|
|
|
|
|
|
|||||||
| Fan Club Hayranı olduğunuz ünlüler gruplar sanatçıların fan clublarını kurabilir, yazı röportaj resim paylaşabilirsiniz |
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
12-01-2007, 06:21 PM
|
#21 (permalink) |
 Ahmet Teyfik Paşa (Okday) başkanlığındaki Osmanlı hükümeti delegeleri barış için Paris'e gittiler. Itilaf devletlerinin şartları kabul edilmeyecek kadar ağırdı. Ayrıca, İtilaf devletleri arasında anlaşmazlık çıktığı Ahmet Teyfik Paşa tarafından sezildi. Bu nedenlerle barış şartlarını kabul etmedi. Sultan Vahdeddin' in başkanlığında toplanan Saltanat Şurası' nda topçu Ferik Rıza Paşa dışında bütün üyelerce bu şartlar kabul edildi. 150 kişilik kara listede yer alan Maarif Nazırı ( Milli eğitim bakanı ) Hadi Paşa başkanlığındaki delegeler kurulu, 10.8.1920.' de Sevr Antlaşmasını imzaladı. Bu antlaşma hiçbir zaman uygulanmayan bir proje halinde kaldı. Özet olarak başlıca hükümleri şöyleydi: 1. Batı Anadolu, Yunanistan'ın egemenliğine bırakılıyordu.2. Güneydoğu Anadolu'nun büyük bir kısmı Suriye'ye, Doğu Anadolu'nun büyük bir kısmı ise Ermenistan' a veriliyordu. 3. Boğazlar bölgesi itilaf devletlerinin egemenliği altında kalıyordu. 4. Arabistan ve Irak İngilizler 'e geçiyordu. 5. 1.Dünya savaşı içinde kaldırılan kapitülasyonlar yeniden yürürlüğe konuyordu. 6. Ordu mevcudu çok azaltılıyordu. 7. İstanbul şartlı olarak - daima tehdit altında - Osmanlı devleti'nde kalıyordu. 8. Türk uyruğundan çıkıp yabancı uyruğa geçmek mümkün olacaktı. Kapitülasyonların varlığı nedeniyle azınlıkların bu yola başvurmaları amacı güdülüyordu. 9. İşgal giderleri Osmanlı devletinin sırtına yükleniyordu. 10. İtilaf devletleri aralarında yaptıkları özel anlaşmalarla, Anadolu' yu ekonomik nüfuz bölgelerine ayırmak istiyorlardı. Yürürlüğe konulmadığı için proje halinde kalan Sevr Antlaşması, Türk Devleti'nin ölüm fermanından başka birşey değildi.  İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
 |
|
|
    
|
|
12-01-2007, 06:22 PM
|
#22 (permalink) |
 Sevr Anlaşması' nı Türk milletine ancak zorla kabul ettirebileceklerini anlayan İtilaf devletleri, Yunan kuvvetlerini tekrar saldırıya geçirdiler. Batı Cephesindeki Türk Ordusunun hemen hemen bütünüyle Kütahya-Gediz bölgesinde asi Ethem'in kuvvetlerini yoketmekle meşgul olmasından yararlanan Yunanlılar, 6 Ocak 1921'de Uşak üzerinden Afyon-Eskişehir yönünde, Bursa üzerinden de İnönü yönünde ilerlemeye başladılar. Batı Cephesi komutanlığına getirilen Albay İsmet İnönü Yunan kuvvetlerinin büyük bir kısmını İnönü mevzilerinde karşıladı. Üç gün süren (9-11 Ocak) çetin savaşlar sonunda Yunan kuvvetleri çekilmek zorunda kaldılar. İtilaf devletleri bu Yunan yenilgisi üzerine Sevr antlaşmasını Ankara hükümetine bir kere daha uzlaşma yoluyla kabul ettirmeyi denemek istediler. İngiliz Başbakanı Llody George, Osmanlı delegeleriyle birlikte Ankara hükümetinin temsilcilerini de Londra'ya çağırdı. Ankara hükümetini Dışişleri Bakanı Bekir Sami Bey' in temsil ettiği Londra Konferansı onüç gün sürdü (27 Şubat-12 Mart 1921), fakat İngilizler umduklarını elde edemediler.  İşgal kuvvetleri diploması yollarıyla başarı elde edemeyince tekrar silaha başvurdular: Yunan kuvvetleri 23 Mart' ta tekrar saldırıya geçtiler. İnönü mevzilerinde 2. defa yapılan İkinci İnönü Savaşı yine Yunanlıların yenilgisiyle sonuçlandı (1 Nisan 1921). Bu arada Ankara hükümeti S.S.C.B. ile T.B.M.M.' nin açıldığı günden beri sürdürdüğü dostça ilişkilerin bir sonucu olan Moskova Antlaşması' nı imzalamış ve diplomatik alanda daha güçlü bir duruma gelmişti (16 Mart 1921). Buna karşılık büyük ümitlerle Anadolu' ya çıkan Yunan kuvvetlerinin henüz kuruluş durumundaki Türk Ordusu karşısında başarı gösterememesi Yunanistan' da hoşnutsuzluğa ve siyasal buhrana yol açmıştı. Anadolu' daki Yunan kuvvetleri başkomutanı general Papulas da hükümetine verdiği raporda henüz kurtuluş durumunda olan Türk Ordusu kuvvetlenmeden saldırmak gerektiğini söylüyor, bunun için büyük destek birlikleri istiyordu. Nihayet 10 Temmuz 1921' de yeniden büyük bir saldırıya geçtiler. Bu kez İnönü mevzilerinde zayıf birlikler bırakmışlar, onbir tümenle Türk cephesini sol kanadından çevirme taktiğine başvurmuşlardı. Yunanlıların üstün kuvvetlerle yaptıkları bu çevirme hareketi karşısında Türk Batı Cephesi komutanlığı savunma ve oyalama savaşları vererek cephe hattını geri çekme kararı almıştı. 18 Temmuz' da Batı Cephesi karargahına gelen Mustafa Kemal Paşa batı cephesi komutanlığına ordusunu önce Eskişehir' in kuzey ve güneyinde toplaması, sonra düşmanla araya büyük bir mesafe koyarak Sakarya' nın doğusuna kadar çekilmesini emrini verdi. Bu suretle Sakarya hattına kadar bütün Batı Anadolu Yunan işgali altına girmiş olacaktı. Bunun, yurtta ve mecliste büyük hoşnutsuzluk yaratacağı şüphesizdi. Fakat Mustafa Kemal Paşa, "askerliğin gereğini tereddütsüz yapmak " kararında idi. İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:22 PM
|
#23 (permalink) |
 Mustafa Kemal Başkomutan olduktan sonra milleti bütün gücüyle savaşa sokabilmek için  Tekalifi Milliye emirleri yayımladı. Halkın elindeki yiyecek ve giyecek maddeleri ile yatak-yorgan, kap-kacak, taşıt araçları, binek hayvanları, at, mıh, eğer takımları ve benzeri gibi savaş için gerekli her türlü malzemenin belli bir kısmının ordu emrine verilesini öngören bu emirleri uygulamak için de Tekalıfı Milliye komisyonları kuruldu. Başkomutanlık karargahı Polatlı dolaylarında Alagöz köyünde kurulmuştu. Mustafa Kemal Paşa, Kütahya ve Eskişehir savaşlarından sonra bir süre duraklamış olan Yunan ordusunun kesin sonuç almak arzusu ile pek yakında harekete geçeceğine inanıyordu. Gerçekten Yunan ordularının başkomutanlığını üzerine alarak alarak İzmir' e gelmiş olan Kral Konstantin' in başkanlığında Kütahya' da toplanan bir yüksek Şura ileri harekete devam ederek Türk ordusunu yok etme kararına varmıştı. Kral Konstantin ordularına yayımladığı günlük emirde hedef olarak Ankara' yı gösteriyordu (15 Austoa 1921). Türk başkomutanlığı Yunan kuvvetlerinin cephemizle ilişkiye girdikten sonra sol kanat üzerinden çevirme hareketine girişeceğini tahmin ederek ona göre tertibat almıştı. Yunan ordusu 23 Ağustos' ta Türk savunma hatlarına şiddetli saldırıya başladı. Sakarya Meydan Savaşı başlamıştı. 22 gün ve 21 gece aralıksız devam eden bu savaşta Mustafa Kemal Ünlü ^^hattı müdafa yoktur sathı müdafa vardır^^ emrini vermişti. 23 Ağustos - 13 Eylül' de Yunanlıların gücünün iyice azaldığını gören Mustafa Kemal Paşa sıkı gece yürüyüşleriyle sağ kanatta topladığı birlikleriyle karşı saldırıya geçti. O ana kadar savunma durumunda olan Türk kuvvetleri bütün cephede saldırıya başladılar. 13 Eylül'de Sakaryanın doğusunda Yunan askeri kalmamıştı.İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:23 PM
|
#24 (permalink) |
|
Büyük Taarruz
BÜYÜK TAARRUZ
 Garp cephesinde İsmet Paşa komutasındaki Türk kuvvetleri, Akarçay ana hattıyla kuzeyde  ikinci ordu, güneyde birinci ordu olmak üzere ikiye ayrıldı. İkinci ordunun kuzey kanadı, İzmit Geyve bölgesindeki 18. piyade tümeniyle milli müfrezelerden kurulu Kocaeli grubu birinci ordunun güney kanadını da Dinar - Sarıköy hattında 3. suvari tümeniyle bir alay kuvvetinde bir müfreze tutuyordu. 6 Ağustos 1922'de Mustafa Kemal Paşa, İsmet Paşa ve Genel Kurmay Başkanı Fevzi Paşa, Batı cephesi karargahının bulunduğu Akşehir' de büyük Taarruz hazırlıklarını gözden geçirdiler. Amaç ani bir baskınla düşmanı çevirip yok etmekti.Mustafa Kemal Paşa 26 Ağustos günü erken saatlerde saldırıyı idare etmek üzere Kocatepe'ye geldi. Aynı günün sabahı bütün Türk kuvvetleri çok şiddetli ve etkili topçu ateşi desteğiyle saldırıya geçti. Başkomutan' ın bulunduğu birinci ordu bölgesindeki Çiğiltepe, Erkmentpe, Kalecik Sivrisi Belentepe, Tınaztepe, Kılıçaslan Gediği şiddetli çarpışmalar sonucu ele geçirildi. Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, Fevzi Paşa ve Garp cephesi komutanı İsmet Paşa 28 Ağustos' ta Afyon'a geldiler. Afyon' un kuzeybatısındaki Yunan kuvvetleri ikiye bölünmüştü. Aynı gün ikinci Türk Ordusu Afyon kuzeyindeki Yunan birliklerini geri çekilmek zorunda bıraktı. 27 Ağustos' ta Sincanlı ovasına giren Türk ordusu aldığı bir emirle Dumlupınar sırtlarına yönelmişti. 28 ve 29 Ağustos günleri Yunan kuvvetlerini kuşatacak bir şekilde saldırıya geçildi; Amaç, İzmir' e veya Bursa' ya geri çekilme yollarını kesmekti. 30 Ağustos 1922' de ise tarihe Başkomutanlık Meydan Savaşı olarak geçen savaşlar yapıldı. Büyük Taarruzun beşinci günü idi ve Dumlupınar' ın kuzey ve kuzeydoğusunda Çalköyü ve Adatepeler bölgesinde beş tümenlik Trikupis grubu da ağır bir yenilgiye uğratıldı. İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:23 PM
|
#25 (permalink) |
 Mustafa Kemal, Yunanlılar' ın her hangi bir yerde tutunup savunmaya geçmelerine ve İtilaf  devletlerinin bir midahalesine meydan bırakmamak üzere ve kuzeye doğru çekilen düşmanın süratle ve aralıksız olarak kovalanması için "Ordular İlk Hedefiniz Akdeniz' dir İleri" emrini verdi.9 Eylül' de, üçbuçuk yıla yakın bir süredir işgal altında bulunan İzmir kurtulmuştu. İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:23 PM
|
#26 (permalink) |
  18 Eylül' kadar Batı Anadolu, Yunan ordusundan tamamen temizlenmiş bulunuyordu. Türk-Yunan savaşı, Mudanya Mütarekesi (11 Ekim 1922) ile sona erdi. Mütarekeyi, Türk orduları başkomutanı adına Batı Cephesi komutanı İsmet Paşa (İnönü) imzaladı, Yunan delegeleri ise yeteri kadar yetkileri olmadığını ileri sürerek imzadan kaçındılar.İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:24 PM
|
#27 (permalink) |
 Mudanya Bırakışması'nın imzalanmasından sonra, İtiaf Devletleri 23.10.1922' de Türkiye Büyük Millet Meclisi hükümetiyle Osmanlı Devleti' ni İsviçre' nin Lozan kentinde konferansa çağırdı. Bu arada saltanatın kaldırılmasına karar verildiğinden konferansa T.B.M.M. delegeleri katıldı. Baş delege İsmet Paşa diğer delegeler Hasan Bey ve Dr. Rıza Nur idi. Bunlara geniş bir danışman grubu da katıldı. Konferans 20.11.1922' de açıldı. Karşıda İtilaf Devletleri temsilcileri ile başka devletlerin temsilcileri vardı. Konferans aralıklı olarak 8 ay kadar sürdü. Türk Delegeler Kurulu, Misak-I Milli İlkelerine uygun ve Türkiye' nin tam bağımsızlığını sağlayacak bir barış yapmak istiyordu. Karşısındakiler, Birinci Dünya Savaşı sonunda kendileriyle Osmanlı Devleti arasında çözüm bekleyen sorunların çözülmesini istiyorlardı. Bu arada mali, adli, ekonomik ayrıcalıkların kendi lehlerine düzenlenmesini istemekteydiler. Türkiye eski rejimi değil kayıtsız şartsız özgürlük istediğinden konferansta şiddetli tartışmalar oldu. Sonuçta 4 Şubat 1923 'te konferans dağılmak zorunda kaldı. İtilaf Devletlerinin isteği üzerine 23.4.1923' te tekrar aynı ülkenin aynı kentinde konferans tekrar toplandı. Bu kez bir sonuca varıldı. 23.7.1923' te Lozan Barış Antlaşması imzalandı. Bu antlaşmanın Türk Ulusunca taşıdığı önemi anlamak için Sevr Antlaşması 'yla karşılaştırılması yeterlidir.Bu antlaşmayla: 1. Ülkenin bugünkü sınırları çizildi. 2. Yunanistan' la aramızdaki sorunlar düzeltildi. 3. Kapitülasyonlar kaldırıldı. 4. Kabotaj hakkı kaldırıldı 5. Boğazlar rejimi saptandı. 6. İtilaf devletleri, İstanbul ve Boğazlardan kuvvetlerini geri çektiler. 7. Fransızlarla aramızdaki borçlar sorunu konferans sonuna bırakıldı. İntikam; sessiz,sakin ve sabırlı bir bekleyişten sonra soğuk ve de iyice sindirilerek yenilmesi gereken bir yemektir...
|
|
|
|
|
|
12-01-2007, 06:47 PM
|
#28 (permalink) |
|
benide ekler misin?
''bayraklarımıza ve şehitlerimize ant olsun ki zaferi biz kazanacağız'' ''ölüm orucu yeniden doğmaktır..'' ''ve ben bu gücümle bir kez daha haykırıyorum! halkıma layık olacağım, yoldaşlarıma layık olacağım..'' ''yaşamış sayılmaz zaten, yurdu için ölmesini bilmeyen..'' |
|
|
|
|
