Dünya Ahiretin Tarlasıdır

Konu, 'Din ve İslamiyet' kısmında Sesilya tarafından paylaşıldı.

  1. Sesilya

    Sesilya . . νє нυzυя . .

    Kayıt:
    18 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    12.924
    Konular:
    7.160
    Beğeniler:
    298
            
    Dünya Ahiretin Tarlasıdır Kompozisyon - Dünya Ahiretin Tarlasıdır Hadisi - 40. Dünya Ahiretin Tarlasıdır


    İbn Ömer (ra) den, dedi ki: Rasulullah {sa) omuzlarımı yakalayıp şöyle buyurdu: "Dünyada bir garip yahut bir yolcu gibi ol!" İbn Ömer (ra) de şöyle derdi: Akşamı ettin mi sabahı bekleme Sabahı ettin mi, de akşamı bekleme Sağlığından hastalığın için birşeyler hazırla, hayatından da ölümün için[1]


    Bu Hadisin Önemi

    Bu dünya nice mükellefin yolunda, mutlak egemenin emirlerine bağlanmasına engel teşkil etmiştir Dünya sevgisi nice mükellefin kalbinde yer etmiş, bunun sonucunda da o, artık dünyanın ve dünya ehlinin esiri oluvermiştir Nice mükellef dünya sebebiyle dinini, vicdanını ve ümmetini satmıştır Bundan dolayı İslâm'ın yüce Rasûlü (salât ve selâm O'na) mükellefin dünyada nasıl olması gerektiğini açıklamaktadır Ta ki, bu dünyadan esenlikle geçip Daru's-Selâma (esenlik yurdu olan Cennet'e) ulaşabilsin
    Bu hadis dünyaya karşı zahid olmanın, dünyayı küçük görmenin, ondan âhirete kendisini ulaştıracak az şeyle kanaat etmenin gerektiğini ortaya koyan asli bir delil teşkil etmektedir [2]


    İlim Adamlarının Bu Vasiyete Dair Sözleri:

    Rasulullah (SAS)'ın: "Dünyada bir garibmişsin yahut bir yolcu imişsin gibi ol" buyruğu ile ilgili olarak Hafız İbn Hacer, bu büyük vasiyete dair ilim adamlarının faydalı bazı sözlerini aktarmaktadır Ben de onları aynen aktarıyorum[3]:
    et-Tîbî der ki:
    Buradaki "veya" şüphe ifade etmek için değildir Aksine muhayyerlik ve mübahhk bildirmek içindir Daha güzeli, onun burada ("hatta" manasını veren) "bel" anlamında olmasıdır Rasuiullah (SAS) burada Allah'a ibadet eden, Allah yolunu izleyen kimseyi, barınacağı meskeni ve kendisini koruyacak yuvası bulunmayan bir yabancıya benzetmektedir Daha sonra daha da ileri giderek bu benzetmeyi bir kenara bırakıp onu yolcuya benzetmektedir Çünkü garip bir kimse yabancı olduğu beldede yer tutabilir Oysa uzak bir beldeye gitmek isteyen ve gideceği yer ile bulunduğu yer arasında insanı ölüme götürecek vadiler, helak edici çetin yollar, önünde yol kesicilerin bulunduğu yolcu böyle değildir Böyle bir yolcunun bir an dahi ikamet etmemesi, bir göz açıp kırpacak kadar bir süre dahi yerinde durmaması gerekir
    İbn Battal da der ki:

    Garip kişi diğer insanlara az açılır Hatta onlara karşı yabancılık çeker
    Zira o, hemen hemen yolunun uğradığı kimseler arasında tanıdığı, ünsiyet sağlayacağı hiçbir kimse bulamaz O bakımdan o, kişi olarak, kederli ve korkuludur Bir yoldan geçip giden de böyledir Yolculuğunu tamamlayabilmesi ancak o yolculuğa güç yetirmesi, ağır yüklerini hafifletmesi ile mümkün olabilir Bununla birlikte, yolculuğunu kesecek şeylerin bulunmayacağından da emin değildir Beraberinde kendisini maksadına ulaştıracak azığı ve bineği vardır İşte kişinin durumu bunlara benzetilmiştir Bu ise dünyada zühdü tercih etmeye ve dünyadan yetecek, kişiyi menzile ulaştıracak kadarını almak ve bununla yetinmek gerektiğine işaret vardır Nasıl ki yolcu, kendisini menziline ulaştıracak miktardan fazlasına muhtaç değilse, mü'min bir kimsenin de dünyada kendisini asıl varılacak yere ulaştıracak miktardan fazlasına ihtiyacı yoktur
    Nevevî der ki:

    Hadisin anlamı şudur: Sen dünyaya meyletme, onu vatan edinme! Kendine orada kalacağını söyleme! Yabancı bir kimsenin, vatanı olmayan yerlerde bağlanmadığı şeylere, sen de dünyadan benzeri şeylerle bağlanma
    Diğer taraftan Hafız İbn Hacer, ilim adamları arasından isimlerini vermediği iki âlimin de sözlerini zikretmektedir:


    Birinci Söz:

    Yolcu, vatanına gitmeyi isteyen yoldan geçen kimse demektir Dünyada insan, efendisi tarafından bir ihtiyacını görmek üzere bir başka beldeye gönderilen köleye benzer Bu kölenin yapması gereken, ne için gönderilmişse o işi bir an önce yapmasıdır, sonra da vatanına dönerek kendisini ilgilendirmeyen başka herhangi birşeyle ilgüenmemesidir


    İkinci Söz:

    Bir başka ilim adamı da şöyle demektedir: Hadis-i şeriften maksat şudur: Mü'min kişinin kendisi dünyada bir garip konumundadır O bakımdan kalbi bu garip bulunduğu beldeden herhangi birşeye bağlanmaz Aksine onun kalbi kendisine döneceği vatanına bağlıdır Dünyadaki ikametini vatanına geri dönmek için, ihtiyacını ve yol hazırlıklarını sağlamak için değerlendirir İşte yabancının hali budur Ya da mü'min dünyada bir yolcu gibi olmalıdır Muayyen bir yerde durmaz, aksine o her zaman ikamet yurduna doğru yol alır gider
    tbn Ömer (ra)'in söylediği: "Akşamı ettin mi sabahı bekleme, sabahı ettin mi de akşamı bekleme" sözüne gelince; bu da Rasulullah (sa)'ın O'na yaptığı vasiyetten çıkartılmıştır İşte bu söz, bu dünyada emeli kısa tutma gereğini göstermektedir Kul her zaman için ecelinin kendisine yetişmek üzere olduğunun idrâkinde olmalıdır Bu şuur ise dünyadan aza kanaat etmeye, öldükten sonra diriliş günü için hazırlıklarda bulunmaya ve mükellef kılınmış olduğu farz ve müstehab itaatleri en güzel şekilde yapmaya iter [6]


    Faydalı Şeylerle Ömrü Değerlendirmek:

    İbn Ömer der ki: "Sağlığından hastalığın için, hayatından da ölümün için birşeyler almaya bak!" Bu da bu üstün Sahabiden oldukça büyük bir vasiyettir ve bu vasiyet, Rabb'imizin Kitab'ından ve Rasulümüzün Sünnetinden alınmadır
    O bize, sağlık ve afiyet zamanlarımızı farz ve müstahab itaatlerle değerlendirmemizi tavsiye etmektedir Çünkü insan hastalığı esnasında birçok itaati yerine getirmekten aciz düşebilir, bu itaatleri edada kusur işleyebilir O bakımdan sağlık ve esenlik zamanlarında yapmış oldukları, hastalığı esnasında yaptığı kusurlarını telâfi edebilir

    Hafız (tbn Hacer) der ki: Yani sağlıklı iken itaat ile uğraş Çünkü hastalıkta yapılan kusurlar ancak böyle telâfi edilebilir

    İbnul-Cevzi de der ki: İnsan sağlıklı olmakla birlikte maişet ile uğraşmasından ötürü, itaat için boş vakit bulamayabilir Bununla birlikte, geçime muhtaç olmadığı vakitlerde de sağlıklı olmayabilir Bunların ikisi bir arada bulunacak olursa ve tenbellik de itaate baskın gelirse, işte böyle bir kişi al-danmış olur Oysa işin gerçek mahiyeti dünyanın, âhiretin tarlası olduğudur Kârı âhirette ortaya çıkacak olan ticaret dünyada yapılır Bu bakımdan boş zamanlarını ve sağlığını Allah'a itaat uğrunda değerlendiren kimse, işte gıpta edilecek kişi odur Bunları Allah'a isyanda kullanan ise, aldanan kişidir; çünkü boş zamanın akabinde meşguliyet gelir, sağlığın akabinde de hastalık gelir[8]
    İbnü'l-Cevzi'nin bu sözünü Hafız İbn Hacer Rasulullah (SAS)'ın: "İki büyük nimet vardır ki insanların birçoğu bunlar hakkında aldanış içerisindedir[9] Sıhhat ve boş vakit[10] hadisini şerhederken kaydetmektedir
    İbn Ömer (ra) aynı şekilde ömrümüzün günlerini Allah'a ve Rasulüne itaat ile değerlendirmemizi, Kıyamet günü için hayrın geniş kapılarından azıklar biriktirerek değerlendirmemizi tavsiye etmektedir Yüce Allah da şöyle buyurmaktadır: "Azık edinin Şüphesiz ki azığın en hayırlısı takvadır"(ei~Bakara, 2/i97)Ö\üm insana ansızın gelir Kişi azıksiz olarak Rabb'inin huzuruna çıkmak zorunda kalabilir Böyle bir halde ise helak olur, hüsrana öğrar, yaptıkları boşa gider Şairlerden birisi şöyle der:
    "Senin azığın bulunmadığı halde, azıkları bulunan bir topluluğun yol arkadaşı olmak seni memnun eder mi?"
    İşte o vakit Ademoğlu, Allah'ın huzurunda dünyada iken kusurlu hareketi dolayısıyla pişman olacaktır; fakat o vakit de pişmanlık zamanı değildir Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: "Bir kimse: Vay, yazık bana, Allah'ın yanında işlediğim taksirlerden dolayı ve gerçekten de ben şüphesiz alay edenlerdendim; diyecek veya diyecek ki: Allah bana hidayet verseydi elbette takvâîı kimselerden olurdum Yahut azabı gördüğünde: Eğer benim için bir kere daha dönüş imkânı olsaydı, ihsan edicilerden olurdum; diyecektir "(ez-Zümer, 39/56-58)
    Bir başka yerde Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: "Yüzlerinin ateşte çevrileceği o günde diyecekler ki: N'olaydı, biz Allah'a ve Rasulüne itaat etseydik! "(el-Abzâb, 33/66)
    Halbuki âhiret, hesap yurdudur, amel yurdu değildir Nitekim Rasulullah (sa) şöyle buyurmaktadır: "İnsan öldü mü artık onun ameli şu üç şey müstesna kesilir: Devam edip giden bir sadaka yahut kendisinden yararlanılan bir ilim veya kendisine dua edecek salih bir evlât[11]


    Dünyanın Geçiciliği:

    Ademoğlu dünyanın fani ve geçici olduğunu kesinlikle bilir Bununla birlikte o, dünyaya dalması sebebiyle ve dünya uğrunda çalışıp çabalarken, bu gerçekten gafil olabiliyor, unutabiliyor Bundan dolayı Yüce Allah birden çok yerde bize bu gerçeği hatırlatmaktadır: "Onun üzerinde kim varsa, hepsi iânıdır"(er-Rahmân, 55/26) Bir başka yerde de şöyle buyurmaktadır: "Dünya hayatı ancak gökten indirdiğimiz bir suya benzer ki, onunla yeryüzünde insanların ve hayvanların yediği bitkiler birbirine karışır Nihayet yeryüzü zi-netini takınıp süslendiği, sahipleri de ona herhalde güç yetireceklerini sandıklan bir sırada, geceleyin veya gündüzün emrimiz ona geliverir Sanki dün yerinde yokmuş gibi onu biçilmiş bir hale getiriveririz İşte biz düşünen bir topluluk için âyetleri böyle açıklarız"(Yunus, 10/24)
    Bu dünyanın gerçek mahiyetini bildirmek suretiyle, Allah'ın kalbini nur-landırdığı, uyanık kulu bu geçici dünya aldatamaz ve böyle bir kul, dünyanın nimet ve süsüne de rahatlıkla bağlanamaz Aksine o, dünyayı âhiret için bir tarla olarak değerlendirir


    Hadisten Çıkartılan Bazı Hükümler

    1- Rasulullah (sa)'ın Abdullah b Ömer'in omuzlarını yakalaması, ilim talep edenin anlatılacak hususlara dikkatini çeken bir davranıştır Ayrıca öğrenciye öğretmeninin kendisine önem verdiğini, öğrettiği bilgiyi ruhunun derinliklerine ulaştırmak için özel bir gayret harcadığını hissettirmektedir Bu ise ilmin iyice bellenmesi sonucunu verir Zira kendisine bu şekilde dav-ranılan kimsenin bunu unutmasına imkân yoktur
    Aynı şekilde bu hadisten, Rasulullah (sa)'ın Abdullah b Ömer'i ne kadar sevdiği de anlaşılmaktadır Çünkü böyle bir davranışı kişi çoğunlukla sevdiklerine yapar
    2- Hadis-i şeriften Rasulullah (sa)'ın ümmetine hayır ve salâhı ulaştırmaya olan tutkunluğu anlaşılmaktadır
    3- Yine hadis-i şerifte mutlaka gerekli şeylerle yetinmeye işaret vardır
    4- İtaatleri işlemekte eli çabuk tutmak da teşvik edilmektedir [13]


    [1] Buhâri, VII, 170, Rikaak 3
    Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları:421

    [2] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 422

    [3] Fethu'İ-Bâri, XIV, 8-9

    [4] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 422-423

    [5] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 423

    [6] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 423-424

    [7] Fethu1-Bâri,XN, 9

    [8] Fetfıu7-Bdri,XIV, 4

    [9] Yani iki büyük nimet vardır ki, İnsanlar o nimetler hakkında aldanış içerisindedirler Burdaki "aldanış" kelimesi (ğabn) alışverişte birkaç kat pahalıya aldanmaktır yahut da birşeyi satarken gerçek değerinden daha aşağıya satmaktır Rasulullah (SAS) mükellefi, ticaretle uğraşan kimseye, bedeni sağlığı ve kişiyi itaatte bulunmaktan alıkoyacak mesuliyetlerinin bulunmamasını da sermayeye benzetmektedir Çünkü bunlar kâr sağlamanın sebepleri ve başarıya ulaşmanın ön şartlarıdır Allah'ın emirlerini yerine getiren, sıhhatini ve boş vaktini de
    gereği gibi değerlendiren bir kimse kârlı olur Sermayesini kaybeden kişi ise, pişmanlığın fayda vermeyeceği bir zamanda pişmanlık duyar Nitekim Riyazu's-Salihin'de de böyle açıklanmıştır

    [10] Buharı rivayet etmiştir (Buhdri, Rikaak 1; Tirmizi, Zühd 1; İbn Mâce, Zühd 15; Dârimi, Rikaak 2; Müsned I,
    258, 344 -Çeviren-)

    [11] Müslim Şerhi, IV, 167 (Müsîim, Vasiyyet 14; Hbu Dâuud, Vasâyâ 14; Tirmizi, Ahkâm 36; Nesai, Vasâyâ 8 -Çeviren-)
    Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 424-425

    [12] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 426

    [13] Nazım Muhammed Sultan, Ana Çizgileriyle İslam (Nevevi Kırk Hadis Şerhi), Guraba Yayınları: 426

Sayfayı Paylaş