Sana gel deyişimin sessizliği mi bu?"
Çarşaf açıyorum tenindeki gölgeme, hadi gel de ıslan benimle bu gece... Ay çıkmamış gözlerimin kum dolu bakışlarından, yeter ki sen ol, içtiğim gecelerde...
Adını bilme dudaklarımın böyle de olur; yanımda bir yerlere devril hatırlayamadıklarımızla.
Aramıza giren kaç şehir var ki; geçmişimizden başka? Hem, ikimiz de tüketmedik mi sayfalarca gergef gibi işlediğimiz ömrümüzü, sigara niyetine... ?
Şimdi kulaklarıma bıraktığın fısıltılı sözcüklerini yanına alıp bendeki ben'e yavaşça koy başını... Nefes alışlarımın titreyen ritmine karışsın yanağındaki pürüzler. İrkileyim...
Kaç gece böyle uykusuz çoğaldım yatağımda. Yastığımın altına düşlerini bırakıp gittiğin o günden bu yana, hep o gecenin doğumunu bekledim arsız çocukluğumla...
Rüzgârını şehrinin avuçlayıp martıların kanatlarına asıyorum... Kal diyorum sesine. Kal ve bir notasını hep eksik koyduğum sesimin nâmelerini dinle diye...
Kızma...!
Biliyorum, senin bir kalbin yok...
Hecelerim vurguna takıldıysa oltanın ucunda, bundan sana ne...!!! Bu yalnızca benim vurgunum...
Sen yine filmlerini toparla geceye hazırlık için, yorgunluğunu toparla kanepende sere serpe ve hiç değilse bu defa ağırdan aç kapağını şişenin...
Dudaklarını götürmeden mayhoş sofraların mayhoş sarhoşluğuna, adımı vereceğim dudaklarına "bil"diye...
Demiştin ya bir defasında: " Sana gel deyişimin sessizliği mi bu?" diye,
bak işte mırıldandım seni, içinde ben'im kokan sen gibi...
|
11-29-2007, 08:28 AM
Düzenli Mod
