|
|
|
|
|
|
02-01-2008, 09:06 AM
|
#1 (permalink) |
bir çocuk gibi ağlamakmış
Bilseydim adım gibi hiç sevmeyeceğini
Ardından yığılmış hasret en acı hal almış Günce deselerdi bir gün terk edeceğini Yürekse parça parça hasreti kucaklarmış. Görseydim her ne çiftin dış halinde imtiyaz Sinsi bir mikroptu aşk özümde yuvalanmış Bilseydim ah yenilgiydi sonda her ihtiras Ebedi hayata onsuz gidense yol varmış. Boyuna habersiz kalınan say mektuplarmış Buruşmuş her mısrası bilseydim ah atılmış Boyun büker ağlardım içli çocuklar gibi En sevilen oyuncak elden nasıl alınmış. Denseydi ahımdı tek en belalı kılıcım Pas tutmuş demir gibi eskimişte inancım Kırık bir bardak ki aşk yüreğe gam kıvılcım Yokluğun ardında yalnız devleşti ya sancım. Bilseydim ah seven yok azaldı her inancım En devasa aşk ki nasıl öyle halde acım Sen değil tek aşkında ruhumca yuhalanmış En sonsa hüzünlü bir çocuk gibi ağlamakmış. |
|
|
    
|
 |
| Tags: aglamak |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
