Evcil keçilerimizin atası
Pasang» veya öbür adıyla «yaban keçisi» (Capra hireus), bir zamanlar panzehir olarak ün salan «bezoar» in kaynağıdır. Bezoar'a bugün dahi İran'da birçok hastalıkların devası gözüyle bakılmaktadır. Bu madde pasang'ın midesinde salgılandığından olacak, büyük tabiat bilgini Linnö bu keçiye «Cepra bezoartica» demiştir.
Bezoar toplarına başka hayvanların, özellikle sığırlar ve ceylanlar gibi postlarını yalayanların midelerinde de rastlanmaktadır. Bezoar topu genellikle yuvarlak ve golf topundan küçüktür. Çoğunlukla yabancı bir maddenin etrafında birikmiş bir kireç veya magnezyum fosfat yapıtıdır, bazen de tamamıyla kıldan veya bitkisel liflerden meydana gelir.
«Evcil keçi,» çorak ve taşlık tepelerde sürüler halinde dolasan pasang'ın soyundan gelmedir. Bu keçinin, en daracık zirvelerde dengede durmak gibi garip bir huyu vardır. Yaşadığı bölgeler, Güney Doğu Avrupa'dan Güney Batı Asya'ya kadar uzanır ve komşu adaları da içine alır.
«İspanyol yaban keçisi» (Capra pyrenaica) bir zamanlar İberik yarımadasının bütün dağlarında bulunurdu, bugün dahi bazı yerlerde epey
boldur. Bir adı da «Pirene ibeksi» dir. Boynuzları yaban keçilerininkilerle aynı tiptir: İbeks'lerinki gibi enli ve budaklı olacak yerde, basılmıştır ve önde keskin bir iç kenarı vardır
|