'Aşk'ın en aşkın halinin müziğiyle James bugün Solar Beach'te, alt grup Rapture'a da dikkat!



"Sözcükler, sevilen ve kaybedilen birine dair anılara benzer, aynı anda hem teselli edici hem de sıkıntı vericidirler" diyor Craib ve ekliyor: Birine âşıkken, en azından bir süre için kelimelere gerek yokmuş gibi hissederiz... (Hayal Kırıklığı, Ian Craib, çev. Aylin Onacak, Ayrıntı Yay., 2006)

"Bazen, gözlerinin derinlerine baktığımda, yemin ediyorum ki, ruhunu görebiliyorum..." Bu da, James'in Sometimes isimli şarkısından. Bunca şey anlatırken bu sözler, kelimelerle anlamlar arasındaki boşluk yine de baki... Şarkının sözlerinin anlatamadığı, -belki de ancak Walter Benjamin'in bahsettiği o ulaşılmaz saf dilde anlatılabilecek olan-, yani kelimelerle aktarılması imkansız uhrevi anlamlar, kelimeler müziğin ruhaniliğiyle birleştiğinde dile gelir gibi olmaz mı? Her zaman değil, bazen. Mesela James'in neredeyse her şarkısında...

Britanyalı bir indie-pop grubunun müziğinin tasavvufi çağrışımlarla yüklü olması pek sık rastlanabilecek bir durum değil. Ama, James'i dinlerken bu hiç şaşırtıcı gelmiyor ve biraz altını kazıyınca, parçalar birleşiyor: Grubun şarkıcısı Tim Booth, 80'lerde Manchester'da bir club'da, sema ayinindeki bir Mevlevi'yi çağrıştıran figürlerle dans edişiyle dikkatleri çekiyor ve elemanların daveti üzerine gruba katılıyor.

Daha sonraki yıllarda yine gruptan bir arkadaşıyla birlikte bir ruhani gruba dahil oluyorlar vs. Ve ilk gününden bugüne James'in müziğinin temel temasını oluşturuyor; insanın, ne olduğunu da bilmeyerek durmadan aradığı o eksik parçanın peşindeki yolculuğu boyunca kanayan yara.

Birçok zaman, belki de her zaman aşk acısı olarak tezahür eden o tanıdık duygu. Grubun elemanları, İngilizce'de tam bir karşılığı olmayan "gönül" kelimesini bilselerdi, muhtemelen çok severlerdi...