Hayatıma Tek Şahit "KALBİM

**PeNeLoPe** · 08-31-2006, 05:02 PM

Öylesine yalnız, öylesine soguk bir kalp ki şimdi. birzamanlar ne
mutluluklara şahit olmuş bu kalp. Şimdi hayatımda ki boşluga şahitlik
ediyor. İçimdeki bu boşluk öyle doldurulması zor gibi görünüyorki. Hayata
tutunma vaktidir şimdi diyorum.Ama yaşamak içimden gelmiyor işte. İçimdeki
yaşam kıpırtılarının tümünü kaybetmiş gibi hissediyorum. İçimdeki bu
boşlugu doldurak bir şeyler olmalı. illede olmalı ki bu yaşam sancısı
sürsün.Birisinin gelip içimdeki bu boşluga dokunup, yaşam hissini bana
hissettirmesi lazım. Bu öyle apansız bir anda olacakki, en ümitsiz anımda
gelecek bütün sevinçler hep birlikte...
Nedense buna inanmak istiyorum!...

Her insanın belli dönemlerde bunalıma girdiği, herşeyini kaybettiğine
inandığı zamanlar vardır. Madem nefes alıyoruz demekki yaşıyoruz! hayat bir
insanın veya bir şeylerin üstüne kurulmadıki, insan yeterki istesin mutlaka
yaşama tutunacak birşey bulabilir. Heryerde savaşlar oluyor, çocuklar
ölüyor, kardeş kardeşi vuruyor yinede yaşamaktan kopmuyor, bir umutla
yaşıyıorlar! hayatta ne olursa olsun mutlaka bir umut vardır! önemli olan
insan umudunu kaybetmesin, her gün yeni bir başlangıç, yeni bir umut demek.
Kendinden daha kötü olanları düşün ve hayata dört elle sarıl. İnsan istesin
yapamıyacağı bir şey yoktur, bir şeyi yapmayı istemek, yarı yarıya başarmak
demektir.
Hayat acısıyla, tatlısıyla yaşamaya değer, mademki yaşıyoruz, mademki bu
dünyayı soluyoruz öyleyse
varız.

08-31-2006, 05:02 PM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri PeNeLoPe Usta Giriş: Jun 2006 Şehir : Ankara Yaş: 19 Mesaj: 31,882 Rep Gücü: 1910 Rep Puanı : 187657 Rep Seviyesi:	Hayatıma Tek Şahit "KALBİM Öylesine yalnız, öylesine soguk bir kalp ki şimdi. birzamanlar ne mutluluklara şahit olmuş bu kalp. Şimdi hayatımda ki boşluga şahitlik ediyor. İçimdeki bu boşluk öyle doldurulması zor gibi görünüyorki. Hayata tutunma vaktidir şimdi diyorum.Ama yaşamak içimden gelmiyor işte. İçimdeki yaşam kıpırtılarının tümünü kaybetmiş gibi hissediyorum. İçimdeki bu boşlugu doldurak bir şeyler olmalı. illede olmalı ki bu yaşam sancısı sürsün.Birisinin gelip içimdeki bu boşluga dokunup, yaşam hissini bana hissettirmesi lazım. Bu öyle apansız bir anda olacakki, en ümitsiz anımda gelecek bütün sevinçler hep birlikte... Nedense buna inanmak istiyorum!... Her insanın belli dönemlerde bunalıma girdiği, herşeyini kaybettiğine inandığı zamanlar vardır. Madem nefes alıyoruz demekki yaşıyoruz! hayat bir insanın veya bir şeylerin üstüne kurulmadıki, insan yeterki istesin mutlaka yaşama tutunacak birşey bulabilir. Heryerde savaşlar oluyor, çocuklar ölüyor, kardeş kardeşi vuruyor yinede yaşamaktan kopmuyor, bir umutla yaşıyıorlar! hayatta ne olursa olsun mutlaka bir umut vardır! önemli olan insan umudunu kaybetmesin, her gün yeni bir başlangıç, yeni bir umut demek. Kendinden daha kötü olanları düşün ve hayata dört elle sarıl. İnsan istesin yapamıyacağı bir şey yoktur, bir şeyi yapmayı istemek, yarı yarıya başarmak demektir. Hayat acısıyla, tatlısıyla yaşamaya değer, mademki yaşıyoruz, mademki bu dünyayı soluyoruz öyleyse varız. . Duy şaka değil inan gidiyorum canımın acısını bi ben bilirim bidahamı aman tövbeler olsun mahfederim. rüzgar yönüm adın zulüm değmezmişsin meğer sahteymiş dilin...

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Yanıtlar	Son Mesaj
İyiki Geldin hayatıma...	ReDD	Aşk ve Sevgi	1	08-26-2006 03:57 PM

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)