Bir süre seyrediyorum seni o kadar masum, o kadar kaygısızca ve olanca sakinliğinle toprağı kucaklarken... Sonra dayanamayıp ılık kollarına bırakıyorum kendimi... Yaz yağmurlarındayım ve yine sendeyim. Saçlarımı okşamanı özlemişim ve kendimi bana yabancılaştıran o ıslak sokaklarda yürüyorum... Yağmur damlaları tenime ulaşıyor bir süre sonra, bense direnmiyorum bile, teslim oluyorum sana...




Gün ışığı görmemiş isyanlarımı alıyorum sol yanıma, yağmur tanelerinin sevgi dolu saldırısı altında... Hayal kırıklıklarım eşlik ediyor yağmur altındaki yürüyüşüme, pişman olmadığım yaşanmamışlıkların acısı düşüyor gözbebeklerime, kaybettiğim ve asla yeri dolmayacak güzelliklerin gölgesi var ardımda...


Bir ölüm sessizliği var sanki sokaklarda... Onca gürültüye inat ve kimse dinlemek istemiyor o yağmur sesindeki melodiyi benden başka... Bir gece kaybettiğim düşlerimle birlikte onca yılın anısı da alıyor yerini yine yanımda...


Sefilliklerim, saçmalıklarım, yıkıp, yakıp, darmadağın ettiğim dostluklarım, ruhlarını örseledikçe aslında kendi ruhumdan parçalar bıraktığım arkadaşlarım, bitmez tükenmez, son bulmaz sorhoşluklarım, ruhlarına korku saldığım insanlar da ıslanıyor benimle birlikte İstanbul sokaklarında...


Yalnızlığımda giriyor koluma yine ıslanırken ve kulağıma yalnız olmadığımı fısıldıyor sessiz bir çığlıkla ve ekliyor, nerede olursan ol asla mutlak bir yalnız olamayacaksın, mutlak yalnızlık hayatın bir yerinde sadece &#8220bir hiç&#8221 olabilenlere mahsustur...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Herkesin benden çok şey beklediğini bilip de, ben işe yaramazın tekiyim diyebilirim ve bunu ruhumda, damarlarımda, yüreğimde, beynimde sonuna kadar hissedebilirim...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Bütün gerçekliği ile ve tam anlamıyla dibe vurup, asla ve asla çıkılması mümkün olmayan bir kuyunun dibinde ya da bitmez tükenmez gibi gelen bir pisliğin içinde kulaç atabilirim...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Sahip olduğum her şeyin aslında hiç bir şey olamadığını, sımsıkı avuçlarımın arasında olduğunu düşündüğüm her şeyin bir gün avuçlarımın arasından kayıp gideceğini şimdiden kabullenip, avuçlarımı açabilirim gülümseyerek...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Sevgi için aşk için kendimi heba edip sonrada, yaşanmış ya da yaşanacak sevdalara burun büküp, ölesiye istememe rağmen hep yarına, yarınlara erteleyebilirim arzularımı...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Köprüleri delikanlıca yıkıp öteki tarafa geçip başıma gelecekleri sakince beklemek varken, üç kuruşluk çıkarlar uğruna pısırık bir biçimde geberip gitmeyi bekleyebilirim...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Sokaklarda yağmur ıslatırken bedenimi, dans edip, kahkahalarla gülmek varken, yaşamımı bir köpek ölüsü gibi bir kenara iten toplum kurallarına teslim olabilirim...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Bu dünyaya önce yalan diyip, kadere karşı dimdik ayakta durmak varken, o yalan dünyada bana dikte edilen rolü oynarım ya da bir seyirci gibi oturup başkalarının yaşamlarına bakıp sadece imrenerek seyredebilirim...


Başarabilirim biliyorum, ben de bir hiç olabilirim... Belki de hayatımın bir yerlerinde bir an içinde olsa bir hiç olmayı başardığımda yalnız kalacağım ve belki de o zaman mutluluğu yakalayabileceğim kimbilir...

---

Eskiden inSanLar YaLınAyak Gezerken .. AşkLar, AdamakıLLıydı .Şimdi inSanlar YaLın Ayak DeğiL Ama AşkLar Yarım YamaLak.

---

emeğine sağlık..........

---

Doğduğunda...
sen ağlarken, seni bekleyenler gülüyordu....
Öyle yaşa ki...
seni yolcu edenler ağlarken, sen gülesin....

Linkleri Sadece Kayitli Uyelerimiz Gorebilir. Uye Olmak Icin Tiklayiniz...
Linkleri Sadece Kayitli Uyelerimiz Gorebilir. Uye Olmak Icin Tiklayiniz...