Çiçeklere hep güveniyorum... Hep aldatıyorlar...
Güzelliklerinden öte, farklılıkları cezbediyor beni önce... Hep aradığım çiçek buydu diye düşünüyorum... Hatta varlığı şaşırtıyor, farklılığına inanamayasım geliyor... Yapraklarının o göz alıcı mor rengine daha fazla dayanamıyorum ve başlıyorum onu sevmeye, kokusunu içime çekmeye, onu "benim" yapmaya... Sevgime muhtaç hali daha da bağlıyor beni mor çiçeğe... Onsuz ben bensiz o kavramlarını siliyorum hayatımdan... Sadece o var artık , mor çiçek ve ben...O kadar eminim ki hislerimden...
Çiçeklere hep güveniyorum... Hep aldatıyorlar...
Birden o mor rengini gözüme gözüme sokmaya başlıyor çiçek... Farklılığının farkındayım oysa, gecem mor gündüzüm mor...Ama yetmiyor, ona yetmiyor... Korkutuyor beni mor çiçek, çok korkutuyor... Sonra o sapasağlam sandığım yapraklarını dökmeye başlıyor bir bir...Görmek istemiyorum ama bu sefer de farklı olan hiçbir şeyi kalmıyor, tam tersi elimde avucumda kalan her çiçekten daha yabani, daha vahşi, daha "bana uzak"...
Çiçeklere hep güveniyorum...Hep aldatıyorlar...
Elimde avucumda kalan ölü sap, başka bir boyutta artık, benle değil ama ben onu bir türlü atamıyorum, yapışmış bana sanki, atmak istedikçe daha çok hissediliyor varlığı... Hayalkırıklığı... Lanet duygu... Acıtan...
Çiçeklere güvenmeyeceğim... Mor olsalar bile...
07-08-2008, 09:07
Mor çiçek
Düzenli Mod
