|
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
01-09-2008, 05:10
|
#941 (permalink) |
YazıLarım Öksüz KaLdı Artık. . .
Uzaksın. . . Neşelerim gideli çok oldu, elimde hüzün tanecikleri. Sevgiler yerine kalbime kül doldu, ardımda geçmişin parmak izleri. Gitmelerden kalan, bitmez tükenmez bir hasret, günlerimin doğuşunda güneşte balçık var. Sensizliğin doğurduğu acılarım, karıştı yağmurlara ve her damlada balyoz oldu vurdu kalbime. . . Yazılarım öksüz artık, anlamları yok. Sen gittin ya, artık benim yaşamama gerek yok. Işığını kaybeden bir insan, nasıl karanlıkta yolunu bulamazsa, sırtına bindirilen yükü, bir hamlede üstünden atamazsa, gittiği yoldan dönemezken, yalnızlığın acı türküsünü mırıldanıyorsa, işte hayat bitmiştir o zaman benim için. İşte o zaman bir daha filizlenmez baharım, işte o zaman gidenlerin ardından ağlarım, işte o zaman yas tutup geceleri gündüzlere katarım… Giden gittiğinde, nereye olduğunun önemi kalmaz artık. Gitmiştir, arkasından ağlamaktan ve gözyaşlarını ona adamaktan başka bir şey gelmez elinden, yok olursun. Sevda bu mudur diye sorarsın kendine sonra, bu mudur? O giderken, sen hareket bile edemeden, gidişini seyretmek midir sevda? Ardından karalar bağlayıp, onu başkalarının kollarında gördüğünde kahrolmak mıdır sevda? Sevilmekle başlar insan hayata da, peki neden sevmekle son verir ki? Gözlerinde güneşi gördüğü kişiyi, neden her keresinde, yeniden kaybeder ki? Göremediği duvarların ardını bilemezken insan, ne var ne yok orada acaba, belki kocaman bir yılan, belki asırlar boyu hiç bozulmayacak kadar saf olan bir sevgi, bu ucu bucağı belli olmayan muammanın tam ortasına, neden yerleşmiştir ki? . . Sevinçlerini yaşayıp, mutlu olabilmek için çırpınırken, neden her defasında bir çapanoğlu çıkıp da huzurunu kaçırır ki? . . Uzaksın bana artık sevgilim, burnumun dibindesin, ama asırlar kadar uzaksın. . . Gözlerin eskisi gibi bakmıyor artık gözlerime, beni ne kadar sevdiğini söylemiyorsun. Öyle üzgünüm ki, biz böyle mi olacaktık, böyle mi kopacak, böyle mi ayrılacaktık? Anlatamadıklarım var, söyleyemediklerim, dilimin ucundayken vazgeçtiklerim var, gidemememe sebepler var, anılar, geçirilen iyi ya da kötü günler var. Nedir beni sana böyle bağlayan, nedir vazgeçmemem için hiç durmadan savaşan? Yoksun, uzaksın sevgilim, burnumun dibindesin, ama asırlar kadar uzaksın. . . ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
01-09-2008, 05:11
|
#942 (permalink) |
 denizi araladım geçtim bir aşktan attım kum torbalarımı döktüm yaprakları ama uzandın tenime hissettim terim aktı parmak aralarından bazen , ne yaparsan yap olmuyor.. ‘Garip..’ Diye başlıyabiliyor insan. Ne yaparsan yap olmuyor. Git dersen kalıyor.Kal dersen gidiyor gibi. ßazen.. diyor insan. ßazen, ne yaparsan yap olmuyor.. Korkma! ßilirim bu acıyı, tedaviyi.. Kirli camımdan baktığımda görüyorum o dediğin garip’i… Çok sevdiğim bir film-di oysaki.. yapamıyorum.. bazen... İstesem de olmuyor bazen.. Yapamıyorum sanki. İçimde neler olduğunu bile anlıyamıyorum. ßazen, öyle güzel bakıyosun ki… İçimde dünden kalma neşter alev alıyor. Alev alev yakıyor bütün bedenimi. . Ve o bedenin içindeki Sen’i . . . Sen kurtuluyorsun birtek o enkazdan.. ßen.. ßeni hiç sormuyorsun. Ya ne yapıyorum ben??! €nkazın içinde alev alıyorum. ßirtek aşkm’ı kurtarabiliyorum. ‘Garip…’ ßazen diyebiliyormuş insan… acı bir tat kalıyor ağzımda bazen yutup unutup bazen tükürüyorum Acı… ßazen insana en büyük hazzı hissediren acı… Ağzımda bir tat, yüreğimde ‘garip’lik bırakıyor. Yutuyorum… İçimde sen’le beraber bir iz daha kalmış oluyor. Unutuyorum… Siliyorum hafızamdan. Her ne kadar silsem de, içimde kalmış oluyor iz çoktan… ßazen de, dilimin ucuna geldiğinde, tükürüyorum hayat’a karşı.. ßazen de…. vuruyorum sokaklara bedenimi hayallere hayatımı yine omuzlarıma acımı alsınlar diye sığınıp kurtaracak adamlara 15 dakkamı bazen.. €limin altında kalıyor ayrılık notları… €limde sadece onlar kalmış şimdi bak! Çok başarılı… Ölümden de beter-di bu acı… Acımı alsınlar diye sığınmadığım liman kalmadı. Hepsinin de verdiği, acı… ßazen de, veriyorum 15 dakkamı… Kod: bitti zor oldu ama bitti … Yapamadım. ßitti! Sığmadı bedenim.. Dayandım. Kimi zaman ürktüm. ßazen de, sen’i düşündüm. Ama bitti! Akıttım pis kanımı .. Temiz bir sayfa açmalıydım, temiz kanımla.. Tertemiz bir sen’in olmadığı… ßitti! Zor geldi. Yükü ağır… aşk dayandım , ittim sığmadı , kanırmadı girmedi … Aşk! Dayandım yeteri kadar sana… İttim sonunda seni.. İstemiyorum! Nasıl inanırdım daha sana. Yüreğim ağır.. Uzaklarda nefes aldığını bilmek yeter bana. Uzaktan.. Görmek..ßilmek..Hissetmek seni..Doyasıya… Şimdiden bile yetti bana. Aşk! Yeteri kadar dayandım sana… bitti zor oldu ama bitti bazen.. Kırıntılarınla doyuyorum şimdi. ßazen de… Nefesim kesilene kadar yüzdüm. Daldım, çıktım, battım! Görünmedi kara’n.. ßoşunaydı bu sefer. ßir kez daha anladım. Çok sevdiğim bir film-di oysaki.. ßitti! Zor oldu ama bitti! Ama anlıyorum sesinden, çoktan kurtulmuşun sen.. Nokta konmuş, bitmiş en güzel hikayem . ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:12
|
#943 (permalink) |
 Yanlış gözlere aglıyorumBomboş hayallere sıgınıyorum, Eski resimlere bakamıyorum, Lanet ettim sevdaya!, Aglıyorum,aglıyorum,aglıyorum... Aglamam sanaydı hep,ikimizin sevip bir araya gelemedigimize,ama artık aglıyorsam tek nedeni aptallıgım,sana inandıgım için,sana güvendigim için,herşeyimi verdigim için... O kadar sevdim ki gözümü kararttım,senden başka birşey görmedim,gerçekleri gördügüm halde kapattım gözlerimi. Hayaller kuruyorduk beraber,aslında hayal kuran tek benmişim,sadece ben inanmışım onlara,sadece ben bekliyormuşum o günlerin gelmesini.. Onlara sıgındım hep,inandım o günlerin gelecegine,seninde istedigine inanıyordum!İstemese bu kadar zaman geçirmezdik diyordum kendime,yani her seferinde oldugu gibi kendi kendimi avutuyordum... ama senin için sadece boş zamanlarını dolduran biriymişim...Yalnız kaldıgında tek adresinmişim.Seni her zaman bekleyen,her istediginde bulabilecegin ve oyuncak gibi oynatacagın aptal aşıgın. Hani her acıya, Her göz yaşına dayanırdık, Nasıl el olduk?, Hani yar gecelere hasret esince, Sarılırdık anılara, Nasıl,nasıl el olduk..? Hani hiç bitmeyecekti,hep sürecekti,hep aynı kalacaktık,hep isteyecektik bir birimizi?Beni kendine öyle baglamak istedigini söylüyordun ki hiç kopamıycaktım bida,kendin koparmak için mi,canımı acıtmak içinmiydi? Ben olacaktım sadece senin için,benden başkasına bakamazdın bile?Şimdilerde bir beni gözün görmüyor,benden başka herkeze açılmış,benim yerimi başkaları mı almış? Ne olursa beni sevecektin?Öyle ya gerçek sevgiler hiç bir zaman bitmezdi,nasıl bir kere sevip sonra sevilmezdi,seven gitmezdi hiç bir zaman ... Bunu söyleyen sendin ve çekip gitmek isteyende sen... Kendi kendini ele verdin söylediklerinle! Son defa, Ama son defa, Elveda diye,diye İçimden kal demeni Bekledim... Sensiz hiç birşeyin anlamı yoktu!Sensiz yaşamamın anlamı yoktu!Senden kopmak hayattan kopmaktı,herşeyim sendin,herşeyim sana baglıydı!Ve bunu bile bile koparmaya devam ediyorsun kendinden,Ya da sen çoktan attın beni içinden de ben atamıyorum seni... Yine de içimde bir umut var ve elveda derken sana son defa sonsuza kadar benimle kal demeni bekliyorum... ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:12
|
#944 (permalink) |
 Yenildim, vazgeçtim beni sevmenden. Kalp kırık, yoruldum gitmelerinden. Sevmedin belki beni çok yürekten, Bil yeter ben üzüldüm sen giderken! Evet, işte pes ettim... Yenildim sana, gururuna, korkularına, bana karşı koyduklarına, herşeyine yenildim... Vazgeçtim beni seversin diye beklemekten. Hücrelerim parçalanırcasına ayrıldı sanki birbirinden bu kararı alırken... Çünkü yoruldum, yıprandım, kırıldım, ufalandım... Zamansız gelişlerinden, apansız gidişlerinden, umursamazlığından, bana kapalı kapılarından, tükendim... Biliyorum, beni ne benim seni sevdiğim gibi ne de beni sevmeni istediğim gibi sevdin?! Sadece sevmedin... Bir ara sevdin sandın, sonra vazgeçtin bu düşünceden, savdın beyninden! Ama şunu bil ben tahmin edemeyeceğin kadar üzüldüm ardından, seviyordum çünkü seni... Hala seviyorum... Sadece kabul ettim bu aşkta yenildiğimi ve vazgeçtim beklemekten sevgini... Ahh ölür müydün beni biraz daha sevsen? Mevsimsiz solmadım, sararmadım mı ben? Tutmadın ellerimden ben düşerken, Kaçmadın mı, gitmedin mi sen? Ahh olmadım mı yanında sen çok yalnızken? Sarmadım mı seni kimseler sarmazken? İstedin, vermedim mi herşeyimi? En derinden sevmedim mi ben? Ama hala düşünmüyor değilim, biraz çaba sarf etsen, emek versen olmaz mıydı diye?! Ölmezdin değil mi? Öylece kaldım işte, sessiz, sakin, solgun, mevsimsiz açan çiçek gibi şaşkın. Soldum, boynum düştü öne, ben derinlere doğru kayarken tutmadın elimden, fark etmedin. Korktun belki de yine, kaçtın sanki, gittin işte... Oysa ben hep yanındaydım, her anında, iyi - kötü ne varsa. En çokta yalnızken sen, yaralıyken, kimse seni anlamazken... Sardım seni, kanayan yaralarını... Kabuk bağlarken onlar, ben şahidi oldum an be an! Sana bağladım umutları, umutlarının kaynağı yok olmasın diye, canın acımasın, yanma diye... Yani ben seni herşeyinle sevdim, herşeyimi vererek! Acın, yaraların, hırçınlığın, çocukluğun, en derinleri[n]le, en derinleri[m]le sevdim. Oysa sen???!!! Gitsende, silsende beni kalbinden, Yer etsen kendine yeni aşklarda... Tek gerçek dönmem ki verdiğim sözden, Tek aşksın hep duracak başucumda! Şimdi olmasanda yanımda bu zamanda, beni yokmuşum gibi saysanda, biliyorum birgün anacaksın! Yeni girdiğin hayatlarda can bulurken sen, ben sende bıraktığım canımla yaşayacağım... Senden, canımdan uzakta... Çünkü gerçek olan bir şey vardıysa yanımdayken sen, o da sana olan aşkımdı. O yüzden hiç bir başka gerçek ya da yalan değiştiremez bunu. Ettiğim son sözden, ettiğim son yeminden dönmeyeceğim biliyorum. Çünkü sen başucumda duran tek aşksın hala. Ve duracaksın yanımda, baçucumda, içimde, dışımda! Git... Sil... Yeni bir hayata başlamış ol... Ne sözümden döndürebilirsin bunlarla beni, ne de yok edebilirsin bu sevgiyi... Tek istediğim içinden, beyninden şu hiç çıkmasın... Beni hatırladığın her zamanda içini yaksın... Bil Yeter Ben Üzüldüm SEN Giderken! ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:12
|
#945 (permalink) |
|
Daha ne kadar derin yaralara ev sahipliği yapacak kalbim bilemiyorum.
Kokunu özleyeceğim en çok biliyorum..... Bir tek kokudur geçmeyen zamanla Her duyulduğunda biraz daha keskinleşen..... Hala burnumda seni düşündükçe içimi yakan kokun... Birde gözlerin, güneş açınca deniz rengini alan gözlerin, Sen bilmezsin bakmaya doyamazdım gözlerine, Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettin Bu yaşlar utangaç boynumun kolyesi olsun... Bana sarıldığında vücudumu saran sıcaklığın yerini hiç birşey alamayacak biliyormusun? Sen giderken en çokta beni götürdün yanında, bu üzüyor, bu yıkıyor belkide en fazla bu acıtıyor canımı... Çaresiz olmak, geç kalmış olmak, elini uzatsan tutabilirsin beni, elimi uzatsam tutabilirim seni, ama o eli uzatamıyor olmak, sevdiğin için, sevildiğin için vazgeçmek çok ağır geliyor. Ben hiç sevdiklerimden vazgeçmedim ki, Hiç bir sevenim benden vazgeçmedi ki..... Hergeçen gün biraz daha çocuklaştığımı hissediyorum, biraz daha çaresiz, biraz daha mutsuz, biraz daha üzgün... Buda geçer diyenleri umursamıyorum bile, bildiğimi değil bilmediğimi söyleyenler lazım bana... Yada susanlar sadece dinleyenler, sevemedim ki hiç yorum yapanları. Şimdi yanımdaki herkese seni anlatıyorum, nedenlerimi,neden seni sevdiğimi, bir başkasını değilde neden seni sevdiğimi... Bilmiyorum nedensiz sebepsiz birşey bu, sorgusu suali yok... Belkide açtığım zaman o kilidi sende uçup gidiceksin, belkide hiç hatırlamayacağım seni... ama anahtarım yok açamıyorum... Aşıklar ve sarhoşlar sır tutamaz Sırsızım Anlattım seni herkese Rahatlamadım.... Şimdi seni nasıl unuturum, senden nasıl vazgeçerim sorularının cevaplarını arıyorum, bulamıyorum, sen geliyorsun aklıma vazgeçiyorum. Gözlerin geliyor, ellerin geliyor, beni sevişin geliyor aklıma en basitinden, çıkarsız sevişin, sadece ben olduğum için, sadece seninle olduğum için, sadece sen olduğum için sevişin geliyor, vazgeçiyorum. Senden geçmeye çalıştıkça Seni geçiriyorum aklımdan İnadıma İsteyerek yapıyorum... Seni sevmek, belki yanlızca beynimde bilinmedik bir patlama olarak kalacak, korkmuyorum. Ben seni sensizde yaşarım..... Gün olur sana çoğalırım, seni üretirim aynı güzelliğinle, ve binlerce sen içimde, binlerce sevda...... Her biri özleminle dağlayan gözlerimi.Her biri bana gelen, karanlığın ışığı yırtması gibi uykularımda..... Gün olur, kahırlar bedenimi damla damla eritir, tükeniriz, içimdeki senle birlikte tükeniriz, kimseler bilmez.... BEN SENİ SENSİZDE YAŞARIM..... Ağlamak zoruma gitmez, hesapsız sevmelerdir gerçek kimliği aşkların. Unutma; BEN SENİ SENSİZDE YAŞARIM..... Gün olur teslim olurum belki korkularıma, görmezsin beni. Seni korkularımla yaşarım. Gecenin bir yarısı kan-ter içinde uyanırım düşlerimden, kimbilir kaçıncı yitirişimdir seni, hakedilmemiş yenilgilerimde. SENİ YALNIZLIKLARIMDA YAŞARIM....... ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:14
|
#946 (permalink) |
 Sana bir şarkı daha yapacağım Adı unuttum seni olacak Belki de kimseleri aramıyorum Tanrım bu yaraları kim saracak” Sonu gelmeyen bir masala beraber koyduk son noktayı. Teker teker kapattık mutlu günlerin sayfalarını… Sevgilerimizi kalbimize,kalbimizi içimize gömdük... Kalbimizin ne dediği kimin umurundaydı… Böyle olması gerekiyordu başkalarına göre. Böylesi bizim için en iyisiydi. Biz neden bunun farkında değildik. Eğer iyi olan buysa neden felç olmuştu sol yanımız? Gözlerim neden uykuya hasret kalmıştı? Ben neden sigaraya başlamıştım? Sen neden gülmüyordun eskisi gibi gözlerinle? Son sözümüzdü ; “BİTMEYECEK” demiştik… Ve bitmedi işte… “Karşımda resmin duruyor Günlerim sensiz geçiyor Bir ömür böyle nasıl sürecek Dayanamıyorum Zaman nasıl hızlı geçiyor Gözlerim dolu dolu oluyor Saatlerce seni izlemeye doyamıyorum” Bu masal da fazla sürmedi. Sen başrol oynayamayacak kadar beceriksiz birisin kabul et bunu. İşte bitiyor hayatında kim bilir kaçıncı hikâye. Yine başaramadın… “Bitiyor” dedin. “Bitkisel hayatımızdan o cıvıltılı günlerimize geri dönelim.” Hiçbir şey eskisi gibi değildi. Ben bile… Ve hiçbir şey eskisi gibi olamazdı zaten… Geri geldin. Seni deli gibi özlerken yoktun. Yalnız ağladım geceleri. Yağmurda yalnız ıslandım. Tek başıma yaşadım seni.Yürüdüğümüz karlı yalnız gezdim. Üşüdüm yazın ortasında. Sol tarafımda hep bir sızı taşıdım en içten kahkahamı attığımda. Ama seviyorum işte… Yapabileceğim bir şey yok… Bende özledim seni, eski günleri… Ama dedim ya hiçbir şey eskisi gibi değil ve olamaz… Kalbim sen diye bağırsa da mantığım buna el vermiyor… Affet… “Şimdi kalbimi mi beynimi mi dinleyim Anlamadım ki ben simdi neyleyim Seni çıkarıp içimden atamıyorum Hayır hayır ama artık olmaz Bundan böyle yerin dolmaz Seni çaldığın kalbime gömüyorum” Sensiz belki de hiç gülmeyeceğim hayatımda. Bir daha “sen” olmayacak dünyamda. Ben artık kendi şehrimde yaşıyorum, kendi karanlık yalnızlığımda... Ben alıştım bu acıya.. ELVEDA... ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:14
|
#947 (permalink) |
|
Öldür o sahte yüzü gönlünde..Kefen biç yüreğinde ve sonra göm göm kalbine!!! Ve unutma yanına ruhunuda alsın bırakmasın ne gönlünde ne de kalbinde..! Yaktı seni yeterince..yıktı senin en güzel hayellerini,düşüncelerini ve duygularını.. Ama ona çok güvenmiştin değil mi?Hep en çok sevdiklerimiz ve güvendiklerimiz bizi vururlar arkadan..!!Bir kahpe gibi!!! Sayesinde sevmeyi acı çekmek olarak anladım ve kavradım..! Anlatamıyorum derdimi kimseye..!! Neden sevdiklerim zalim neden?? Beni ölüm alsa çekse içine de zalimin zulmünden kurtulsam..! Rabbim sen bana zalimleri yenme gücü ver..!!! Hiç düşünmezdim bir gün çok seveceğimi.. Hiç düşünmezdim zalimlerle karşılaşacağımı.. Hiç düşünmezdim sevdiğime kin duyacağımı..! Gurur duy kendinle evet tebrik ediyorum..Yendin yendin !!! Yıkıp geçtin devirdin bir camdan kalbi..şimdi tuzla buzum..!Kendimi toplayamıyorum..!! Gurur duy ve arkanda bıraktığın esere bak..! Şimdi hâlim ne biliyormusun? Camdan kalpten kalan bir kırık yıkık duygum.. Arkanda bıraktığın bir çift kanlı göz..!! Arkanda bıraktığın yıkık dökük duygulardan selamlar...! ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:15
|
#948 (permalink) |
 ‘’Yalnızlığını anlat bana… ‘’ Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen’li yazılarımın arasında… Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda… Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda.. Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa… Dört duvar dillendi sessizliğimden ! Sustu yakarışlar… Taştı sessizlik içimden… Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince ! Ben konuştum, ‘o’ dinledi… Ansızın, sustum… Sessizliğini dinledim.. Dinledikçe, Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı.. Sarıldım kuytu gecelerde birtek o’na…! Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık.. Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını… O’na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini.. Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede, Hayallerim düştü gözlerimden birer birer.. Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde.. Lime lime oldu gözlerimin önünde.. Tutamadım.. Yetişemedim yüreğime ! İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca.. Ben konuştum.. Yine ‘O’ dinledi.. Öyle sessizdi ki.. İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım.. O sustukça, ben haykırdım çaresizce.. Olmadı.. Sensizliğe çare olamadı… Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine.. Nefesim daraldı, bu kez acıyla… Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına ! Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime… Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde... Pabucu dama atılmış hayallerime ağladım karanlığın yaralayıcı boşluğunda … ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:15
|
#949 (permalink) |
 Artık bir seLam verişin dünyaLar değiL benim için...iNaN...Hep bir fırtınaLar kopardı yüreğimde...Sen yok ettin onları bir kaç günde... BeLki seninLe hiç bir araya geLmedik ama ben geLdik sayıyoruM...Sen ve ben ''biz'' oldu sayıyoruM...Sonra bir anda yokoLdu...Bitti... NedensiZ !! SebepsiZ !! HabersiZ !! Bitti . . . Sen BiLe FarketmediN !!!!! Hani birşeyLer isterdim ya ben...Hani sevmeni isterdim...oLmadı...Sen imkansızLıkLar denizi,Ben o denizde batan bir gemi...oLmadı...sevmediN...yine ve yine...Lanet oLsun ki...SeviLmediM...SeviLemediM...Sen hariç herkese acı çektirdim...Ama bitti işte...Her güzeL şey gibi bu da bitti...Acı oLdu...ÇekiLmez oLdu...Ama bitti... SeN biLe FarKeTmediN !!! Şimdi o karanLıkLarda buLduLar beni...Sana inat çıktım o denizden...Sana inat hayatın ucundan yakaLadım...Sana inat yaşamaya çaLıştım...Ve ben sana inat bir başkasını SevdiM... Şimdi SuS ! Hep konuşmanı isterdim yaa ! Artık tam tersini istiyorum ! SuS !!! Çünkü o öLüme terk ettiğin yerde gururum tekrar bana döndü...Sana inat artık gurursuz yaşamayacağım....Sensiz yaşarım ama gurursuz yaşamam bundan sonra...Beni sen kurtarmadın o denizden...Ne kadar acı dimi...Hayatımı Feda ettiğim insan beni orda tek başıma bıraktı... Şimdi git kendin gibi birini buL... İçinde merhamet oLsada vurdumduymaz gözüken birini.... Hadi git !!! Beni düşünme bundan sonra...Ben kendime uygun birini buLdum...MutLuyum...SeviyoruM...SeviLiyoruM...Seni n yerine koymadım onu...İLk önce seni yok ettim içimde...Sonra ona yer verdim yüreğimde... YıLLarca boşuna sevdiğim insaN... SeN !!! Daha önce hiç duydun mu biLmem ama iLkte oLsa benden duy... eLveda !!! => Beni Seven Bir Kadın Var Deme Artık ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 05:15
|
#950 (permalink) |
|
Nasıl seviyorum seni;ne kadar seviyorum.Farkında mısın?Bütün dualarıma Allah'tan sonra senin adınla başlıyorum.Her damla gözyaşım yalnızca senin için.Öyle umutlarım hayallerim var ki sana dair...Her zaman canımı yakan,beni korkutan...Acaba gerçekten bu kadar imkansız mısın benim için?Yoksa alnımdaki yazı mısın?
Beni seni sevdiğim kadar sevsen die düşündüüm her an kalbimdeki acıyı hayatında bi kere olsun hissettin mi acaba? Sevmekten,seviorum demekten korktuumsun sen.Her an canımı yakarsın die zindan oluor bana bu hayat... Nolurdu dönebilseydik o günlere?Seviorum sözcüğü yine dökülseydi yine o güzel dudaklarından kalbime...Nolurdu yine sana korkmadan seviorum diyebilseydim....Benim misin deil misin ben bile bilmiorum artık...Sevgilime,her şeyime,hayalime,umuduma dokunmaya korkuorum...Ne kadar yakınsan aslında bi o kadarda uzaksın bana...Dokunsam da mesafeler var sanki arada...Tenine dokunsam da kalbine dokunamıorum sanki... Sensizliği düşünmek bile nası yakıo kalbimi bilsen...Sensizliğin korkusuyla yaşamanın verdiği acıyı bir bilsen..Bir bilsen nası sevdiğimi acaba yine aynı mı olurdu die düşünmeden edemiorum. Verdiğimiz sözler,ettiğimiz yeminler n kadar eskide kaldı deil mi?Kopmasak da beraber de olsak yine uzaksın sanki bana...O kadar acı ki sana dokunup seni hissedememek... Yıllarca nefessiz kalıpta son nefesi verememek gibi... Hayalimsin sen...Durmadan üzerine düşler inşa edip kendimi avuttuğum.Korkumsun her sözümde...Kırarım die kırılırım die konuşamadıımsın..Beni en iyi anlayanken artık beni her zaman yanlış anlayansın.... Ne kadar uzaksın bana....Ne kadar...Ne kadar imkansız senin kalbinde yaşamak..Ne kadar zor seni bırakmak....Çekip gitmek..Her gün acılar çekip,her gün gözlerinde yaşları tüketip adım attırmayansın... Ah diorum....Bir dönüp gidebilsem arkamı sana...Yerine taşları bassam bağrıma...Vursam kendimi yollara...Yinede unutabilcek miyim seni?Yoksa hep kanayan yaram mı olucaksın...Hep uzağımda mı kalıcaksın...Ah bi gidebilsem..Bi sensizliği öğrenebilsem...Bu kadar büyük mü olurdu acaba acım... Ne farkeder ki...Sanırım senle mutsuzluk,acı sensiz mutsuzluktan daha ii heralde... Nolursun...Artık ya tamamen bnm ol...Ya da çek git hayatımdan...Bırak sensizlikten gözyaşlarım kurusun...Bırak güneş doğmasın pencereme.Bırak nefes almayı unutayım..Bırak yatağım mezarım olsun...Ama nolur yakma artık canımı...Ben terkedemem seni...Nolur bırak git beni...Ya da gel artık bana tamamen..Tüm kalbinle gel...Bırak gözlerim yeniden ışıldasın aşkınla....Geceme güneş ol...Bırak yatağım en güzel düşlerimin,en mutlu anlarımın günlüğü olsun....Ama nolur...Yakma artık canımı.... ...Umut Kanatlı Kelebek Kadın... |
|
|
|
|
