Üzerine çok şey yazarım… Seni sana anlatırım... Ama bilirim ki sen bensin ve ben kendimi anlatmam… Anlaşılmayı beklerim… En azından bunu umarım…

Hissetmediğim hiçbir kelime çıkmaz dudaklarımın arasından… Eğer sana dostumsun diyorsam öylesindir… Seni öyle görüyorumdur ki herkese o gözle bakmam…

Sen ağlarken ben gülemem… Seni üzene gülümseyemem… Senin düşmanına düşman olmam ama dosttum da diyemem… Demem

Özelsin… Değerlisin… Sen bunu bilirsin… Sen gülünce o gülümseme gelir bulur beni, konar yüzüme… Sen acı çekiyorsan eğer o acı saplanır yüreğime…

Mesafelerin hiçbir önemi yok… Birbirinden uzakta farklı hayatları yaşarız ama bizi bir arada tutan şeyin adı dostluksa eğer ayrılmayız… Ayrılamayız…

Düştüğünde sana uzanan el olurum… Mutluluktan havalarda uçarken düşmemen için kanat…
Bitmeyen cümlelerini tamamlarım… Tamamlarsın sende benin…

Yalnız kalmam bilirim bu dünyada… Yalnız bırakmam… Senin yanındayım dediyse sözümü tutarım… Sözümden caymam…

Canın sıkkınsa neşe olurum sana… Aradığın anda bulursun beni yanı başında… Bende bilirim sende hep olacaksındır yanımda…

Korkarsan cesaretin bende var… Karanlıktaysan ışık tutarım sana… Umudun bittiği yerde umut bende… Unutma sen, ben yok, sadece biz var… Biz…

Masallarda hep iyiler kazanır… Bu dostluk masalında kötülüklere yer yok… Arada kaybeder gibi olduk… Olacağız da… Yanılıp yanılıp gerçeğe kavuşacağız ama…

Bitmiş hayatın başlama noktası… Düşlerin yılmaz bekçisi… Sırtımı dayadığım sağlam duvar… Sen her şeysin var olanda… Her şey sende… Varlıkla yokluk arasında, dim dik ayakta… İşte, hep böyle olmak adına… Dostumsun… Öyle kalacaksın da

Ayrılık adına hiçbir şey yok… Ayrılık yok burada… Nasıl olsun ki biz olmuşsak bir kere… Tartışırız… Küseriz… Ama bitmez… Bitirmeyiz adına dostluk dediğimiz bu masalı…

Dedim ya sana üzerine çok şey yazarım… Ama tek bir cümleyle bitiririm… Dostumsun… Dosttum olarak da kalacaksın…
insanın dostları olması ne güzel...iyiki dostalarım var...