Ağaç kurbağalarından Hyla arborea kendi boyutuna göre çok uzun bacakları olan (yaklaşık olarak 5 cm.) orta büyüklükte bir kurbağadır. Bu kurbağa gece faaliyet gösterir ve parlak yeşil rengiyle gün boyunca mükemmel bir kamuflaj örneği sergiler. Bu sayede düşmanlarına yem olmaktan kurtulur. Ağaç kurbağaları oldukça çevik, hareketli hayvanlardır. En ince dallara bile rahatça tırmanabilir, buralarda hiç zorlanmadan yürüyebilirler. Küçük Cricket kurbağası ise (Acris gryllus) Kuzey Amerika'da yaşayan 3 cm. boyunda bir ağaç kurbağasıdır. Ve kendi boyunun 3 katı kadar sıçrayabilir. Yapışkan tabanları bu kurbağaların dallara ve yapraklara tırmanabilmelerini sağlar. Uzun ince ayak parmakları da böcekleri yakalamaya çalışırken ağaç dallarını sıkıca kavrayabilmelerine yardımcı olur. Geceleyin avlanan bu kurbağalar çok keskin bir görüş gücüne sahiptirler.
Guinnes Books, Remarkable Animals, A Unique Encycü of Wildlife Wonders, sü 203
Ağaç kurbağaları orman şartlarında rahatlıkla yaşamalarını sağlayacak her türlü özellikle birlikte Allah tarafından yaratılmıştır. Dünyada 500 farklı tür ağaç kurbağası bulunmaktadır ve bu türlerin her biri eş ararken kendine özgü bir ses çıkarır.

Yeşil ağaç kurbağası (Litoria caerulea), Hylidae (ağaç kurbağaları) familyasından, anavatanı Avustralya ve Yeni Gine olan, Yeni Zelanda ve ABD'de de bulunan bir kurbağa türü. Fizyolojik açıdan aynı cinsteki diğer türlere, özellikle Litoria splendida ve Litoria infrafrenata`ya benzer.
Diğer Avustralyalı kurbağalara oranla büyük bir tür olan yeşil ağaç kurbağasının boyu 10 cm'ye ulaşabilir. Uysal olan bu kurbağalar insanların yaşam alanlarının yakınlarında yaşayabilir. Sıklıkla evlerin içinde veya pencerelerde, evdeki ışığa gelen böcekleri yerken görülebilir. Bu tür davranışsal özellikleri yüzünden yeşil ağaç kurbağası yaşadığı bölgede en çok tanınan kurbağalardandır; ayrıca, dünya çapında popüler bir egzotik evcil hayvandır.

Fiziksel özellikleri

Yeşil ağaç kurbağası yaklaşık 10 cm uzunluğa kadar büyüyebilir. Rengi, içinde bulunduğu çevrenin renk ve sıcaklığına bağlı olarak kahverengiden yeşile değişkenlik gösterebilir. Ventral yüzeyi beyazdır. Zaman zaman sırtında beyaz, düzensiz şekilli, çapı yaklaşık 5 mm olan noktalar bulunabilir. Bu noktaların sayısı kurbağa yaşlandıkça artar. Gözleri altın rengidir ve irisler yataydır.
Akciğerleri olsa da oksijeni deri yoluyla alırlar. Bu işlemin etkili bir şekilde işleyebilmesi için derinin ıslak olması gerekir. Islak derinin getirdiği bir dezavantaj da patojenlerin ıslak yüzeyde daha rahat gelişebilmesidir ki bu da enfeksiyon riskini artırır. Bunu önlemek için kurbağa bu patojenleri yok edebilecek peptitler salgılar. Yeşil ağaç kurbağasının deri salgısında bazı antibakteriyal ve antiviral peptitler bulunur. Ayrıca, yeşil ağaç kurbağasının deri salgılarında bulunan bazı peptitlerin HIV'i, sağlıklı T hücrelerine zarar vermeden yok ettiği tespit edilmiştir.

Dağılımı

Yeşil ağaç kurbağası Avustralya'nın kuzey ve doğu bölgeleri ile Yeni Gine'nin güneyine özgüdür. Dağılımı genelde ılık, nemli tropikal iklime sahip bölgelerle sınırlıdır. Kışları soğuk olsa da Doğu Avustralya bu türe ev sahipliği yapar. Güney Avustralya'daki Victoria eyaletinde de bulunur, ancak bölgenin soğuk kışlarında yaşayamaz ve bu nedenle yaşam alanı kuzey bölgeleriyle sınırlı kalmıştır.
Tür, hem ABD'ye, hem de Yeni Zelanda'ya götürülmüştür. ABD'de, iklim şartları nedeniyle sadece Florida eyaletindeki iki bölgede bulunur, fakat bunlar çok küçük topluluklardır ve herhangi bir ekolojik zararlarının olup olmadığı bilinmemektedir. Eskiden Yeni Zelanda'da bulunurken, 1950'lerden beri görülmemiştir.

Ekoloji ve davranış

Yeşil ağaç kurbağaları çok uysaldır. Geceye özgü (noktürnal) olan bu hayvanlar akşamın erken saatlerinde ortaya çıkar ve gece avlanırlar. Gündüzleri serin, karanlık ve ıslak bir yer bulup uyurlar. Kış süresince ses çıkarmaz ve çoğunlukla görülmezler.
Yerlerine göre çeşitli habitatlarda bulunabilirler. Genellikle, bir durgun su kaynağının yakınındaki ağaçlarda bulunsalar da bataklıklarda veya daha soğuk iklimlerde otlaklarda hayatta kalabildikleri bilinmektedir. Yeşil ağaç kurbağaları evlerin içindeki lavabo ve tuvalet gibi su kaynaklarına yerleşmeleriyle de tanınırlar. Ayrıca pencerelerde böcekleri yerken de görülebilirler.
Türün besin kaynağı büyük oranda böcek ve örümceklerden oluşsa da, daha küçük kurbağaları ve hatta küçük memelileri içerebilir. Kurbağa dişleri avı kesmeye uygun olmadığı için, av kurbağanın ağzına sığacak büyüklükte olmalıdır. Çoğunlukla yapışkan dillerini ava doğru iterler, av yapışır ve tüketilir. Bu tekniği küçük avlar için uygulayan yeşil ağaç kurbağası daha büyük avlarına farklı bir teknikle saldırır; aniden avın üzerine atlayıp saldırır ve elleriyle avı ağzına sokmaya çalışır.
Yeşil ağaç kurbağasının az sayıda yerli düşmanı vardır, yılanlar ve bazı kuş ve kertenkele türleri gibi. Avrupadan gelen yerleşimlerle, yerli olmayan bazı yırtıcılar getirilmiştir; özellikle de köpek ve kediler. Yakalanmış (tutsak haldeki) bir yeşil ağaç kurbağasının ortalama ömrü 16 yıl olsa da 20 yıldan daha uzun yaşayanları da olmuştur. Vahşi ortamda ortalama ömürlerinin yırtıcıların varlığı nedeniyle daha düşük olduğu düşünülmektedir.