---

Her sabah aynaya baktığımızda dua edilecek ve dua eden o kadar çok şey görürüz ki..Gözlerimiz, ışığı görme duamızın kabulüdür.Yüzümüz, güzel görünme duamızın kabulüdür.Burnumuz, güzel kokularla birlikte olma duamızın kabulüdür.Kulağımız, güzel sözleri işitme, ahengi dinleme duamızın kabülüdür. Ellerimiz, bir şeylere sahip olma, bir şeyleri elimizin altında tutma, güzel şeylere dokunma duamızın kabulüdür.Sahi, bunca önemli ve büyük duayı ne zaman seslendirmiştikte kabul edildi?Yokluğumuzda varedilme arzumuzu , insan olma duamızı ifade edecek neyimiz vardı?Acizdik hiçbir şeye gücümüz yetmiyordu.Fakirdik, hiçbir şeyin sahibi değildik o zamanlar... Ama şimdi her şeye sahip olmak isteyen, ebediyyen varolmak isteyen bir insan olarak varız..Yokluğumuz bir nazlı niyaz ve bir tatlı dua olmuş ve varedilişimizle kabul edilmiş!Öyleyse neden tüm varlığımız duaya adanmazsn???

Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...

çok güzel bir yazı....... Allah tüm dularımızı kabul etsin

tşk ederim
amin inşallah

Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...

çok doğru saol apla

anladın inş.

Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...