Otobüs

**kavanoz** · 05-08-2008, 10:15 PM

Durakta beklerken.
“Nereye gidiyoruz anne?”
“Galiba evimize.”
“Ne zaman geldik bu durağa? Hiç hatırlamıyorum.”
“Ben de hatırlamıyorum.”
“Burası çok soğuk.”
“Sana hırkamı vereyim. Al, giy.”
“Babam nerede?”
“O bizimle gelmedi sanırım.”
“Anne bak,durağın tepesinde bir saat var.”
“Evet, haklısın. Saat kaçmış, bir bakalım. İyi ama bu saat 22:15'te durmuş.”
“Benim kolumda da saat var, ona baksana.”
“Çok ilginç, senin saatin de 22:15'te durmuş. Bir de kendi saatime bakayım. Hımm… Benimki çalışıyor. Saat 22:05. Anlaşılan senin saatin ve durağın saati ileri gitmiş ve durmuş.”
“Burası beni korkutuyor.”
“Korkma, ben yanındayım.”
“Otobüs gelince mi evimize gideceğiz?”
“Evet.”
“Onu beklemek zorunda mıyız? Yürüyerek gitsek olmaz mı?”
“Buraları pek fazla bilmiyorum, kaybolabiliriz.”

Ve ileriden otobüsün ışıkları gözükür.
“Anne bak, otobüs geliyor.”
“Hani, nerede?”
“Işıkları gözüküyor baksana.”
“Aa, evet.”
“Yaşasın, evimize gidiyoruz. Burayı hiç sevmemiştim zaten.”
Otobüs durur ve içinden siyahlar içindeki şoför iner. Anne ve kızın yanına yaklaşır. Anneyi kolundan tutup,otobüsün kapısına doğru götürür.
“Bir dakika, kızım durakta kaldı.”
“O bizimle gelmeyecek.”
“Ne demek şimdi bu?”
“Gelmeyecek demek. Burada kalacak, başka nasıl açıklayabilirim?”
“Onu burada yalnız bırakamam. Henüz dört yaşında, bensiz kalamaz. Hem burası çok soğuk.”
“Merak etmeyin, onun için de bir otobüs gelecek. Fakat gideceği yer farklı.”
“Nereye gidecek?”
“Bitişe.”
“Hayır, o benimle gelecek.”
“Bayan, benimle tartışmayı kesin lütfen. Buranın güzergahı asla değişmez.”
“O zaman izin verin de ona son defa sarılayım.”
“Peki. Geç kalmayın.”

***

“Anne, ne konuşuyordun o adamla?”
“Otobüsün evimize gidip gitmediğini sordum.”
“Gidiyor muymuş?”
“Evet ama…”
“Hadi binelim anne. Otobüs bizi almadan gidecek şimdi.”
“Tatlım, bak… Sen…”
“Niye ağlıyorsun?”
“Eve yalnızca ben gidiyorum tatlım.”
“Neden?”
“Çünkü öyle olması gerekiyormuş. Otobüs şoförü seni almak istemiyor. Onu ikna etmeye çalıştım ama beni dinlemiyor.”
“Ben burada yalnız başıma kalamam. Babama söyle, o gelip beni alsın.”
“Baban gelemez, burası eve çok uzak.”
“O zaman sen de gitme. Beni burada bırakma.”
“Çok üzgünüm ama gitmeliyim.”
Otobüs şoförü anneye seslenir;
“Bayan, uğramam gereken daha çok yer var. Biraz acele edin.”
“Geliyorum.”
“Şimdi beni iyi dinle birtanem. Seni almaya da bir otobüs gelecek ve seni başka bir yere götürecek. Orada baban ve ben olmayacağız, buna alışman lazım. Elimde olsa, seni de yanımda götürürüm ama buna izin yok. Şimdi hayali bir bavul yapalım ve onu hazırlamaya başlayalım. İçine yaşadığımız tüm güzel anıları, babanın ve benim öpücüklerimizi, sıcaklığımızı, gülüşlerimizi, senin rüyalarını ve hayallerini koyuyorum. Orada bunlara ihtiyacın olacak. Şimdi bana sımsıkı sarıl.”
“Anne, gitme.”
“Hoşça kal bebeğim. Seni seviyorum.”
“Gitme!”

***

“Turgay bey?”
“Doktor, ne oldu? Kızımın ve eşimin ameliyatı nasıl geçti?”
“Eşinizin durumu iyi fakat…”
“Kızım?”
“Turgay bey, maalesef…”
“Nasıl? Olamaz! Olamaz!”

***

Minik bedenin üstü, beyaz çarşafla örtülür.
Buse Doğru
Ölüm saati 22:15

alıntı...

**blue_girl** · 05-08-2008, 10:19 PM

tuylerım dıken dıken oldu ...üzücü

**YOSHİMATO** · 05-09-2008, 06:58 PM

emeğine sağlık ürperdi içim

**_CİMBOMLU_** · 05-09-2008, 07:06 PM

enfesti

05-08-2008, 10:15 PM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri kavanoz D.Moderator Giriş: Dec 2006 Şehir : İstanbul Yaş: 25 Mesaj: 10,982 Konuları: 484 Thanks: 92 Toplam 261 Konusuna 711 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 357 Rep Puanı : 34501 Rep Seviyesi:	Otobüs Durakta beklerken. “Nereye gidiyoruz anne?” “Galiba evimize.” “Ne zaman geldik bu durağa? Hiç hatırlamıyorum.” “Ben de hatırlamıyorum.” “Burası çok soğuk.” “Sana hırkamı vereyim. Al, giy.” “Babam nerede?” “O bizimle gelmedi sanırım.” “Anne bak,durağın tepesinde bir saat var.” “Evet, haklısın. Saat kaçmış, bir bakalım. İyi ama bu saat 22:15'te durmuş.” “Benim kolumda da saat var, ona baksana.” “Çok ilginç, senin saatin de 22:15'te durmuş. Bir de kendi saatime bakayım. Hımm… Benimki çalışıyor. Saat 22:05. Anlaşılan senin saatin ve durağın saati ileri gitmiş ve durmuş.” “Burası beni korkutuyor.” “Korkma, ben yanındayım.” “Otobüs gelince mi evimize gideceğiz?” “Evet.” “Onu beklemek zorunda mıyız? Yürüyerek gitsek olmaz mı?” “Buraları pek fazla bilmiyorum, kaybolabiliriz.” Ve ileriden otobüsün ışıkları gözükür. “Anne bak, otobüs geliyor.” “Hani, nerede?” “Işıkları gözüküyor baksana.” “Aa, evet.” “Yaşasın, evimize gidiyoruz. Burayı hiç sevmemiştim zaten.” Otobüs durur ve içinden siyahlar içindeki şoför iner. Anne ve kızın yanına yaklaşır. Anneyi kolundan tutup,otobüsün kapısına doğru götürür. “Bir dakika, kızım durakta kaldı.” “O bizimle gelmeyecek.” “Ne demek şimdi bu?” “Gelmeyecek demek. Burada kalacak, başka nasıl açıklayabilirim?” “Onu burada yalnız bırakamam. Henüz dört yaşında, bensiz kalamaz. Hem burası çok soğuk.” “Merak etmeyin, onun için de bir otobüs gelecek. Fakat gideceği yer farklı.” “Nereye gidecek?” “Bitişe.” “Hayır, o benimle gelecek.” “Bayan, benimle tartışmayı kesin lütfen. Buranın güzergahı asla değişmez.” “O zaman izin verin de ona son defa sarılayım.” “Peki. Geç kalmayın.” * “Anne, ne konuşuyordun o adamla?” “Otobüsün evimize gidip gitmediğini sordum.” “Gidiyor muymuş?” “Evet ama…” “Hadi binelim anne. Otobüs bizi almadan gidecek şimdi.” “Tatlım, bak… Sen…” “Niye ağlıyorsun?” “Eve yalnızca ben gidiyorum tatlım.” “Neden?” “Çünkü öyle olması gerekiyormuş. Otobüs şoförü seni almak istemiyor. Onu ikna etmeye çalıştım ama beni dinlemiyor.” “Ben burada yalnız başıma kalamam. Babama söyle, o gelip beni alsın.” “Baban gelemez, burası eve çok uzak.” “O zaman sen de gitme. Beni burada bırakma.” “Çok üzgünüm ama gitmeliyim.” Otobüs şoförü anneye seslenir; “Bayan, uğramam gereken daha çok yer var. Biraz acele edin.” “Geliyorum.” “Şimdi beni iyi dinle birtanem. Seni almaya da bir otobüs gelecek ve seni başka bir yere götürecek. Orada baban ve ben olmayacağız, buna alışman lazım. Elimde olsa, seni de yanımda götürürüm ama buna izin yok. Şimdi hayali bir bavul yapalım ve onu hazırlamaya başlayalım. İçine yaşadığımız tüm güzel anıları, babanın ve benim öpücüklerimizi, sıcaklığımızı, gülüşlerimizi, senin rüyalarını ve hayallerini koyuyorum. Orada bunlara ihtiyacın olacak. Şimdi bana sımsıkı sarıl.” “Anne, gitme.” “Hoşça kal bebeğim. Seni seviyorum.” “Gitme!” * “Turgay bey?” “Doktor, ne oldu? Kızımın ve eşimin ameliyatı nasıl geçti?” “Eşinizin durumu iyi fakat…” “Kızım?” “Turgay bey, maalesef…” “Nasıl? Olamaz! Olamaz!” *** Minik bedenin üstü, beyaz çarşafla örtülür. Buse Doğru Ölüm saati 22:15 alıntı... y.a.f.a .1.4.

05-08-2008, 10:19 PM	#2 (permalink)
Üye Bilgileri blue_girl Forumcu Giriş: Oct 2006 Şehir : İstanbul Mesaj: 1,804 Konuları: 948 Thanks: 251 Toplam 520 Konusuna 1,039 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 637 Rep Puanı : 63497 Rep Seviyesi:	tuylerım dıken dıken oldu ...üzücü kiMi o aİ sHitEru....

05-09-2008, 06:58 PM	#3 (permalink)
Üye Bilgileri YOSHİMATO -SaNaLıN MoDu- Giriş: Jun 2007 Şehir : İzmir Mesaj: 11,038 Konuları: 1793 Thanks: 558 Toplam 900 Konusuna 2,096 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 3692 Rep Puanı : 368068 Rep Seviyesi:	emeğine sağlık ürperdi içim , , , , ,

05-09-2008, 07:06 PM	#4 (permalink)
Üye Bilgileri _CİMBOMLU_ Forumcu Giriş: Aug 2006 Şehir : Ankara Mesaj: 2,950 Konuları: 367 Thanks: 17 Toplam 280 Konusuna 723 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 584 Rep Puanı : 58048 Rep Seviyesi:	enfesti كُلُّ ابْنِ آدَمَ خَطَّاءٌ وَخَيْرُ الْخَطَّائِينَ التَّوَّابُونَ Her insan hata eder. Hata işleyenlerin en hayırlıları tevbe edenlerdir.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)