... en kuytu düşüncelelerime kadar ıslatıyorsun benliğimi ve yakıyorsun ellerimi ayaz kesen soğukluğunla... birden hayalin karşıma çıkıyor çıkmaz sokaklarda sen de benim gibi şemsiyesiz çıkmışsın yağmura... yangına........ biliyorum yağmur seni yakmaz.. biliyorum güneş sende hiç açmaz biliyorum korunaksızsın... biliyorum bana en yakın kadar uzaksın....... bilmiyorum bildiklerimi çünkü sen varsın... yalnızlık elbisemin rengi atıyor soluklaşıyor rengim,tenim bılmıyorsun yağmurda yanan bir benim.. sonra ayak seslerin kesiliyor kaldırımlarda arkana bakmadan gidiyorsun ben peşinden gelemiyorum sarılsam dıyorum sana bütün ıslanmışlığımla, yanmışlığımla yağmura inat hiç konuşmasak, sussak dıyorum.. birbirimizin gözlerinde ıslansak.... ve yansak..... diyorum........ yağmur diniyor hayalin gidiyor.. ardında bıraktığın ben bitiyor.. bitiyorum..... Hatıran yeter... Gün gelir geçmişin karanliginda Elinde olmadan sende kaybolursun Ve uzun zaman sonra hatırlarsın geçmişi Gözünde canlanır yaşanılanların her biri Hayatın geçerken tıpkı bir film gibi Kapını çalmaya uzanır Azrail diye biri.. |
|
|
|
| Sponsored Links |
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
