şefaatından bizleri mahrum etme...
BU KONUYA YORUM YAPMAK İÇİN HEMEN ÜYE OLUN
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Sen yoksun... Bir uçurum olmuş hayat. Güneş sensiz doğuyor üzerimize. Ay ışıldamıyor siyah gecelere. Yıldızlar küs konuşmuyorlar hilale.
Oysa Senin varlığında güneş gülmüştü masum yüzlere, Yağmur bereketlendirmişti sofraları. Yüzünün nuru kışı, içtenliğin ve sıcaklığın yazı, tebessümün baharı, veda hutben sonbaharı yaşatmıştı ümmetine.Sen bambaşkaydın. Kokun şefkat, sesin güven yayıyordu kutsal topraklara.Minik yürekler ilişirdi bakışlarına. Sevinç bulutları mutluluk yağdırırdı üzerimize sen varken. Şimdi ise hüzne boyanmış bulutlar, keder yağdırıyor üzerimize senin yokluğunda.
Ne güzel okşardı sakallarını Mekke rüzgarları. Oysa şimdi, yokluğunda o rüzgarlar gözyaşı dağıtıyor etrafa. Ayağının altında ezilen kum zerresi olmak ne büyük şeref, bakıp geçtiğin bir ağaç olmak, içip şükrettiğin su olmak ne büyük mutluluk.
Nur yüzlüm, her rüzgar savuracak bir toz bulur, her hayat yaşatacak bir can bulur, her düş gerçekleşecek bir umut bulur ama şu koca dünyada bulunmayacak tek şey senin benzerin.
Eyy Muhammed 'ül Emin!... Senin yokluğuna, varlığına can feda, Amine 'nin gözbebeği, Hatice'nin can yoldaşı Dualarında bizi de unutma. şefaatından bizleri mahrum etme...
aşka cesaretimiz yoksa,başka zaman görüşürüz...
|
05-08-2007, 12:50 PM
Düzenli Mod
