|
|
|
|
|
01-09-2008, 14:34
|
#21 (permalink) |
usulca uzat dudaklarını!
 usulca uzat dudaklarını! çiseleyen yağmur; elifine kar, elifine yar gibi... usulca uzat dudaklarını! susayan toprak; ölümüne sevda, ölümüne kor gibi... usulca uzat dudaklarını! efildeyen yaprak; dürümüne karanfil, dürümüne bal gibi... usulca uzat dudaklarını! bitmeyen dua; güzeline el, güzeline nur gibi... usulca uzat dudaklarını! çeliklenen demir olsun dudaklarımda; bir ben bükeyim, bir ben bileyim tadını... |
|
|
|
|
01-09-2008, 14:37
|
#22 (permalink) |
Kardelenim
 Seni düşünmüyor değilim Aklımdasın en gereksiz zamanlarda hatta Geçen zaman unutturmuyor seni Aksine geçtikçe günler anlıyorsun birşeyleri Manasız bir gülüş,tebessümsün yüzümde Ne gülüşe benziyorsun,ne de ağlamaya Tuhaf zamanlarda giriyorsun içime Sebepsiz fırtınasın yaz mevsimimde İçimden çok sözler geçer sana dair Gülüşünü özler,sesine hasret kalırım bazen Birşeyler var Bilmem farkında mısın? Adam gibi ayrılmayı bile beceremedik Bir şiir gibi yazdık ama sonunu getiremedik Son bir söz kaldı şiire,bir tek kelime belki Bulmaya çalışıyorum o sözü yokluğunda bile Ne cesaretim var seninle olmaya ne de isteğim Ben senin bildiğin beni yitirdim Anlatılmaz bir duygu,bilinmez bir boşluk Hissetmesem böyle olur mu bunca zamandan sonra Söylemem gerekenler bunlar değil farkındayım O kadar boş ki ben bile hayret ediyorum kendime Konuşsam diyorum,arasam,bir mesaj belki İçimden geçenleri bir bir saysam diyorum Dinlersin eminim takmasan bile İçin acır,üzülürsün belki Yap diyorum,çekinme,utanma Bir defa geliyoruz hayata Sonra gerçekle yüzleşiyorum Ve söylenecek tek bir kelime,söz bulamıyorum Bunu anladığım günden beri Vazgeçtim,düşünmüyorum İstesem de olmuyor,boş geliyor Yerine birisini koyamadığımdan değil Seni sevdiğim gibi kimseyi sevmemeye yemin ettim Sözümü tutuyorum Artık seni düşünmüyorum. |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 14:40
|
#23 (permalink) |
Başını ellerimin arasına alıyorum;
 Tarar gibi parmaklarım saçlarında.. Sevgiyle tuttuğum başın avuçlarımda; Kendime çekip alnını usulca öpüyorum. İşte, karşımdasın diyen yüreğimle!.. Gözlerinin ta içine dalıyorum; Gururumsun dercesine… Sonra burun ucuna dokunur; Dudaklarımdan bir öpücük, konar sevgiyle. Yıllanmış bir özlemle yumuluyorum; İhtirasımın isyanındaki dudaklarına… Özlemine yandığım aşk; Bitiriyorum artık özlemleri Göğsüme çektiğim başını, Yüreğime doğru bastırıyorum; Ayrılığı önlemek istercesine, Ayrılmamacasına sıkıyorum . Kollarımla sarıp, yüreğime lehimliyorum seni; Bir özlem daha yaşamak istemiyorum |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 14:44
|
#24 (permalink) |
aşk, dokunmayı bırakabilir..
 yorgun bulut gibi süzülebilir sigaramdan öksüren duman.. beni bir pembe dudak vurabilir, uyandırabilir kurşun -bir kuşu uykusundan.. melekler(de) inanmayabilir.. her şey akabilir siyah pelerinin kıvrak belinden.. kalpleri lime lime edilmiş fosforlu bıyıklar yanabilir kibrit alevinde zehir gibi ayrılık, seni de vurabilir beni de… dudakların dudaklarıma düşmeyebilir üşümeyebilir çırılçıplak şiirler şiirler çırılçıplak olmayabilir -ki ben şairsem şairler satır aralarında dilenmeyebilir aşka zımbalanmış ağızları.. gölge gibi duruşun cılızlaşabilir kopuk ruhun, seni de öldürebilir beni de.. |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 14:53
|
#25 (permalink) |
HayaT Seni Benden Uzağa Savurdu!
 HayaT Seni Benden Uzağa Savurdu! ZamanLa aLı$ırım yokLuguna Diyordum Sevgim artar özLemim yüceLir ama aLı$ırım Diyordum.. Hayat Seni Benden Uzağa Savurdu! aLı$amadım... yüreGim Her Sen Dedikçe Sabret Bugünü de AtLattık bugünde O'nSuz Geçti Ama Bugünüde AtLattık Dedim Ona.. aLı$amadım... yüreGimi Ne Kadar Sustursamda .. Beynimi Senden Ne Kadar uzakLaştırmaya çaLışsamda oLmadı, oLmadı Canım.. aLı$amadım... o günden Bu yana attıgım her adımda aLdıgım her nefeSte Sen Sadece Sen Varsın Bitanem! Ne EyLüL'Ler geçirdim Sensiz Ne Soguk GeceLer. Seni Çok Sevdim ya Soğuk Donuk Dayandım i$te ama; aLı$amadım... Hayat Seni Benden Uzağa Savurdu! eLLerini Bırakmamak Üzere Tutucagım o günLere.. Seni Seviyorum.. |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 15:17
|
#26 (permalink) |
Unutulduguma degilde
 Unutulduguma degilde, Unutulacak kadar az sevildigime yandim! Ke$ke inanmasaydim okadar, ucmasaydim gokyuzunun en tepesine.. Yikmasaydim kumdan kalelerimi bir UNUTAN icin! Ke$ke yagmur olup yagsaydim, firtina gibi esmeseydim bo$ yere! Bu sevdaya umut baglamasaydim,hayat kaynagimdir diye! Bana $imdi maziye daldigimda bukadar aci veren bu a$ka, Tutulmasaydim ke$ke delicesine! Unutamamaya degilde, Unutmayacak kadar cok sevdigime yaniyorum $imdi.. Degermiydi bukadar cok sevmeye? Bilmiyorum.. Ama unutulduguma degil.. Unutulacak kadar az sevildigime yandim! |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 15:20
|
#27 (permalink) |
Kimsesizim sen gideli
 Kimsesizim sen gideli Uzak diyarlara umutlarım çoktan göçtü gitti Mewsim hazan… Bir turna kanadında götürdü mavi düşlerimi Yüreğim yalnızlığın eksilerinde donuyor Özlemin sıcaklığı dereceler sığmıyor Bir masum bakış kaldı gözlerimde senden geride Ne gece bitiyor ne geceler sabahı bağlıyor Doğmuyor güneş yokluğunda Kaldım ayrılığın ayazında Susuyor sewda türküleri Bir ateş yanıyor bağrımda Sewdamın acısı yakıyor boğazımı Acıtıyor hüzün bir yanımı Ellerim üşüyor içim ürperiyor Uykular nicedir kapımı çalmıyor Ve rüyalara dalmıyorum yokluğunda Renklerim de soldu… Tenimde… Maviler gitti Bilirsin tutkunumdur mawiye birde sana Oda bana sırtını döndü küstü Kalmadı artık sewimli hiçbir şeyim Sewimsiz yoluğunda Seninleyken huzur weren her şey Yokluğunda beni sıkıntıya sokuyor Seninleyken sahip olduğum büyün duygular Öksüz kaldı boynu büküldü Her şey dağıldı Bişiylerin kırıntısı duruyor şimdi yüreğimde Mutsuzlukla yeni tanıştık Ve iki samimi dost olduk Yokluğunda benden hiç çıkmıyor Gözyaşlarım sular seller gibi boşalıyor Hesapsızca hazırlıksızca yakalandığım Bu ayrılık felaketinden Kurtulamıyorum… Sadece çabalıyorum çırpınıyorum Oluruna bıraktıkça Daha çok yıpranıyorum Derman arıyorum bekliyorum Ama daha çok acı çekiyorum Bir umman sanki bu sewda Ve ben kapılmış gidiyorum Tadını alamıyorum hişbir şeyin yokluğunda Ne katran karası çayımın tadı war Ne kır gezilerimin NE kokladığım beyaz güllerin kokusu aynı Nede izlediğim sinemaların Sanki çayım seninle tatlıydı Sanki kırlar seninleyken başka baharı yaşardı VE çiçek kokuları sanki tenine karışırdı Şimdi her şey anlamsızlaştı Yokluğunda içim acıyor Bir yangının ortasında Bir denizin tam kıyısında Bir filmin en can alıcı yanındayım Hani bir hareketle yanacak Hani bir adımla denize düşecek Hani filmin ortasında gözyaşlarına boğulacak gibi Yani yaşamla ölüm arasındayım Ya dön gittiğn yerlerden Ya da ben kaybolacağım yokluğunda….  |
|
|
|
|
|
01-10-2008, 15:15
|
#30 (permalink) |
Elini Vermiyor Hayat - Nuri CAN
 Elini Vermiyor Hayat! Yerde kıvranan kalbimin üstünde dansediyor acılar koparıp göğsümden yerlere fırlattığım kalbimin kimse dönüp bakmıyor görmüyor ateşler içinde kıvrandığını kalbimin eğilip almıyor ateşler içinde yanıyor kalbim! kalbim ahhh! ! ! Yaprakları acılı rüzgarlada ürperen yorgun bir dağ lalesiyim bir yol başında yaralı ceylanların gözlerinde inliyor bedenim ruhum bir cellâtınki kadar soğuk ve tedirgin kirli bir hayatın karanlık odalarında mil çekiliyor gözlerime kör oluyorum! dost bildiklerim hançerini saplıyor göğsüme yaralanıyor canevim kan damlıyor her yerimden yüreğimden ellerimden gözlerimden dudaklarımdan... ahhh! ! ! Zifir karası gecelerin acısı zaptediyor ruhumu kalbimin en ince sızısından vuruyor hayat ne güneş ısıtıyor üşüyen anılarımı artık ne de insanlardan kaçıp sığındığım tenhalar çıkmaz sokaklarda yitirdim yolumu, şaşkınım şimdi yüreğim çırpınan yaralı bir kuş gibi çaresiz kış kadar soğuk bedenim şimdi param parça her yerim bir ihanet sisinde yitirdim herşeyimi yıldızlar göz kırpmıyor, ay küs sisli geçen her gecenin ardından yağmuru bekliyorum Ah! ! ! Diyorum, keşke bende duygusuz yaşamayı becerebilseydim yalanlar sıralayabilseydim, yalanların ardından aç çocukların gözlerine bakıp utanmasaydım yanmasaydım bu kadar dünyanın acısına gözlerime perde çekip, unutabilseydim her olup biteni ihanetlere incitmeseydim yüreğimi bu kadar Ey ömrüm ödedim borcunu acıların, azad eyle beni anladımki söz geçmiyor yüreğe tufandan sonra bağışlamıyor hayat yüreğiyle oynayanı el yordamıyla yürüyorum şimdi yürüdüğüm yerde yalanlardan örülmüş bir duvarın kenarından tutunarak, onurlulara mahsus acılı taşlara yürüyorum... bir sümüklüböceğin kabuğunu sürüklediği çaresizlikle sürüklüyorum bölük pörçük hayatımı ardımdan. Ey kalbe saplanan hançer ey ciğere işlenen kurşun bu yürek artık ağlamamalı, yanmamalı acılara bu kadar ağır geliyor onurlu bir ömrün çekilen yükü bir yanım deniz, bir yanım uçurum, bir yanım ateş yalnız bir yolcuyum meçhule giden dümensiz bir gemide gözlerimde kaç bin yıllık ah! yüzme bilmediğini bile bile denize atıyorum kalbimi alıp götürsün diye upuzun yanlızlıklara dalgalar Yorgun bir dağ lalesinin hazin hikayesi hayatım yaşama sevincimi yıllar önce çiçekleri çiğnenen bir bahçede yitirdim ağrılar içindeyim şimdi ah! mavi kuş yorgunum, bitkinim, dargınım! elini vermiyor hayat! bir uçurum kenarında ha düştüm düşeceğim her gece bir yıldız kayıyor gözlerimden yüreğimden bir dilek sönüyor her gece bu yüzden hep yetimdir bir yanım bir yanım aşka ve acıya ayarlı enkaz oldum, toz oldum, duman oldum (*) 'ben bu kahrı çeke çeke yoruldum' kara bir dumanla boğuluyorum şimdi şimdi kara gecelerin kör kelebeği gözlerim karanlıklar içindeyim dipsiz bir kuyuda dolunay bulutların arkasından bakar bakar darılır... ben dolunaya bakar bakar utanırım... |
|
|
|
|
 |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
emegıne saglık ablacm 
Düzenli Mod
