Karanfil Boyluyuzdur!
Karanfil boyluyuzdur karanfil huylu, düşersek toprağa ansızın ancak bir karanfil gibi sessiz ve sakin düşeriz. Gümbürtüsü çok sonra, çok sonra dalga dalga duyulur. Yokluğumuz ömür hayat durdukça yayılır. Fena çocuklar değilizdir aslında, ancak habire fenalıklar biçerler ömrümüze. Biz ölünce, en önce bir yetimlik duygusu, ürpertir her yanı öz'ün az'laşması sözün bit'lenmesi gibi, tepeden tırnağa çığlık çığlığa bir hassikter ruh hali. Biz ölünce şanslıysak evvela Can Yücel bir şiir döktürür, hemeninden akabinden, en hoş, en güzel, en canlı fotoğrafımız çoğalır, çoğaltılır. Her yerde artık bitek o fotoğraf kalır. Bir imge, bir düş, bir serap gibi Acı ama gerçek; biz ölünce trajı artar çalıştığımız gazetelerin, yazdığımız kitapların tirajları bir miktar artar. Tanınmışlığımız veya ölme biçimimiz ölçüsünde sokaklarda insanlar kalabalık yürür, polisler daha çoktur bazen
Biz ölünce hayatın o monoton o naif kurgusu kırılır. Bir ünlem bir soru işareti bir hep es geçilmiş karşı karşıya gelinmemiş bir acı bir şır-acı, bir gerçek gibi yabancılaştırma efekti gibi. Biz ölünce on dakika hayatı sorgulama molası olur sanki.!!!
Tekrar ve yeniden bir birine karıştırılıyor, zamanlar!. Mazlumun üzerine üzerine gidiliyor, patlaması isteniyor daha fazla kötülüğe mazeret ve bahane olsun diye, ama herşey çok açık görülüyor işte. Ama artık hiçbirşey de görünmüyor aslında. Ölümümüz yaşamımızdan daha büyük ses getiriyor gene!!!! Karanfiller, güller, mumlar, sloganlar, hiçbirşey almıyor, bitirmiyor insanın acısını, ah'lanmasını vah'lanmasını!! Çünkü aynı filmi tekrar oynatıyorlar!!. Anneler, babalar, oylarıyla çocuklarını öldürenleri meclise gönderiyorlar. Biz ölünce okullar tatil edilmez, bayraklar yarıya inmez. Bir karanfil ne kadar ses çıkarırsa koparılırken, o kadar hikayemiz. Doğal, basit, sıradan ama: gümbür gümbür... Aslıdan fena çocuklar değilizdir. Ancak habire fenalıklar biçerler ömrümüze. Aynı anda hem "hoşgeldin" hem "güle güle" hayatlarımız. Karanfil boyluyuzdur. Karanfil boylu... ÇIIIITTTT....!!!!
yanlış yere açtıysam kusra bakmayın....
|