|
|
|
|
|
|
|||||||
| Resimli Paylaşımlar Resimli paylaşımlarınızı bu bölümden yapabilirsiniz |
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
11-02-2006, 00:12
|
#11 (permalink) |
Yoksulluğun içinde
 Haber ajansları servise koydukları fotoğraflarla birlikte kısaca haberi de yazarlar. Hindistan’da Virar kentinde çekilen bu fotoğrafın arka planında çatışma, felaket ya da başka bir sorun yoktu. Oğuz Haksever, ‘o’ anı kavrayabilmek için araştırma da yaptı. Virar kentinde yakın geçmişte de çok önemli bir olaya rastlamadı. Bir buçuk yaşındaki Hardhik’in önemsiz sorununun haberiydi bu.Yıkanması için bir kovaya konmuş, bundan hoşnut olmamış ve ağlamaya başlamıştı. Bu şirin görüntünün cazibesine kapılıp etrafında toplananların gölgeleri arasında küçücük korkusu isyanı ve hiddetinin doruğunda yani tam da ‘o’ anda fotoğraflanmıştı. Habere, hatta ‘o’ ana hiç davetli değildi ama galiba gözlerindeki ışık kalabalığının içine yoksulluk da karışmıştı. (Reuters / Adeel Halim  Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:13
|
#12 (permalink) |
|
“Yaşatın beni”
 Dominik Cumhuriyeti’nde iki hemşire, geçen hafta doğan altızlardan birine rahat nefes alabilmesi için yardım ediyor. Sanki ‘o’ anda bir iletişime tanık oluyoruz. Sanki dikkatli dokunuşların mesajını algılayan bebeğin bir şeyler söylemek istediği ana bakıyoruz. Sanki ''Beni hayatta tutun'' dediğini duyar gibi oluyoruz. (Associated Press / Ramon Espinosa) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:14
|
#13 (permalink) |
|
Küçük patron
 Kuzey Hindistan’da bir çoban koyunları güdüyor. Reuters’tan Kamal Kishore öyle bir açı, odaklanma ve an yakalıyor ki, geride karenin küçücük bir yerini doldursa da bakışıyla, duruşuyla çocuk ‘o’ ana da hükmediyor. (Reuters / Kamal Kishore) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:14
|
#14 (permalink) |
|
Tepeden tırnağa sevgi
 Öylesine güzel bir ‘o’ an ki, “O sıralarda bundan daha etkilisi olamazdı” izlenimi yaratıyor. Malezya’da Kuala Lumpur Hayvanat Bahçesi’nde Zürafa Mas Sura 4 günlük yavrusunu okşuyor. Gözlerden, dudaklara ve dile kadar ‘o’ anda yukarıdan aşağıya gözle görünür bir ana sevgisi iniyor. (Reuters / Bazuki Muhammad) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:15
|
#15 (permalink) |
|
Felaketin yıldönümü
 Hindistan'ın Cuddalore kenti sahili. Turistik bir fotoğraf olmayacak kadar gerçekçi ve dolu. Deniz çekildiğinde fotoğraflandığından Hint Okyanusu'nun mahçup anlarından biri yakalanmış sanki. Havadaki pus ise güneşe ''Bu işe beni karıştırmayın'' deme fırsatı vermiş. Kırık tekneyse kötü, hüzünlü, acı anıların zamana tutunuşunu anlatmaya çalışmış. Bu ‘o’ an, tsunami felaketinin yıldönümünün fotoğrafı. (Associated Press / Gurinder Osan) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:16
|
#16 (permalink) |
|
Av peşinde
 Bu ‘o’ anda iki ‘o’ an var. Geçmişteki ‘o’ anla ‘o’ andaki ‘o’ an. Birkaç günlük, birkaç haftalık, birkaç aylık, birkaç yıllık, birkaç yüzyıllık değil bu izler. Avustralya Yeni Güney Galler Eyaleti'ndeki Willandra Göller Bölgesi'nde kumlar çekilince ortaya çıkmışlar. 19 bin ila 23 bin yıl öncesinin olayını anlatıyorlar. İzleri bırakan bir erkek. Boyu 1.80 civarında. Arkeologlara göre geçmişteki ‘o’ anda avlanıyordu. ‘O’ andaki ‘o’ andaysa insanoğlunun geçmişinin peşine düşenleri belki de yeni ufka götürüyordu. (Associated Press / Michael Amendolia, The Environment Ministry, HO) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:16
|
#17 (permalink) |
|
Işıkların mutluluğu
 Fotoğraf, Amerika Chicago’da çekildi. Çocuğu binadaki ışıklandırmayı görüp de neşelenince babası da duruyor. Olayı içeriden fotoğraflayan Spencer Green bu ‘o’ anı yakalarken kamerasını çocuğa netliyor. Böylelikle karşılıklı iletişim imgesi oluşturuyor. Yani ışıkların da çocuksu mutluluğa büründüğü bir fotoğraf elde ediyor. (Associated Press / M. Spencer Green) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:17
|
#18 (permalink) |
|
Coşku ifadesi
 Bu dünyada siyahların ya da başka bir deyişle kölelerin kurduğu ilk cumhuriyet olan, seçimler ve darbeler silsilesiyle bugünlere gelen Haiti’de yine seçim var. Fotoğraf Port Au Prince’te düzenlenen bir seçim mitinginde çekildi. Taraftarları, devlet başkanı adaylarından 1988’de darbeyle ülkeden uzaklaştırılan Eski Cumhurbaşkanı Leslie Manigat’ı karşılıyor. Öndeki genç, Haiti’ye özgü bir trans halinde adayını destekliyor. Diğerleri de elleriyle tezahüratın boyutunu takdir ediyor. Her ne kadar bir coşku ifadesi olsa da, acı çekme izlenimi ağır basıyor. Bu ülkenin uzak ve yakın tarihini gözönüne aldığımızda ‘o’ anda izlenim, gerçekten daha fazla akla yatkın duruyor. (Associated Press / Ariana Cubillos) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:18
|
#19 (permalink) |
|
Devriye amaçlı
 Çin’in başkenti Pekin’de donmuş bir göl üzerinde polisler, özel olarak tasarlanmış kızak sandalyeleriyle devriye geziyor. Yalnız tasarımda bir standart yok. Arkadaki ahşaptan öndeki demirden. Demirden yapılanın ayakla idare edilen dümenini gözününde bulundurursak berideki teknik olarak daha üstün. Bu yüzeysel bilgilerle şaşırtıcı hatta gülümsetici gerçekten. O zaman berideki polisin bakışı biraz anlam kazanıyor. Çünkü “Ne var bunda gülecek?” diye bakıyor. (Reuters / Jason Lee) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
11-02-2006, 00:18
|
#20 (permalink) |
|
Yalnızlık senfonisi
 Amerika Birleşik Devletleri’nde bir çalgıcı. Missouri Eyaleti’nin Kansas City kentinde kar yağışına ve soğuğa karşı bütün önlemlerini alan Nancy Keyes, alta saksafonu ile Noel şarkıları çalıyor. Ne yapsın? Yanındaki kağıda yazdıklarına bakılırsa 3 çocuğunun rızkını çıkarması gerekiyor. O havada sanatını icra ettiği gözönünde bulundurulursa doğru söylüyor. Bu çabayı takdir eden, adeta çanağa yağan kar taneleri de Nancy’nin ‘o’ andaki yalnızlığını teselli etmeye çalışıyor. (Associated Press / The Kansas City Star, Susan Pfannmuller) Yüreğimizde acılara çok yer var...
|
|
|
|
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
