O'nsuzluğa kurşun sıkmak ve,
Mahmurluğuna..
Sılasından da mahrumum,
Vuslatından da..
Yollarına vurmuşum bendimi,
Tanımsız ukdelerde arar olmuşum ahdimi..
Dalgaları alıp alıp beni vurmuş,
Kayıp şehirlere..
Alevli geçitlerinden geçmeye çalışırken,
Harfler ordusu kurtarmış beni..
Ağlamam gerekirken,
Gülmüşüm;mahzun bir tebessümle..
Apansız bir fırtına misali,
Başladığım yerde kalmışım;kalakalmışım..
Teğet geçmiş bu hayat bana,
Mütereddid rayihasıyla..
Sorgularım,suallerimi yıkmış,
Yağmalamış düşlerimdeki devrimleri..
Ve şuursuzca idame ettirmişim hayatı,
Ettiremediğim gibi..
Tüketmiş ve tükettirilmişiz,
Bi-taraf olan payımızla..
Hazanına vurulmuşluğumla,
Hüzünlere gark olmuşum..
Bir güneş gibide olsa,
Mum ışığından faydalanır gibi,
Hissetmişim kendimi..
Ve aslında bu bir,
Anlaşılmazlık,anlaşılamamazlık,
Hikayesi..
Ne hayat beni anlamış,
Ne ben hayatı..

Ve Son Söz Son Kelam;
...Ve Hayat Süfli Bir Bilmeceden İbaret İşte!...