Ahh.....Keşke Ahh......Keşke Ahh......Keşke...

**Kurşuni** · 07-25-2007, 11:06 AM

Ahh.....Keşke Ahh......Keşke Ahh......Keşke

Yaklaşık 8 ay önce bir gece yarısı tam uyumaya hazırlandığım sırada gecenin sessizliğini delen bir bebek ağlaması duydum. Komşuların hiç birinde bebek yoktu,acaba komşulardan birine bebekli bir misafirmi geldi diye düşündüm. Gecem bu bebegin ağlamasıyla berbat olmuştu. Aralıksız ve içleri ürperten bir ağlamaydı bu. Ertesi gece yine aynı saatlerde ağlamaya başlamıştı. Derken bu ses günlerce devam edince komşlara sordum evinizde misafirmi var diye? Hiçkimsede misafirin olmayışı ilginçti. Peki bu ses nereden geliyor dedim? Komşu gülerek o ses bebek sesi degil son zamanlarda bizim balkonun altına gelen ve gece boyu ağlayan kedinin sesi dedi. Çok şaşırmıştım, bir kedinin ağladıgına ilk kez şahit oluyordum. İlk günlerde bu sese alışmam çok zor olmuştu. Hele birde miğrenimin tuttugu günlerden biriyse bu ağlama sesi beni çıldırtır, aşağı inip bu kediyi öldüreceğim derdim. Evimizin son numarası önüme geçip, koca dünyaya sen ve bütün yaratılmışlar sığdıda, dünya bir zavallı kediyemi dar geldi derdi. bende galiba haklısın der yastığımı kulaklarıma kapatarak uyumaya çalışırdım. Zaman zaman çocuklar gidip bu kediyi eve getirelim bizimle yaşasın der ben asla buna izin vermezdim.
Böylece aylar geçti aradan ve bu ağlama sesi artık hayatımızın bir parçası olmuştuki son üç günde bu ağlama sesi kesilmişti. Ben farkına varmadan her gece kedinin gelmesini beklemeye başladığımı görmüştüm. Bazen belki o sesi duyarım ümidiyle saat üçlere kadar oturuyor, ağlama sesi gelmeyince mahsun birşekilde uyumaya çalışıyordum. Bir gece çocuklar kedinin sesi kesildi farkındamısınız dedim üzülerek. Ufaklık gözün aydın hep rahatsız oluyordun yoksa özledinmi şimdi diye alay etmişti benimle.
O gecelerden bir gece bir dostum sebebini anlayamadığım bir şekilde, uzun bir süre görüşmeme kararı aldıgını söylüyordu bana. Bir yandan dışarıdan gelecek kedinin ağlamasını duymak ümidi ile dışarıyı dinliyor, bir yandanda bu ayrılık kararıyla, adeta dostumdan degilde kendi bedenimden yine kendimin çatır çatır ayrıldıgını hissediyordum. Böyle bir duyguyu ilk kez yaşıyordum anlatması imkansız bir acıyla yanarken yüregim, kedinin benim hayatımda bıraktıgı izi, hayatımda edindiği yeri düşündüm. Ben farkına varmadan kedinin varlığına öylesine alışmış olmalıydımki, varlığında beni rahatsız ettiğini düşünmeme ragmen, yokluğunda onu çok özlediğimi anladım. Keşke kedi dönsede ben yine uykusuz kalsam sabahlara kadar diyordum. Birden yüreğimin ferahladıgını hissettim. Çünkü bende dostumun hayatında bu kedinin bendeki yeri kadar yer edinebildimse, dostumda benim yokluğuma dayanamayıp geri dönecekti. İlk kez ====ALIŞMANIN ====ne kadar etkin bir duygu oldugunu anlamıştım.
Bir hafta sonra yine ağlama sesiyle çınlıyordu gecenin sessizliği. Elhamdülillah kedi döndü demekki başına birşey gelmemiş dedim. Artık kedinin ağlaması bana tatlı bir senfoni gibi gelmeye başlamıştı. ikinci birşeyi daha farkettim.Demekki sevince kusurlar, olumsuzluklar bile güzel gelmeye başlıyordu.==== SEVMENİN ==== insan hayatında ne kadar etkin olduğunu anladım.
Ne yazıkki akıp giden zaman içinde, hayatın rengi durmadan değişiyor. Bense son onbeş gündür mahsundum yine. Artık geçelerimde sadece gecenin kendi sessizliğinin sesinden başka bir ses duyulmuyordu. Acımı birileriyle paylaşmak istercesine; çocuklar farkındamısınız kedi yine kayboldu dedim. Ufaklık gözlerini kısarak, biraz kızgın biraz üzgün vede alaycı bir şekilde; ne o yine kediyi özledin anlaşılan, madem kediyi bu kadar merak ediyor seviyordun keşke bunu onbeş gün önce kendisine bildirseydin oda çok mutlu olurdu dedi. Ve beni yargılamaya başladı.
Sence o kedi niye aylarca ağladı balkonumuzun altında bunu hiç düşündünmü? dedi. ardından cevabını yine kendisi vermeye başladı.
1-----Mahlukatın uyumaya başladıgı saatte o ağlamaya başlardı, belkide yalnızlık canına tak etmiştide, etrafta başka bir kedi varsa sesimi duyup ====YALNIZLIĞIMI==== paylaşır ümidi içindeydi. Ama bu güne kadar hiç bir kedi onun yalnızlığını paylaşmaya yanaşmadıki, o hep ağlamayı sürdürdü dedi.
2-----Belki de ====AÇTI====yiyecek bulamamıştı, belki tırnakları yoktu çöp poşetlerini parçalayacak. Belki karnı hep aç olduğu için ağlıyordu dedi.
3-----Yada ====HASTAYDI====feryadımı belki biri duyar diye aylarca inledi dedi. Bakışları sanki gözlerimden kalbime inen zehirli bir ok gibi, soruyorum sana özlediğini sevdiğini söylediğin bu Allahın kuluna bir kez olsun onu ANLAMAYA çalışarak baktınmı? Yüce Rabbimiz bir ayetinde " SİZ YERDEKİLERE MERHAMET EDİNKİ GÖKTEKİDE SİZE MERHAMET ETSİN." buyurur. peki sen bu ayeti hayatının hangi köşesine yerleştirdin dedi. Artık ağlayan kedi için ne hissedersin bilmem ama yapacak hiçbirşeyin yok. Çünkü geçen okula giderken balkonun altında onun ölmüş olduğunu gördüm dedi. haber karşısında şok olmuş, ufaklığın karşısında utancımdan taş kesilmiştim.
Hiç cevap veremeden kilitlenmiş bir halde düşünmeye başladım, demekki ben sadece bilmekle iman ettiğimi zannetmişim, imanın amel olmadan bir anlam taşımayacağını hiç hesaba katmamışım.
Demekki " ben seni anlıyorum, ben senin dostunum" lafları palavraymış.
KİŞİNİN FERYADINI RABBİNDEN VE KENDİNDEN BAŞKA DUYAN
OLMUYORMUŞ! Ele degen hep saman çuvalına değiyormuş!!!!!!!!
Demekki biz hiç hesaba katmamışız "birgün karşımızdakinin başına gelen benimde başıma gelir diye.
Demekki unutmuşuz Rabbimizin " Biz sizi biraz mallardan biraz canlardan eksilterek imtihan edecegiz." ayetini.
Demekki biz hiç hesaba katmamışız, vaktinde yapılması gerekenleri ertlersek, vaktin artık geç olup bir anlam ifade etmeyeceğini.
Ben kendisi için hiçbirşey yapmadığım halde bana bu gerçekleri ögreten KEDİDEN artık beni duymayacağını bilsemde af diliyorum ve kaderi bu kediye benzeyen her insandanda af diliyorum.................
Keşke ona alıştıgımı onu kusurlarıyla sevdiğimi söyleyebilseydim,
Keşke onun yalnızlığını paylaşabilseydim,
Keşke vaktinde yaralarına merhem olabilseydim,
Keşke ona çok özlediğimi duyurabilseydim,
İşte sizinde sevdiklerinizi öyle veya böyle bir şekilde kaybettikten sonra benim gibi ah.. keşke dememenizdir bütün gayretim........................

**. BtL .** · 10-29-2007, 08:47 AM

hoş bişeydi saooL

**merveevrem** · 10-29-2007, 12:24 PM

harika bi yazıydı geçte olsa farkına varmakta bi meziyettir.keşkesiz bi hat dileğiyle.....paylaşım için çok teşekkürler

07-25-2007, 11:06 AM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri Kurşuni Yorumcu Giriş: Jan 2007 Şehir : Belirtilmedi Yaş: 23 Mesaj: 5,607 Rep Gücü: 500 Rep Puanı : 49386 Rep Seviyesi:	Ahh.....Keşke Ahh......Keşke Ahh......Keşke... BU KONUYA YORUM YAPMAK İÇİN HEMEN ÜYE OLUN 170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN Ahh.....Keşke Ahh......Keşke Ahh......Keşke Yaklaşık 8 ay önce bir gece yarısı tam uyumaya hazırlandığım sırada gecenin sessizliğini delen bir bebek ağlaması duydum. Komşuların hiç birinde bebek yoktu,acaba komşulardan birine bebekli bir misafirmi geldi diye düşündüm. Gecem bu bebegin ağlamasıyla berbat olmuştu. Aralıksız ve içleri ürperten bir ağlamaydı bu. Ertesi gece yine aynı saatlerde ağlamaya başlamıştı. Derken bu ses günlerce devam edince komşlara sordum evinizde misafirmi var diye? Hiçkimsede misafirin olmayışı ilginçti. Peki bu ses nereden geliyor dedim? Komşu gülerek o ses bebek sesi degil son zamanlarda bizim balkonun altına gelen ve gece boyu ağlayan kedinin sesi dedi. Çok şaşırmıştım, bir kedinin ağladıgına ilk kez şahit oluyordum. İlk günlerde bu sese alışmam çok zor olmuştu. Hele birde miğrenimin tuttugu günlerden biriyse bu ağlama sesi beni çıldırtır, aşağı inip bu kediyi öldüreceğim derdim. Evimizin son numarası önüme geçip, koca dünyaya sen ve bütün yaratılmışlar sığdıda, dünya bir zavallı kediyemi dar geldi derdi. bende galiba haklısın der yastığımı kulaklarıma kapatarak uyumaya çalışırdım. Zaman zaman çocuklar gidip bu kediyi eve getirelim bizimle yaşasın der ben asla buna izin vermezdim. Böylece aylar geçti aradan ve bu ağlama sesi artık hayatımızın bir parçası olmuştuki son üç günde bu ağlama sesi kesilmişti. Ben farkına varmadan her gece kedinin gelmesini beklemeye başladığımı görmüştüm. Bazen belki o sesi duyarım ümidiyle saat üçlere kadar oturuyor, ağlama sesi gelmeyince mahsun birşekilde uyumaya çalışıyordum. Bir gece çocuklar kedinin sesi kesildi farkındamısınız dedim üzülerek. Ufaklık gözün aydın hep rahatsız oluyordun yoksa özledinmi şimdi diye alay etmişti benimle. O gecelerden bir gece bir dostum sebebini anlayamadığım bir şekilde, uzun bir süre görüşmeme kararı aldıgını söylüyordu bana. Bir yandan dışarıdan gelecek kedinin ağlamasını duymak ümidi ile dışarıyı dinliyor, bir yandanda bu ayrılık kararıyla, adeta dostumdan degilde kendi bedenimden yine kendimin çatır çatır ayrıldıgını hissediyordum. Böyle bir duyguyu ilk kez yaşıyordum anlatması imkansız bir acıyla yanarken yüregim, kedinin benim hayatımda bıraktıgı izi, hayatımda edindiği yeri düşündüm. Ben farkına varmadan kedinin varlığına öylesine alışmış olmalıydımki, varlığında beni rahatsız ettiğini düşünmeme ragmen, yokluğunda onu çok özlediğimi anladım. Keşke kedi dönsede ben yine uykusuz kalsam sabahlara kadar diyordum. Birden yüreğimin ferahladıgını hissettim. Çünkü bende dostumun hayatında bu kedinin bendeki yeri kadar yer edinebildimse, dostumda benim yokluğuma dayanamayıp geri dönecekti. İlk kez ====ALIŞMANIN ====ne kadar etkin bir duygu oldugunu anlamıştım. Bir hafta sonra yine ağlama sesiyle çınlıyordu gecenin sessizliği. Elhamdülillah kedi döndü demekki başına birşey gelmemiş dedim. Artık kedinin ağlaması bana tatlı bir senfoni gibi gelmeye başlamıştı. ikinci birşeyi daha farkettim.Demekki sevince kusurlar, olumsuzluklar bile güzel gelmeye başlıyordu.==== SEVMENİN ==== insan hayatında ne kadar etkin olduğunu anladım. Ne yazıkki akıp giden zaman içinde, hayatın rengi durmadan değişiyor. Bense son onbeş gündür mahsundum yine. Artık geçelerimde sadece gecenin kendi sessizliğinin sesinden başka bir ses duyulmuyordu. Acımı birileriyle paylaşmak istercesine; çocuklar farkındamısınız kedi yine kayboldu dedim. Ufaklık gözlerini kısarak, biraz kızgın biraz üzgün vede alaycı bir şekilde; ne o yine kediyi özledin anlaşılan, madem kediyi bu kadar merak ediyor seviyordun keşke bunu onbeş gün önce kendisine bildirseydin oda çok mutlu olurdu dedi. Ve beni yargılamaya başladı. Sence o kedi niye aylarca ağladı balkonumuzun altında bunu hiç düşündünmü? dedi. ardından cevabını yine kendisi vermeye başladı. 1-----Mahlukatın uyumaya başladıgı saatte o ağlamaya başlardı, belkide yalnızlık canına tak etmiştide, etrafta başka bir kedi varsa sesimi duyup ====YALNIZLIĞIMI==== paylaşır ümidi içindeydi. Ama bu güne kadar hiç bir kedi onun yalnızlığını paylaşmaya yanaşmadıki, o hep ağlamayı sürdürdü dedi. 2-----Belki de ====AÇTI====yiyecek bulamamıştı, belki tırnakları yoktu çöp poşetlerini parçalayacak. Belki karnı hep aç olduğu için ağlıyordu dedi. 3-----Yada ====HASTAYDI====feryadımı belki biri duyar diye aylarca inledi dedi. Bakışları sanki gözlerimden kalbime inen zehirli bir ok gibi, soruyorum sana özlediğini sevdiğini söylediğin bu Allahın kuluna bir kez olsun onu ANLAMAYA çalışarak baktınmı? Yüce Rabbimiz bir ayetinde " SİZ YERDEKİLERE MERHAMET EDİNKİ GÖKTEKİDE SİZE MERHAMET ETSİN." buyurur. peki sen bu ayeti hayatının hangi köşesine yerleştirdin dedi. Artık ağlayan kedi için ne hissedersin bilmem ama yapacak hiçbirşeyin yok. Çünkü geçen okula giderken balkonun altında onun ölmüş olduğunu gördüm dedi. haber karşısında şok olmuş, ufaklığın karşısında utancımdan taş kesilmiştim. Hiç cevap veremeden kilitlenmiş bir halde düşünmeye başladım, demekki ben sadece bilmekle iman ettiğimi zannetmişim, imanın amel olmadan bir anlam taşımayacağını hiç hesaba katmamışım. Demekki " ben seni anlıyorum, ben senin dostunum" lafları palavraymış. KİŞİNİN FERYADINI RABBİNDEN VE KENDİNDEN BAŞKA DUYAN OLMUYORMUŞ! Ele degen hep saman çuvalına değiyormuş!!!!!!!! Demekki biz hiç hesaba katmamışız "birgün karşımızdakinin başına gelen benimde başıma gelir diye. Demekki unutmuşuz Rabbimizin " Biz sizi biraz mallardan biraz canlardan eksilterek imtihan edecegiz." ayetini. Demekki biz hiç hesaba katmamışız, vaktinde yapılması gerekenleri ertlersek, vaktin artık geç olup bir anlam ifade etmeyeceğini. Ben kendisi için hiçbirşey yapmadığım halde bana bu gerçekleri ögreten KEDİDEN artık beni duymayacağını bilsemde af diliyorum ve kaderi bu kediye benzeyen her insandanda af diliyorum................. Keşke ona alıştıgımı onu kusurlarıyla sevdiğimi söyleyebilseydim, Keşke onun yalnızlığını paylaşabilseydim, Keşke vaktinde yaralarına merhem olabilseydim, Keşke ona çok özlediğimi duyurabilseydim, İşte sizinde sevdiklerinizi öyle veya böyle bir şekilde kaybettikten sonra benim gibi ah.. keşke dememenizdir bütün gayretim........................ *ќiм üzєвiLiя вєиi вєиdєи вαşкα?*

10-29-2007, 08:47 AM	#2 (permalink)
Üye Bilgileri . BtL . Kalfa Giriş: Jan 2007 Şehir : Kocaeli Mesaj: 17,424 Blog Başlıkları: 1 Rep Gücü: 2295 Rep Puanı : 227622 Rep Seviyesi:	BU KONUYA YORUM YAPMAK İÇİN HEMEN ÜYE OLUN 170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN hoş bişeydi saooL aaHh heyyt yU biç Neyse ßoşver Paslı Demirler Girer Kalbe. Mess_out

10-29-2007, 12:24 PM	#3 (permalink)
Üye Bilgileri merveevrem Bağımlı Üye Giriş: Sep 2006 Şehir : Bursa Yaş: 19 Mesaj: 883 Rep Gücü: 70 Rep Puanı : 6724 Rep Seviyesi:	BU KONUYA YORUM YAPMAK İÇİN HEMEN ÜYE OLUN 170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN harika bi yazıydı geçte olsa farkına varmakta bi meziyettir.keşkesiz bi hat dileğiyle.....paylaşım için çok teşekkürler ][...Bir gün beni terkedip baskasinin olursan...][ ][...Ellerimi birakip baska bir el tutarsan...][ ][...Benim kalbim yerine baska bir kalbe taparsan...][ ][...Gözlerim sana düsman gözyaslarim sana ecel olsun...][

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)