|
|
|
|
|
12-21-2007, 21:33
|
#2 (permalink) |
Çocukken geceleri yıldızlara bakardım  Başımı gökyüzüne kaldırır heyecanla yıldızları sayardım; kaçında aşk vardı, kaçından böyle görünürdü gökyüzü, kaçında denizler bu kadar güzel ve kaçında aşk maviydiYıllar sonra senin gözlerinde gördüm yıldızları Gözlerinde o çocukluk heyecanımı yaşadım yeniden Mavi denizleri, mavi gökyüzünü, mavi aşkı gördüm Belki de onun için sen gözlerini kapattığında sönüyor yıldızlarımGözlerinden bir yol çizdim kendime, yıldızlara tutunarak ulaştım aşka Aşk maviydi; gözlerinde aşka bulandım Şimdi belki de bu yüzden; gözlerini kapadığında yolumu kaybedişimŞiirler okurdum gökyüzüne bakarak; nefesimden cam buğulanırdı Adımı yazardımo şiirli buğuya, yanında bir boşluk bırakarak Sonra yanına eklenecek mavi aşkımı hayal ederdim saatlerce Şöyle olmalı, böyle bakmalı, böyle konuşmalı  Şimdilerde gözlerine bakarak şiirler okuyorum içimden, sen duymuyorsun Gözlerinin buğusuna adımı yazıyorum, yanına da mavi aşkımı; yani seni Kapasan gözlerini, buğusu silinecek, adım silinecek gözlerinden, aşk silinecekBir şiir okuyorum soğuk cama yaslanıp; "Yokluğun cehennemin öbür adıdır Üşüyorum kapama gözlerini" diye biten Şimdi gözlerini kaparsan; gözlerindeki yıldızlar sönecek Şimdi gözlerini kaparsan; maviler çok üşüyecek ALINTIDIR Sil Baştan şgt
|
|
|
|
 |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
