Sol tarafımdan kalkmıştım o sabah
deliliğim üzerimdeydi.belki gerçek ruhum harekete geçmişti o saatte.sıkıcı bir iş görüşmesine gitmem gerkiyordu.hayatımda büyüdükçe yeni fobiler edinmeye başlamıştım.müziği salakça sebeblerden bıraktıgımda şarkı söleme fobisine yakalanmıştım.sezen ile şarkı söylemek istedigimde bir arkadaşım bana fazla yüksekten uçuyorsun dediginde yükseklik korkusu ortaya çıktı.bir gün katılarak aglarken herkesin bakışlarını gördügümde aglama fobisine yakalandım.sonra bir gün uykumun en güzel yerindeyken telefonum bir ölüm haberini ban verince uyumaktan korktum.derken ilk sevdamı uyuşturucu komasına verince birşeylere baglanma korkusunu yaşadım.ve bir gün bir arkadaşım silahını beynine dayayıp son kurşunu ateşleyince kurşundan korkmaya başladım.bir gün orada bir gün burada büyüyünce ayrılıklardan korktum.sonra bir gün güvendiğim bütün kemiklerim kırılınca güvenmekten korktum.bir kitap okurken içimdeki 2.3.4. çisel daha hızlı okumaya başlayınca içimden korktum.korkularımı anlayacaklar diye korktum.gücümü yitirmekten,yitirince delirmekten korktum.
ben hep korkmaktan korktum.

nasılda uzadı cümleler.

nasılda hesabını aştı cümleler.

iş görüşmesiydi son noktalı virgülüm! öyle ya geriye dönüşüm olmadıgını bildigimden virgülsüz nokta koymaktan korktum.sizi bilmem ama iş görüşmelerinin en nefret ettigim yanı gidecegim adresi bulamama korkumdur.işte bu cümlelerin sonunda ne olur bana normal gözüyle bakmayın! ben bir DELİ'yim.üstelik delilerden korkuyorum.yine sitresli bir grüşme için eminönü vapuruna bindim.hava buz gibiydi.o karlı günlerden biriydi..yeri gelmişken ben kalabalıktanda korkarım.gülebilirsiniz ben deliyim.
neyse bu yüzden herkes içerde yer ararken ben vapurun kenarında oturmayı tercih ettim.ayaklarımı uzattım.martılar tepemde.tam bir istanbul istanbul olalı durumundaydım.sonra bilirsiniz cam vardı arkanızda.bir baktım insanlar bana bakıyor.ne yapıyor bu kız bu soguk havada der gibisinden.umrumda degildi işin açıkcası.bu arada yeni bir fobi daha edindim.martılar vapur haraket edince öle bir uçtularki tepemdene yalan söçyleyim sindim bir an ama anlaştık onlarla.ben geri dönecegime sözverdim onlarda kadıköyde kaldılar.meger martılarda deliymiş söz dinlediler.tabi hava harraket halinde dahada soguktu.yemin ederim bir tek ben dışardaydım.ve hemen yeminimi bozuyorum benden başka biri daha vardı.ama oturmuyordu.o an aklımdan geçemnleri anlatamam.delice şeyler işte.denize bakınca ne düşünür insan.yeni bir aşkın eşigini,migde agrısını,biraz ölümü biraz istanbulu ve bana özel olarakta çokça müzigi,sesi.sezen'i.şapkamı kafama geçirdim ,ellerimi cebime soktum.saçım dagılmışmış,burnum akmışmış,bir tarafım donmuşmuş hiç umrumda degil.iş görüşmem vardı,yeri nasıl bulacaktım,ben aptalmıydım!müzik varken ne işim vardı görüşmelerde,ne kadar normal olabilirim diye düşünüyordum o saydıklarım umrumda gdegilken!birde çatırmadan şarkı söylüyordum atkımın altından.sonra bir ses duydum.bir kadın şarkı söylüyor.ama nasıl bir bagırışla anlatamam.geminin iskelesine bir gidip geliyordu.ayakta duryordu.dönüp bir baktım kadın inanılmaz görünüyordu.kafasında kocaman kırmızı bir şapka,heryerinden bişeyler sarkan bol sarı bir kazak,kocaman yeşil bir çanta,rugan topuklu çizmeler ve kocaman gözlükleri vardı.kızıl saçlı bir kadındı.kısa boylu! anam allahım dedim.öyle birini görünce kendinizi normal sanıyorsunuz ne acı.kadın baktı baktı kalktı geldi yanıma oturdu.ama yaşamanız lazım o anı.içimde adrenalinle karışık bir huzur anı.

kadın mırıldanıyordu ama ne dedigini anlayamadım.sonra omuzuma vurdu hadi dedi şarkı söyleyelim.ne söyledi sizce.inanmayacaksınız ama her kelimesi için and içerimki onu alma beni al beni al.... diye başlamazmı.o an saliseler içinde ne düşündüm ben bile hatırlamıyorum.başladım korkakorka onunla şarkı söylemeye.sonra vurdu yine omzuma hahahah sende delisin be dedi.seviyormusun sezen'idedim. O deliyimi ? heralde kızım oda bizden hahahah dedi.ben iyice şok!allah artık söyledikçe söyledik.ben tanıyorum onu şarkı söyledi benimle. meşur edecek beni gibi bişeyler daha dedi.güldüm tabi kahkahalarla.birde oynayışını görseydiniz.oturdugu yerden o kadar kibar haraket ediyorduki.o sırada içerden bakıyolar dışardan da gemi görevlileri gülüyorlar. ama inanın burnumun akıyor olması,zatüre olacagımı bilmem kadar umrumda degildi.sonra konuştu işte sen birazzdaha delisin dedi sakince ve kalktı yanımdan.her delide oldugu gibi garip bir hüzün vardı içinde bence.yüzünden belliydi. sonra vapur yanaşırken görevli halatların yanına geldi ve rahatsız oldunuzmu o hep gelir bizde onu vapura alırız öyle gelir gider deli işte dedi. güldüm sadece kim akıllı dedim. indim vapurdan.bizi camdan gören herkes garip garip bakıyordu.aslında gerçek hayata dönünce ben bile böle bişey yaşadıgıma inanamamıştım.içimde acayip bir huzur vardı. delice bir huzur.iş görüşmem istedigim gibi gitmedi hatta aklımı bile konuşmalar averemedim.ama o gün ögrendim,yaşadıgım şeyleri asla unutamam.tesadüf yok işte! bir deliye raslıyorsun kalkıp sezen sölüyorsun. akıllı adamın işimi bu allah aşkına.

deliler git gide sızıyor kalbime . sezen'letanışma krkum var birde buna bu yüzden cesaretim yok.ama onu görmek ,ona dokunmak gibi bir ısrarım da olmadı hiç.

baksanıza o bana her yerde kendini gönderiyor zaten.

sadece anadilimiz aynı onula.

ben aşktan konuşuyorum o delilikten!

o aşktan konuşuyor ben delilikten!

delilige,aşka,hayata dokunmanın ''İpucu''nu verdim size

Tutması sizden!



ALINTI