Kurtarın!
Sıkıntı buruyor kalbimi.. Yavaş yavaş uyuşmaya başlıyor ellerim. Buruşmaya başlıyor kıyafetlerim nasıl duracağımı bilemememden... Mükerrer yutkunuşlar gırtlağımda bir su hazında... Ter kokmuş sıkıntıları tükürükle yıkamak, düğümlenen boğazıma halatla düğüm atmak, gözlerimin kırmızısını fotoğraf hatası sanmak istiyorum...
Ya da hata olduğuma inanmak.......
İntihara yüklenen sebeplerin yükleme katacağı tek değer ölmek. Yazdıklarıma inananların alamayacağı tek ünlem sükunettir.. Kaldım yarıyolda, evet yolun yarısında...Tam ortadayım, önüm nokta, arkam üç nokta...
<<<kalpten silmek,kağıttan silmeye benzemez>>>
|