|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:11
|
#1141 (permalink) |
Kandırabilirim Bir küçük çiçekle kandırılabilirim şu sıralar.
Bir tek papatya, bir kır menekşesi ile örneğin Bir kaç satır şiire tav olabilirim Bir gamlık notayla artar sevincim Bir parça güneşle kandırılabilirim şu sıralar Gündoğumu, günbatımı fark etmez Bir oturumluk deniz kenarına tav olabilirim Rüzgârlar beni üşütmez. Bir kaç damla yağmurla kandırılabilirim şu sıralar Üstelik şemsiyeler evde unutulmuş Bir bardak sıcak çaya tav olabilirim Üstüm başım henüz yeni kurutulmuş. Bir tutam sevgiyle kandırılabilirim şu sıralar Fazlasına öykünmeden Bir kaçamak bakışa tav olabilirim Belki bugün, gün bitmeden. |
|
|
|
|
01-09-2008, 11:11
|
#1142 (permalink) |
|
Bir nefes düş gibi... Bazı duygular vardır anlatılamaz, anlaşılır sadece.
Sevenin sevdiğini bilmesi kadar, sevilen de anlar sevildiğini. Sevgi her zaman belirli kelimelerle söylenmez. Çoğu defa bir bakış yeter de artar bile... Yeryüzünde hiçbir kuvvet insanoğlunu sevme hakkından alıkoyamaz. Sevmek çoğu zaman var olmaktır. Sonunda bizi yok olmaya götürse bile. Ben şimdi varım ve seni sevmek hakkımı kullanıyorum. Sen bile buna karşı koyamazsın. Sana gelinceye kadar sonu gelmez bir arayıştı sevgilerim. Bir zaman başkalarında aradım seni, başka yüzlerde, başka ellerde aradım. Aldandım, fakat birgün seni bulmak ümidini kaybetmedim. Nasıl olsa gelecektin birgün. Ve işte geldin de! Bana tatmadığım hüzünleri tattırmaya, bilmediğim kederleri öğretmeye geldin. Acıdan yana ne kalmışsa yaşamadığım hepsini bir bir sen yaşatacaksın bana. Birgün yaşamanın gereksizliğini de senden öğreneceğim. Bu selin akışını hiçbirşey duduramaz artık. Ummadığım ve ummadığın bir anda çıktın karşıma. Coşkun ırmaklar gibi, amansız seller gibi geldin, mutlaka yıkarak ve benden birçok şeyleri beraberinde sürükleyerek gideceksin. İşte o zaman yoklukların en dayanılmazı ile karşı karşıya kalacağım. Ergeç gideceksin; beni anlayamadan, beni sevemeden gideceksin. Yalnız bir iç kırıklığı kalacak senden, tesellisiz bir hüzün kalacak. Yıllardır aradığım sendin ama sen gittikten sonra başkasını aramayacağım. Gelmeyecek bile olsan, ömrümün sonuna kadar arardım seni Ama geldin bir kere; ister bilerek gelmiş ol, ister bilmeden... Geldin ya! Şimdi herşey güzel seninle. Yürümenin, konuşmanın, nefes almanın bir başka anlamı var artık. Sen varsın ya, herşey bambaşka gözlerimde... |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:11
|
#1143 (permalink) |
|
Gel
sen yoksun bütün sokaklarına kar yağıyor ömrümün nefesim üşüyen bir gelincik ayazı bütün geceler aysız durmadan bir ezgi savruluyor dudaklarında gecelerin hüznün uzayan saçlarında kimsesizliğim kanıyor yağmalanmıs bir ömrün ortasından sızarak yaralı gönlümün ırmaklarına doluyor gel her gece bır deprem oluyor ey çağlayan bir suda yittirdiğim menekşe gözlü kız seslen bana nerdesin, hangi uzak şehirdesin bir rüzgârın kanatlarına vursam duyulur mu sesim gel erişilmez uçurum diplerinde kaldı özleyişler yaralı ceylanlar sekiyor bakışlarımda tomurcuklar öksüz, serçeler dilsiz her durakta boynu bükük bir çocuk üşüyor ve ben bu yağmurlar dolusu yalnızlığımla bütün bulutlardan sana koşuyorum gel yürekler boş, bakışlar anlamıyor beni her akşam vakti, el ayak sesleri çekilirken caddelerden vurup yüreğimi narlı sevdalara yıldızlara ağladığımı kimse bilmiyor kimse bilmiyor, her gece dudağımda bir şiirin kanadığını ey yavru bir kuş gibi düşlerimin arasından uçup giden uçarı kız yaşım on beş idi, yüz oldu, binyüz oldu yaşlandım yaşamadan aşkı ve baharı farkında değilim şimdi, geçen günlerin değişen mevsimlerin yağan karlar altında kaldı kalbim gel geçmiş bahar sokaklarına çıkar beni bahçesi tarumar bir çiçeğin kirpiğindeyim bir kar çölünün ortasında bir insan mahşerinin içinde yapayalnız her bakışta bir hüzün, her hüzünde bir bakış kanamada bir sonsuz rüzgar başladı gittiğin yerde gel gel bahar sokaklarına çıkar beni yıldızları sönmüş bir gecenin sayfalarında ışıksızım özlemler damıtıyorum durmadan karanlığın yapraklarına kalbimin üstüne üstüne yağıyor kar, göçüp gitti kuşlar çoktan ve ben bölüp iklimlere o sevda tılsımı türküleri işleyip alnımın çizgilerine tel tel kalbimi sana rehin tutuyorum gel hasret ki yolları kanamalı ağır bir hüzündür geçip giden günlerin terkisinde rüzgâr koyaklarını yitirdi, sözcükler büyüsünü her mısrada çığlık çığlık yüreğim gel ömrümün bütün sokaklarına kar yağıyor şimdi. |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:12
|
#1144 (permalink) |
|
Yağmur ol, derinden ve sessiz yağ üstüme
Serinliğin, bırak işlesin iliklerime Şarkılar biriksin ayaklarımın gölgesine Damla damla aksın coşkun denize Yüreğim yorgun umutlar biriktiriyor Bir gölge izliyor derinden ve sessiz Bulutlar ihanet safları kurmuş Ağıyor yeryüzüne, ıslanıyorum Aralıksız damlalar vuruyor yüzüme Kan revan gözlerim suda boğuluyor Sözler diziliyor boğazıma Susuyorum derinden ve sessiz Islıklar karşılıyor dönüşümü Rüzgârın savurduğu bulutlar gibi Savruluyorum şehirden şehire Şehirler, ıslak bir akşamda Yavru ceylanı bekleyen avcılar gibi Eller tetikte izleniyorum Yağmur yağıyor, ıslanıyorum dolu dolu Bir gölge izliyor derinden ve sessiz Ağlıyorum, ellerim başımda Ah deniz, bütün suç senin Unuttun beni bir sahilde Bir gölge izliyor derinden ve sessiz Islak bir yağmur zamanı Islanıyorum, damlalar vuruyor yüzüme Kan revan gözlerim suda boğuluyor. |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:13
|
#1145 (permalink) |
|
Nereden başlasam acaba yazmaya
Anlam veremediğim şeylerden mi Gizli kapaklı yerlerden mi Bu ne çıkılmaz bir yokuş Bu nasıl bir değiş tokuş Kapılmışım yüreğimin akışına Bir sağa bir sola gidiyorum Arayıp bulamadığım karanlığın çıkışına Düşe kalka ilerliyorum... Bilmediklerim çıkıyor karşıma Fırtınalar fink atıyor Kara bulutlar çıkın karşıma İçimde bir ölü yatıyor Son hamlenizi yapın sıra bana gelecek Şah damarlarınızdan vuracağım sizi Bu karamsarlığım bir gün bitecek İşte ben burada dimdik duracağım |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:13
|
#1146 (permalink) |
|
daha dün gibi çocukluğumun suskun günleri
ellerim kanamış ayazda ayağımda çizmeler misket oynadığım günler daha dün gibi ilk sevdaya tutulduğum her gün evlerinin önünden geçip göremezsem karnıma ağrılar saplanan esmer güzeli ilk sevda acısını tanıdığım günler daha dün gibi yüreğimde ağıt ağıt duruyor daha dün gibi kimsesiz kalışım yeryüzü cehenneminde soğan ekmeği suya katık edişim ayaz gecelerde kapısız penceresiz odalarda yatışım yıldızları gözlerime saklayıp karanlığa gülüşüm umutsuzluğu yaşayıp umudu buluşum daha dün gibi daha dün gibi sigaramdan ilk nefesim sessiz gecelerde yalnız kalışım kalleş bir yumruk gibi betona düşüşüm bir gece vakti kör ışıkların sessizliğinde yediveren güllere sarılışım kokunu özleyişim daha dün gibi ağıt ağıt yüreğimde ilk ağladığım gün daha dün gibi sırılsıklam sokak ortasında yağmur altında yağmur bana ağlamıştı ben yağmura karışmıştım ve ben daha sıkı sarılmıştım yalnızlığıma sımsıkı sonra bedenimin ürpertisi sarmıştı korkularımı daha dün gibiydi senin yokluğunun acısı daha dün gibi saklı hala yüreğimde |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:14
|
#1147 (permalink) |
|
Zaman ki: Tezgahinda dokudu beni,
Ölümü unutturdu dindar ruhuma. Zaman ki; bir hece de okudu beni Gül diye dikenleri serdi yoluma. Özledigim bir rüya bu gün sevgilim; Iklimlerin bittigi yerde o şimdi. Zihnimde kanat açan pembe emelim Bir zaman bana yardi, benim eşimdi. Fakat savurdu onu zaman rüzgari, Ebediyyet yolunda agliyor şimdi. Zaman, aldi elimden yeşil bahari. Bilmiyorum neyimdi o benim, kimdi? Zaman yollari diken, derin uçurum, Maceralarim öksüz, gözlerimde yaş, - Zamanin kollarinda ah... ölüyorum Yetişir artik zaman, bagrin niye taş? |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:14
|
#1148 (permalink) |
|
Hayat sıkmaya başladı artık,
Gidiyorum sensizken sensizliğe, Bir masal gibiydi sen ve dünya Bir varmış bir yokmuş diye başlayan, Ve sona doğru yaklaşılan. Ölümden korkmuyorum artık, Korkularımı sende bıraktım, Ölmekten korkmuyorum artık, Ben ölümü ilk seninle tattım. İlk gördüğümde gözlerini, Dünya sanki cennet oldu bana, Kalbini tanıdığımda Düşlerim yoluma çıktı her sokakta Seninle tanışmam bir anlıktı Kaybetmem de bir anlık oldu. Ölümden korkmuyorum artık, Ölmekten korkmuyorum, Ben ölümü ilk gözlerinde tattım. Kaybetmekten korkmuyorum artık, Ben hayatımı sayende kaybetmeye kalktım. Ne gurur, ne derman kaldı dizlerimde, Uğrunda yıllarımı harcadım, Anlatmaya kalktım aşkımı, Ya ben anlatmayı başaramadım, Ya sen anlamamayı başardın. Ölümden korkmuyorum artık, Son satırlarını yazıyorum, Sensiz hayatın. Ölümden korkmuyorum artık, Ben uğruna canımı adadım. Sevdiğim, gözlerin hiç geceleri Ağlamaktan ağrıdı mı senin. Hiç elin kolunun, bağlı olduğu oldu mu, Sen dünyanın en kalpsiz insanını Sevdin mi hiç, Uğrunda ölmeyi düşündün mü, Bu dünyanın yalan olduğunu, Geç olsa da anladın mı sen. Ölümden korkmuyorum artık, Alıştım ben her gün ölmeye, Ölümden korkmuyorum işte Benim ruhum zaten hiç bedenimde değil ki Senin hep o gözlerini izlemekte. Ölümden korkmuyorum artık, Yaklaşıyorum her geçen dakika, Bu dünyadan göçüp gitmeye. Ölümden korkmuyorum artık, Korkuyorum dünyada sana birşey olmasından, Korkuyorum canının acımasından, Ölümden korkmuyorum artık, Son satırları yazıyorum, Korkmadığım ölüme yaklaşırken, Sana ve hayata. Ben hep gülümseyeceğim, O yaşlarla dolu gözlerimle, Bulutların arasından, Sana ve yalan insanlara.! |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:30
|
#1149 (permalink) |
|
Gittin..sevginin günışığını kaybettiğimde, gözlerim hala ışığının yansımasıyla siyah görüordu etrafı.. hayal kırıklıkları kol geziordu dört bir yanımda, kördüm.. senin sevdanın hayaliyle sarhoştum, biçareydim.. sen ulaşılmazdın ya, uzaktaydın ya ne kadar damarlarımda dolaşsa da sevgin, körpeydi ruhum, arkandan bakakalmış bir çift ağlayan göz bırakmıştın giderken.... olur diyordum.. ne olacak ki.. ne kadar kötü olabilir sonu?.. biz sevdikten sonra birbirimizi.. ama dedim ya kördüm.. çaresiz kaldıımı görmüordum..
Neden sonra sonra anlamaya başladım.. gittin.. beni bana bırakıp.. bu koca şehre terkedip bittin.. bu bitiş diğerleri gibi diildi.. bu sefer giderken sevgimi de bitirip gittin.. bu gidiş başkaydı.. bu gidiş tam bi bitişti, yüreğimdeki savaşın sonu, eski benliğime, belleğime geri dönüşün başlangıcıydı.. ama acıydı.. Halbuki hiç istememiştim gitmeni, bitmeni.. yanıldıım nokta da bu diil miydi zaten.. seni sonsuzluk gibi görmem..sevgime bu kadar güveniodum işte.. hiç bu kadar emin olmamıştım birini sevmekten ve hiç bi kuvvet engelleyememişti uzakta da olsa sevgini hissetmekten.. Yalan olamayacak kadar gerçektin bende.. Hiç anlayamadın ki bendeki seni.. Bendeki yüceliini bilemeden bittin.. Ama biterken beni de bitirdin sende.. ne bir damla ben kaldı sende, ne de bir fiske sen damlayabildin artık yüreğime.. Gittt.. Bittt..Ama unutma hiçbir iz kalkamaz değil yürekten! |
|
|
|
|
|
01-09-2008, 11:30
|
#1150 (permalink) |
|
Kahverengi Gözlerimde Yer Açtım Sana
şimdi kimsesiz bir sabaha günaydın diyorum sensizlik canımı acıtıyor çayın tadı yok artık sigaram keyif vermiyor alkol desem birkaç saatlik huzur sol yanım sana vurgun aklım hayır diyor... bakışlarına yakalandığımda yüzümü çeviriyorsam bunun bir sebebi var ve oturup yanına saatlerce susuyorsam bil ki boşluktayım bari sen sus! sus ne olur... ve bana öyle bakma yar... ben buraya uzaktan geldim yüzümde yılların hüznü durur anlamaya çalışma yoksa o gözlerin içimde boğulur... yaşadığım sevdalar ayrılıklar ağır gelir sana gülümseyerek geçsen yanımdan soru sormasan ne olur..? aşk denilen yalanı unut sevgiden konuş biraz da hayattan.. dostluktan söz et kahverengi gözlerimde yer açtım sana..... Okan Savcı |
|
|
|
|
 |
| Etiketler |
| kronik ft. kronika |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 3 (0 üye ve 3 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
