---

MANİYERİZM (16.yy)

Toplumsal gerilimler ve sorunlar sanatçıları büyük ölçüde etkilemeye başlar. Bu etki , onların klasik çağın ve rönesansın özelliklerinden giderek uzaklaşmalarına neden olur. Michelangelo’nun sanatının büyük etkisi altında doğan bu yeni tarza ‘Maniera di Michelangelo’ ya da kısaca ‘Maniyerizm’ adı verilir.

Sanatçılar seyredenleri sonsuza çekercesine mekan derinliği kullanmışlardır. Bu derinlik nedeniyle seyredenler figürleri havada duruyormuş zannına kapılırlar. Bu özellikle resime ince ve zarif bir görünüm kazandırır. Rönesansta insan vücuduna verilen önem maniyerizmde önemini yitirir. El Greco bu akımın öncülerindendir.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

BAROK SANATI(17.ve18.yy)

Bu üslubun oluşmasında ,İtalyan kilisesinin reforumları ve Otuz Yıl Savaşları karşısında kendini yenileme çabaları temel etkendir.Barok Sanatı Roma’da gelişmiş oradan bütün Avrupa’ya yayılmıştır.Barok resminde sanatında ;insanlarda dini heyecan uyandırmayı amaçlayan çarmıha gerilme, din yolunda öldürülme, göğe yükselme gibi konuların yanısıra mitolojik konularda bulunur.Rönesanstaki denge kavramının ve uyumlu ölçülerin aksine büyük bir hareketlilik göze çarpar. Bu sanat tarzı dinin ve kilisenin egemen sınıf olarak gücünün artmasına yardım eder. Öncüleri Rubens, Rembrand, Bernini’dir.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

ROKOKO SANATI

Barok’tan sonra gelişen bir sanattır ve Barok’tan daha şaaşalı mimari eserler verilmiştir. Öncüsü Geinsburg’tur.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

XIX.YÜZYIL SONRASI SANAT AKIMLARI



1.NEOKLASİZM (YENİ KLASİKÇİLİK)






Villa Rotondo, Vicenza, Andrea Palladio
(Resim1).




Neoklâsik tarzda heykel üreten sanatçı Yunan ve Roma heykellerini
kendine örnek olarak almış, Yunan ve Roma heykeltıraşlarının çok
sevdiği beyaz mermerle benzer tarzda yeni eserler yapmıştır.



(Resim2)Neoklâsik tarzda yapılmıfl bir sivil yapı



italyan heykeltıra. Antonio Canova (Kanova) (1757-1852)’nın,
Napolyon’un kız kardeşi Pauline Borghese’nin heykeli (Resim 3)
modelin saçına ve duruşuna kadar tam bir klâsik heykeldir.
Dönemin heykeltırşlarını etkileyen Canova dışında, Alman Gotfried Schadow
(şadov) (1764-1850),ingiliz John Flaxman (Fleksm›n)(1755-1826),
Danimarkalı heykeltıraş Bertel Thorwaldsen (Torvaldsen) (1770- 1844) de bu tarz heykeller yapmıştır.





(Resim 3) Pauline Borqhese’nin Heykeli, Antonio Canova


Bu dönemde yapılan resimlerin konusunu, tarihsel olaylar oluşturmuştur.
Ayrıca Yunan mitolojisi de Neoklâsik tarzda yapılan resimlerde sıklıkla işlenmiştir.
Neoklâsik resmin en önemli sanatçısı Fransız Jacques Louis David(Jak Lui David)(1748-1825)’dir.
Fransız Devrimi öncesindeki yeni cumhuriyetçi düşüncelerini tuvaline aktarmaya çalıştığı Horas Kardeşlerin Yemini,
Marat’ın Öldürülmesi, Paris ve Helen’in Aşkları, Sabinler’in Kaçırılışı,
Napolyon portreleri ve Madam Vernicac (Resim 4) ressamın eserlerindendir.
Bu dönemin diğer ünlü ressamı David’in öğrencisi Jean Dominique Ingres (1780-1867)’tir.
Zeus ve Thetis, Büyük Odalık ve Kaynak sanatçının resimlerindendir.




(Resim 4) Madam Vernicac, Jaques Louis David

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

2.ROMANTİZM



19.yüzyıl, sanatı ve toplumu değişime uğratacak önemli toplumsal olaylara
sahne olmuştur. 1830, 1848 ayaklanmaları, 1870 savaşı, 1789 Fransız Devrimi,
gelişmekte olan sanayinin neden olmaya başladığı bunalımlar, bu dönemdeki
toplumsal olayların en belirginleridir.
18.yüzyılın sonlarında doğan Romantizm güzel sanatlar alanında ünlü
sanatçılar yetiştirmiştir. Bu akımın en önemli sanatçıları Fransisko Goya, Teodore Gericault, Eugene Delacroix’tir.

Romantik sanat duyguyu temel alır sanatçı doğrudan kendisine yönelmiştir, güzellik yerine ifadeyi ön plânda tutar.

Duyguları, iç dünyası, kendi gücü onun tek kaynağıdır. Bu akımda sanatçının bireysel olarak kendini yorumlaması,
kişiliğinin duygusal yanını en iyi biçimde anlatabilmesi onun başarısıdır.
Sonbahar ve gece bu sanatın işlediği konular arasında yer alır.



(Resim5): Halka Önderlik Eden Özgürlük, Eugene Delacroix


Fransa’da Romantik resim Eugene Delacroix (Öjen Dölakruva, 1798-1863)
ile ileri bir düzeye ulaşmıştır. Sanatçı Neoklâsisist tarzdaki sağlam çizgi ve desen
resmine karşılık, rengi ön plâna çıkaran, daha çok dönemin siyasî yapısına ışık tutan
tarihi konulu resimler çalışmıştır. 1830 ayaklanmasını hatırlatan Halka Önderlik
Eden Özgürlük tablosunda (Resim5) Fransız halkının her kesiminden kadın ve
erkeği yürüyüş halinde resimlemişitir. Resimde özgürlüğü temsil eden yarı çıplak bir
kadın dikkati çeker. Dante’nin Kayığı, Mezarcı ve Hamlet, Cezayirli Kadınlar,
Yahudi Düğünü, Aslan Avı, Chopin ve kendi portreleri sanatçının
çalışmalarındandır.
Alman Romantik resim sanatı Caspar David Friedrich (Fredrik) (1774-1840)
ile kendini sanat dünyasına tanıtır. Sanatçı genelde dağları,ormanları, Kuzey Denizi
kıyılarını, ilkbahar ve sonbaharı, güneşin doğuş ve batış anını, gökkuşağı ve
kayalıkları resimlemiştir. Resimlerinde doğa birinci, figürler ise ikinci plândadır.
Deniz Üzerinde Ayın Doğuşu sanatçının ünlü bir yapıtıdır. Meşe Ormanındaki
Manastır, Dağ Manzaraları, Sabah Işığı, Rugen’deki Beyaz Kayalar
(Resim 6) diğer eserlerindendir.




(Resim 6): Rugen’deki Beyaz Kayalar, Friedrich




(Resim 7): Giyinik Maya, Francisco Goya



İspanyol Romantiklerinden
Francisco Goya(1746-1828) saray
ressamı olmasına kaşın, döneminin
bütün olumsuzluklarını resimlerinde
eleştirmiştir. İhtilâl döneminin
büyük sanatçısı, klâsik anlayışın sert
çizgili, ideal tiplerinin aksine, rengi
ön planda tutan romantik fırçasını
sıklıkla kullanmıştır. Sokak Savaşçı
larının Kurşuna Dizilmesi, Çıplak
ve Giyinik Maya, (Resim 7)
şemsiye eserlerinden bazılarıdır.





(Resim 8) Bir Kar Fırtınasındaki, Buharlı Gemi
William Turner

İngiliz Romantik ressamları
nın en önemlisi William
Turner(1775-1851)’dir. Daha çok
manzara çalışan sanatçının resimlerinde
tren dumanları, denizin sisi içinde
kadırgalar, ışığın dağıttığı görünümler,
batan güneşin altında romantik bir
tarzla verilmiştir (Resim 8).

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

3.REALİZM (GERÇEKÇİLİK)



19. yüzyılın ortalarına doğru Fransa’da ortaya çıkan bu akım, günlük yaşam ve sorunlarını olduğu gibi, özelikle resim ve heykelde biçimleyen bir anlayıştır. Avrupa sanatına Rönesans ile birlikte giren bu anlayış 20.yüzyılın başına kadar etkilerini sürdürmüştür. Akım, manzara ve tarihî tabloların yerine yaşanan gerçeği, köylü ve işçilerin yaşamlarına ilişkin kesitleri tuvale aktarır.

En önemli özelliği, gerçek olanı, gözle görülüp elle tutulanı tıpkı bir ayna gibi ifade etmesidir. Realist sanatçı Courbert “ Ben hiç melek resmi yapmadım, çünkü hiç melek görmedim” demektedir. Realist akımın izleyicileri, bir sanatçının zengin ve görkemli dünyasını tasvir etmek yerine dünya gerçeklerini gözler önüne sermişlerdir. Bu akımın öncüleri Courbert, Corot, Millet ve Honore Daumier’dir.




(Resim 9) Fırtınadan Sonra Etratet Kayalıkları, Gustave Courbet



Fransız ressam Gustave Courbet (Kurbe,1819-1877) realizmin babası sayılır.Sanatçı, Taş Kırıcılar tablosunda eski elbiseler içinde yüzleri güneşten yanmış, elleri çalışmaktan sertleşmiş iki emekçiyi bütün gerçekçiliğiyle göstermiştir. Fırtınadan Sonra Etratet Kayalıkları adlı tablosu daha çok İzlenimci etkiler içerir (Resim 9). Jean FrancoisMillet (Mile, 1818-1875) de Başak Toplayan Kadınlar adl eserinde üç köylü kadını hasattan geri kalanları toplarken, benzer bir tarzda resimlemiştir(Resim 10). Fransa’da Realizmin öncülerinden biri de Honore Dauimer (Domye,1810-1879) olmuştur. Karikatür sanatının önemli ismi olan sanatçının resimlerinde mahkeme salonu, tiyatro ve sirkten alınma sahneler realist bir tarzda resimlenmiştir.



(Resim 10):Başak Toplayan Kadınlar,Jean Francois Millet

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

4.EMPRESYONİZM(İZLENİMCİLİK)


19.yüzyılın sonlarında Fransa’da ortaya çıkan bir resim akımı ve anlayışı olan Empresyonizm, gerçekçi anlayışın resimdeki son halkası olarak değerlendirilebilir.İzlenimcilik anlamına gelen empresyonizmde sanatçılar dış dünyaya ait olanı; ışığı, renkleri, tepkileri, hüzünleri işlemekte ve yakalanan anlık konuları resmetmektedir. Bu akım ışık ile resim yapma olarak tanımlanmaktadır. İzledikleri temel kaynak güneştir. Resimlerinde ışıklar sarı, turuncu, kırmızı gölgeler de mavi,mor ve yeşil renkle boyanmıştır.Konu ışık yansımaları arasında kaybolmuştur. En önemli temsilcileri Manet, Monet ve Renoir’dir.



(Resim 11): Ev Ve Ağaçlar, Cézanne


Temsilcileri Edouard Manet,(1832-1883),Claude Monet (1840-1926),
Alfred Sısley(1839-1899), Edgar Degas(1834-1917), Henrı De Toulosue Lautrec(1864-1901), Pıerre-August Renoir(1841-1919), Paul Cézanne (1839-1906),Paul Gauguin (1848-1903),Vincent Van Gogh (1853-1890)’dur. Folies Bergeres(Foli Berjer) Barı, Balkon (Resim 12) Flüt Çalan Çocuk, Kırda Yemek; Manet’in, Arundel Değirmeni ve Kalesi (Resim 14); Constable’nin, İmpression (İzlenim), Deniz Üzerinde Teras, Saman Yığınları, Kayıklar, Nilüferler, Bahçedeki Kadınlar; Monet’in, Lauvencienne’de Kış;Sisley’in, Denizciler Partisi, Salıncak, Loca, Okuyan Genç Kız; Renoir’in, Bale Okulu, At Yarış Ütü Yapan Kadınlar, Eldivenli şarkıcı Degas’ın, Güzel Angele, Pazar Yeri, Kumsalda Atlılar, Kumsalda Tahitili Kızlar (Resim 13) , Selam Sana Maria, Çiçekli Kadın; Gaugin’in, Buğday Tarlası Üstünde Kargalar, Ay Çiçekleri, Yatak Odası, Arles’de Bir Kahve, Zambak Çiçekleri (Resim 15)Van Gogh’un eserlerinden bazılarıdır.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

5.EKSPRESYONİZM (DIŞAVURUMCULUK)



Ekspresyonizm 20.yüzyıl başlarında İskandinav (Norveç, İsveç) ve bazı
Alman sanatçılarının oluşturdukları, geliştirdikleri bir sanat hareketidir.
Ekspresyonist resim, çağının psikolojik, politik ve dinsel sorunlarını, insanı ve
yaşamın dramını dile getirmeye çalışır.




(Resim 16) :Ölü Ana, Eduard Munch




(Resim 17) Mandrill, Kokoschka


James Ensor(1860-1945) ve Eduard Munch(1863-1944) ekspresyonizmin
öncülerindendir.1905’de die Brücke (Köprü) grubuna giren sanatçılardan
Ernst Ludwig Kirchner (1880-1938), Karl Rottluff (1884), Erich Heckel
(1883-1970), Emil Nolde(1867-1956) ve Otto Müller (1874-1930) ve Oskar
Kokoschkada bu tarz resim çalışmışlardır (Resim 17).

Eduard Munch’un eserleri sanatçının ruhsal yaşamını yansıtır. Çocuk yaşta
annesini ve iki kız kardeşini yitiren sanatçı yapıtlarında ölüm ve ruhsal bunalım
temalarını işlemiştir.Çığlık, Korku, Ertesi Gün, Ergenlik Çığı, Yaşam Dansı,
Ölü Ana (Resim 16) ve Bunalım Norveçli sanatçının bu tür resimlerine örnek verilebilir.

Die Brücke üyelerinden Kirchner daha çok kadın resimleri yapmıştır.
Sandelyede Oturan Genç Kız, şapkalı Nü, Ayna Karşısında Kadın sanatçının
eserlerindendir.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

6.FOVİZM


19. yy ikinci yarısında sanata bakış açısı tamamen değişmiştir. Artık sanatçının eserine özgürce sahip olma düşüncesi egemen olmaya başlamıştır. Fovizm’de çiğ ve sert renkler kullanılması bu akımın başlıca özelliğidir. Resim elden geldiğince sade ve temiz boyalıdır. Önemli sanatçıları Henri Matisse, Brague ve Derain’dir


Grubun başlıca sanatçıları Henri Matisse(1869-1954), Albert Marquet(1875-1947),
Andre Derain (1884-1954), Maurice Vlaminck (1876-1958), Othon Friesz (1879-1949),
Raoul Dufy(1877-1953), Van Dogen(1877-1968)’dir.




(Resim 18): Müzik, Henri Matisse



(Resim 19) Köprü, Andre Derain



Peyzaj (manzara resmi), natürmort ve insan figürlü konuları çalışan
fovistler ana renkleri geniş yüzeyler halinde boyamşlardır.
Resimlerinde rengin etki gücü nesnenin yerini almış, yüzeysel anlatım, renk,
çevre çizgileri (kontur)asıl öge olmuş, derinliğe (perspektif) yer verilmememiş,
objeler deforme(bozma) edilmiştir.


Matisse’in Dans ve Tuvalet, Müzik, (Resim 18) Marquet’in Fecamp
Plajı, Dufy’nin Bayraklarla Süslü Sokak, Vlaminck’in Kırmızı Ağaçlar ve
Kır Gezintisi, Derain’in Köprü adlı (Resim 19) tabloları bu tarzı yansıtan
örneklerdendir.

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...

7.KÜBİZM


Cezanne’in "Doğadaki her şey küreye, koniye ve silindire dayanır." sözünden
hareket eden bu akımın sanatçıları, çevrelerindeki her şeyi geometrik biçimler
olarak algılamışlardır. Empresyonist akıma bir tepki olarak görebileceğimiz bu
akımın sanatçıları empresyonizmdeki renk oyunlarını bırakarak, varlıkları
geometrik biçimleri olarak resimlemişlerdir.
Pablo Picasso bu akımın en önemli öncüsü olmuştur.

Pablo Picasso (1881-1973), Georges Braque (1882-1963),
Juan Gris, Fernand Leger bu akım temsilcilerindendir.
Avignonlu Genç Kızlar, (Resim 20) Salon, Keçi, Barış, Üç Müzisyen;
Picasso’nun, şömine Rafında Klarnet ve Rom şisesi; Brauque’in, Gitar;
Gris’in (Resim 21) başlıca eserlerindendir.




(Resim 20)Avignonlu Genç Kızlar, Pablo Picasso



(Resim 21) Gitar, Juan Gris

Yorumsuz Bot - Siteden Atılan uyelerın Mesajları Bu Bot Tarafından Toplanmaktadır...