yalnızlık ...

**Lal-ü Aşk** · 04-16-2007, 11:26

Bazı zamanlar olur ki;kafanızın içinde sanki milyonlarca birbirine girmiş ipi bir arada hissedersiniz.Hepsi hayatınızın bir parçasıdır.Her bir ip...Ya da belki de sadece siz öyle hissedersiniz.
Çözmek...Birbirine dolanmış ipleri çözmek...
Zordur...
Zaman alır;düşünürsünüz;karalarsınız;belki ağlarsınız;belki de gülersiniz... Hepimiz her gün kafamızın içinde binlerce,belki de milyonlarca birbirine dolanmış iple uyuruz.İplerin bütünü; yani yumağın kendisi;bizim hayatımızın ta kendisidir.Her bir ipin hayatımızın bir parçası olduğu gibi...
Bazen hayatta yalnız kalırsınız. Gülüşlerinizde; ağlayışlarınızda; düşüşlerinizde; sancılarınızda; kayboluşlarınızda; hatalarınızda; keşke'lerinizde; belki de iyi ki'lerinizde...
Her insan esasında yalnızdır.Ama hepimiz umarsızca birbirimizde bu yalnızlığımızı yokederiz.Hepimiz birbirimizle;herhangi biriyle esas olan yalnızlığımızı paylaşmak isteriz;bazen paylaşırız ya da paylaştığımızı düşünürüz.
Bazen de paylaşamayız.İşte bu yalnızlığın ta kendisidir.
Kapımızda nöbetleri tutanın ta kendisidir;zamanı tutanın da...
Kimileri onu içeri davet eder,kimileri ise onu bir şekilde def'eder...Belki bir şarkıyla,belki güzel bir filmle,belki bir kaç sigarayla,belki de bir şişe herhangi bir içkiyle...
Bir şeylere döker içini...Bir şeylere seslenir,bir şeyleri anlatır,ya da onlarla da paylaştığını sanar hazin yalnızlığının zalim gövdesini...
'Yalnızlığım,yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin'...
Böyle der bir dize,böyle seslenir bir şarkı.
Gerçekler acıdır,acıtır.Bu dize,bu seslenişte acıdır ve acıtır.
Çünkü;gerçeğin kendisinde gizli olduğu için...
Yalnızlık,çözemediğimiz iplerde ve onların her bir miliminde vardır.
Yalnızlık;bir gece aniden boğazınızda düğümlenen bir isyandır.
Yalnızlık;o gece içinizden bir türlü atamadığınız,dindiremediğiniz bir miğde sancısıdır.
Yalnızlık;gecenin karanlığında bir ışık huzmesini arayan gözlerimizdeki gözyaşıdır.Ne zaman ki bu gözyaşını akıtmayı becerebildik,o zaman biraz daha hafifler yalnızlığın hazin ama bir o kadar da zalim sancısı.
Yalnızlık;aldatılmanın yüzünüzdeki ilk anda oluşturduğu belli belirsiz bir gülümseyişte saklıdır.
Yalnızlık;gerçeğin soğuk ve acıtan yanıdır.Ne dokunulur bir süre,ne yitirilir,ne söküp atılır,ne de aldatılmanın,aldanmanın o belli belirsiz gülümseyişin hemen akabinindeki gözyaşlarını gecenin o koyu karanlığında saklayabilir.
Yalnızlık;er ya da geç hepimizin birgün yaşayacağı gizli farkındalıktır.
Yalnızlık;o ipleri çözemeden sürekli yaşayacağımız limandır.
Yalnızlık;aldatılışa,kaybedilişe,kaybediliş ise çoğu zaman acıya mahkumdur.
Yalnızlık;yaşamak zorunda olduğumuzu belki bugün belki de yarın öğreneceğimiz sonsuz beraberliğimizdir...

arama yaptım ama inşallah verilmemiştir ..

04-16-2007, 11:26	#1 (permalink)
Üye Bilgileri Lal-ü Aşk Çırak Giriş: Dec 2006 Şehir : Bursa Yaş: 25 Mesaj: 10,957 Rep Gücü: 975 Rep Puanı : 96201 Rep Seviyesi:	yalnızlık ... Bazı zamanlar olur ki;kafanızın içinde sanki milyonlarca birbirine girmiş ipi bir arada hissedersiniz.Hepsi hayatınızın bir parçasıdır.Her bir ip...Ya da belki de sadece siz öyle hissedersiniz. Çözmek...Birbirine dolanmış ipleri çözmek... Zordur... Zaman alır;düşünürsünüz;karalarsınız;belki ağlarsınız;belki de gülersiniz... Hepimiz her gün kafamızın içinde binlerce,belki de milyonlarca birbirine dolanmış iple uyuruz.İplerin bütünü; yani yumağın kendisi;bizim hayatımızın ta kendisidir.Her bir ipin hayatımızın bir parçası olduğu gibi... Bazen hayatta yalnız kalırsınız. Gülüşlerinizde; ağlayışlarınızda; düşüşlerinizde; sancılarınızda; kayboluşlarınızda; hatalarınızda; keşke'lerinizde; belki de iyi ki'lerinizde... Her insan esasında yalnızdır.Ama hepimiz umarsızca birbirimizde bu yalnızlığımızı yokederiz.Hepimiz birbirimizle;herhangi biriyle esas olan yalnızlığımızı paylaşmak isteriz;bazen paylaşırız ya da paylaştığımızı düşünürüz. Bazen de paylaşamayız.İşte bu yalnızlığın ta kendisidir. Kapımızda nöbetleri tutanın ta kendisidir;zamanı tutanın da... Kimileri onu içeri davet eder,kimileri ise onu bir şekilde def'eder...Belki bir şarkıyla,belki güzel bir filmle,belki bir kaç sigarayla,belki de bir şişe herhangi bir içkiyle... Bir şeylere döker içini...Bir şeylere seslenir,bir şeyleri anlatır,ya da onlarla da paylaştığını sanar hazin yalnızlığının zalim gövdesini... 'Yalnızlığım,yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin'... Böyle der bir dize,böyle seslenir bir şarkı. Gerçekler acıdır,acıtır.Bu dize,bu seslenişte acıdır ve acıtır. Çünkü;gerçeğin kendisinde gizli olduğu için... Yalnızlık,çözemediğimiz iplerde ve onların her bir miliminde vardır. Yalnızlık;bir gece aniden boğazınızda düğümlenen bir isyandır. Yalnızlık;o gece içinizden bir türlü atamadığınız,dindiremediğiniz bir miğde sancısıdır. Yalnızlık;gecenin karanlığında bir ışık huzmesini arayan gözlerimizdeki gözyaşıdır.Ne zaman ki bu gözyaşını akıtmayı becerebildik,o zaman biraz daha hafifler yalnızlığın hazin ama bir o kadar da zalim sancısı. Yalnızlık;aldatılmanın yüzünüzdeki ilk anda oluşturduğu belli belirsiz bir gülümseyişte saklıdır. Yalnızlık;gerçeğin soğuk ve acıtan yanıdır.Ne dokunulur bir süre,ne yitirilir,ne söküp atılır,ne de aldatılmanın,aldanmanın o belli belirsiz gülümseyişin hemen akabinindeki gözyaşlarını gecenin o koyu karanlığında saklayabilir. Yalnızlık;er ya da geç hepimizin birgün yaşayacağı gizli farkındalıktır. Yalnızlık;o ipleri çözemeden sürekli yaşayacağımız limandır. Yalnızlık;aldatılışa,kaybedilişe,kaybediliş ise çoğu zaman acıya mahkumdur. Yalnızlık;yaşamak zorunda olduğumuzu belki bugün belki de yarın öğreneceğimiz sonsuz beraberliğimizdir... arama yaptım ama inşallah verilmemiştir .. aşka cesaretimiz yoksa,başka zaman görüşürüz...

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)