Genç lisede ders çalışmaktadır,'yaşamamaktadır'.Bir ara başını kaldırıp,'Ah bir üniversiteye gireyim,siz beni o zaman görün,ne biçim yaşayacağım.'der.üniversiteye girmiştir ama yine yaşayamamaktadır,başını kaldırıp,'Ah bir işe gireyim,siz beni o zaman görün,ne biçim yaşayacağım.'der.İşe girmiştir ama tabi yine yaşayamamaktadır,başını kaldırıp,'Ah bir emekli olayım,siz beni o zaman görün,ne biçim yaşayacağım.'der.Emekli olmuştur,parkta bir bankta çenesini bastonuna dayamış oturmaktadır;'Ah mirim,hayırlısıyla bir öteki dünyaya gideyim,siz beni o zaman görün,ne biçim yaşayacağım.'der.
Kıssadan hisse,bugün yaşayabileceğimizi yarına atmamak,yaşamı,pazara,ağustosa veya emekliliğe ertelememek gerekiyor.....
Kaybettim Bugün Kendimi HÜKÜMSÜZDÜR
Sonu Yok Bunun Boşluklardan Boşluk Beğendim
Vazgeçtim Bugün Her Şeyden Halsiz Şu Kalbim
Kan Revan İçinde Hep KANAMAZ DENEN YERLERİM...