|
|
|
|
|
|
|||||||
| Hayata Dair.. Hayata dair küçük hikayeler, tavsiyeler özlü sözler.. Hepsi bu bölümde.. |
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
08-31-2006, 14:02
|
#1 (permalink) |
Kaybedecek neyimiz kaldı ki sanki...
Bugün harcanmışlığın nedemek olduğunu hatırladım birden, verdiğin herşeyin yani kendinin yok edilmesini..
-boşa harcama diyorsun..Dedim ya yok ruhum..İnanıp teslim ettim herşeyimi.Ruhumu bile. masumluğum gibi onu da geri alamadım.Bak yapayalnızım kendi içimde şimdi.Ruhumsuzumda üstelik. Nasıl savaşırım böyle. Nasıl gözyaşlarım diner?? ( - Göz yaşları hiç dinmez! Bunu sende biliyorsun, biliyorsun...) --Bir ruhu bedenden ayıramazsın, bedenden ayrılan bir ruh sadece bilinmeze gider ve beden ölür.. Karşımdasın ve ağlıyorsun... Bunu ruhsuz bir beden yapamaz.. Yitirdiğin sadece inanç, inanmak için o kadar çok şey var ki..... -neye nasıl inanırım..anlamıyorsun sende beni. yüreğim yanıp tutuşuyor inanmak için,beynim giriyor araya.. duygularımı yitirdim. sadece acılar var. gözlerimde kan.. uykular tatlı rüyalarda son bulmuyor artık benim için, Geçmişin karabasanları hayatımda,benimle beraber,bana sarılıp uyuyorlar.. Pişmanlıklarım gözlerimde Gözlerimde ise kan.. beynim uğulduyor sana her yaşlaştığımda.ardıma bakmadan kaçmamak için zorluyorum kendimi, gözlerimdeki hüznü gör istemiyorum. yaşanacak daha ne kadar acı var??karanlık heryer.. Bir anda karardı etraf sanki... Kimdi bunların sebebi, hayatı bu kadar çekilmez ve iğrenç yapan.. Neydi?.... --Kendini suçlamaktır sebebin.. Kendini bırak hayatın kollarına, yaşadıkların için kendini suçlama.Karanlığı seçmek yerine, birazda aydınlığı zorlamayı dene ! Rüyaların, odaklandığın şeylerden oluşur. Kendiliğinden oluşmazlar. Kendini suçladığın sürece hayatından çıkmazlar. Mutlu anlarını hatırla daha çok .... Geçmişde ne olursa olsun, önünde yaşanacak güzel bir çok şey var... Gözlerindeki hüznü sen gördüğün sürece, gözlerinden silemezsin ve başkasının görmesini engelleyemezsin... Gördüklerin sadece kötülükse, gözlerinden hüzün hiç gitmez. (- Dur sen bare ağlama.. Dayan biraz daha, umut var kapıda.. Geçmişini hatılama boş ver onları bak yarınlar var kapında.) Zor bir andı, sevginin en güzel anları... -Mutlu anılarımı bölüyor pişmanlıklar.. hergün görürken aynada hatalarımın sonuçlarını ya da bi çocuk özlemiyle tutuşurken bedenim suçlarımı nasıl unuturum.. nasıl gider kabuslarım??gözlerine bakamam ki bunca hüzünle.. --Herşey güzel olamaz hayatımızda. Hatalarda yer alır, acılarda. Önemli olan bunlarla yaşamayı öğrenmektir ve en aza indirgemektir, mutlulukla ters orantı kurabilmektir .. Yelkovan ile akrep hep yarış içindedir, ve yelkovan akrebe hep yenilir. Bitirilmesi gerekseydi bu yarişi yelkovan bitirirdi ama hiç bitmedi.. Akreple savaş hiç bitmeyeceği gibi Mutluluğun savaşıda bitmemeli... Gözlerime bakamayacağını söylüyorsun... Benim gözelirim mutlulukları görmek kadar acılarıda görmeyi bilir... (- Sanki neler gördünki. Ne yaşadın sanki. Sen nerden bileceksin anun yaşadıklarını acılarını hissedebilecekmisin ki. Durup dururken ağlamalarının nedenini tahmin edebilecekmisin. Kendini onun yerine koyabilecekmisin? Ben sana söylim... Hayır!!! Koca bir Hayır..) -Yapar mısın bunu gerçekten?dayanır mısın bunca şeye?? ben kaldıramazken geçmişimi sen katlanabilir misin? nasıl inanırım.. başını omzuna koyduğunda, okşayabilir miyim saçlarını? sen yüzüme tüm masumluğunla dokunabilir misin? gözlerime korkmadan bakabilir misin?? yüreğime dokunabilir mi yüreğin? bi mucize olur mu?? Mucizelere inanmadığımı hatırladım ve ardından yaşamamın bir mucize oluşunu... Kendimi hatırladım bu hüznü komik sevme saatlerinde... Ağladığımı.... İsyanımı..... Kendimi asmalarımı.... Yok oluşumu.... Karanlığı.... Yitirilmişliğin verdiği acıyı.... ve Yeniden doğuşumu... Işığı... Umudu..... Kendimi..... (- Hatılayabildinmi sonunda?) --Mucize dediğin nedir ki ? Ellerini kaldırıp gökyüzene, yağmuru okşamak değilmidir? Her mucize insanın kendi yüreğindedir... Bir mucize yaratılacaksa, insan kendi yaratır mucizesini... Ellerini kaldır gökyüzüne, yağmur yağmasını dile.... (- Yağmur yağmalı şimdi... evet Yağmur yağmalı ve herşeyi alıp gitmli üzerimizden.. Bizi rahat bırakmalı.. Kendi sevdamızı, duygularımız yaşamalıyız sadece.. Sadece sen ve ben....) -yağmurlar üstüme yağıyor.. sonbaharda hayatım.. mucizeler hep masallarda, tıpkı mutluluklar gibi.. --Masallara inanma, gerçekler var hayatta. Herşey bu kadar kötü değil, hatırla.. Mucize denen şey senin inandığın gerçeklerdir. İnançına sahip çık ve kendini bağışla... Sonbahar dan sonra kış gelir ve hiç bir kış kalıcı değildir.. Yazlarında olacak, kışların, baharların gibi.. Hayata bir şans daha ver, kendinede.. Kaybedecek neyimiz kaldı ki sanki... . Adı kaçmakta olsa; köşede yine seni bekleyen bir sevda ve kanayan bir yara vardır... Sorarsın kendine kaçtığın şehir mi yoksa yüreğin mi... "Kaçtığın sevgili ya da şehir değildir asla kaçtığın kendi yüreğindir aslında." YooK. |
|
|
|
| The Following 3 Users Say Thank You to PeNeLoPe For This Useful Post: |
| Sponsored Links |
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Yanıtlar | Son Mesaj |
| Sen Gittin Ya, Kaybedecek Neyim Kaldı? | FoRZa_Gs | Aşk ve Sevgi | 3 | 08-01-2008 23:08 |
| Yapsam mı Yapmasam mı ? | Kayıp Ruh.. | Aşk ve Sevgi | 20 | 04-04-2008 23:43 |
| Acı Son | TinyCooky. | Gereksiz Mesajlar | 7 | 05-06-2007 20:33 |
| hevesmi kaldı | _AlMiNa_ | Şiir | 4 | 08-24-2006 11:05 |
| .: DostluĞun GerÇek YÜzÜ :. | wodoo | Hayata Dair.. | 1 | 08-16-2006 16:56 |
Düzenli Mod
