Franklin bir çocuğa bir elma vermiş.
Çocuk çok sevinmiş. Bir elma daha
vermiş.Çocuk daha çok sevinmiş.

Bir elma daha verince çocuk sevinçten
deliye dönmüş. Ve bir elma daha verince,
çocuk dört elmayı elinde zapt edememiş,
sonuncusunu düşürmüş yere...Bu sefer
ağlamaya başlamış çocuk.

Hayat böyledir işte...Hayal etmediğimiz
bir saadete eriştikten sonra, onun bir
lokmasını dahi kaybetmek bizi perişan eder.
"Keyifler değildir yaşamı değerli yapan.
Yaşamdır,keyif almayı değerli kılan."