Bir Selam Sohbeti...

***CONQUEROR*** · 03-02-2008, 11:22 AM

Caddenin bir tarafında, oldukça dalgın ve düşünceli yürüyordum. Yanıbaşımdan gelen nazik bir sesle kendime geldim:

- Selâmün aleyküm, hocam!

Baktım ki, okuldan mezun olmuş öğrencilerimizden biri.

- Ve aleykümüsselâm Mehmet.

Hal-hatır faslından ve kısa bir sohbetten sonra, ters istikametlere
doğru ayrıldık. O benden ayrılırken, tekrar selam vermeyi de ihmal
etmedi.

Tam bu sırada caddenin öbür yakasında bir homurdanma sesi duydum:

- Bu da ne oluyor yahu? Eskiden beri hep ayrılırken Allahaısmarladık,
güle güle gibi şeyler söylenirdi. Şimdi bir de ayrılırken selam modası
çıktı!

Dönüp baktım. Yaşlı bir adam, yanındaki biriyle böyle konuşuyordu. Yanlarına yanaşarak dedim ki:

- Karşılaşmada olduğu gibi, ayrılırken de selam vermek sünnet olduğu için böyle yapılıyor.

- Öyleyse daha önce neden yoktu bu sünnet?

- Ta önceden beri ayrılma sırasında da selamlama sünneti vardı. Bu,
Peygamber Efendimiz' in tavsiye ettiği İslâm adablarındandır. Fakat
son devirlerde bu incelik memleketimizde unutulmuş veya ihmale
uğramıştır. Şimdi doğrusunu bilen bazı gençler bunu yapıyorsa, onları
kınamak değil takdir etmek gerekir.

Adamcağız biraz şaşkın, fakat merakla dinliyordu. Yeni birşeyler
öğrenmek, onu memnun etmiş görünüyordu. Ben de çarşıya kadar birlikte
yürüdüğümüz süre içinde bu selam sohbetine devam ettim.

Ayrılacağımız sırada, o benden önce davranarak son sözünü söyledi:

- Selâmün aleyküm, Allah' a ısmarladık.

Bu duyarlı adam, birkaç dakikalık sohbetle meseleyi kavramıştı.

03-02-2008, 11:22 AM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri *CONQUEROR* Çırak Giriş: Oct 2006 Şehir : Eskişehir Yaş: 21 Mesaj: 8,006 Konuları: 1149 Thanks: 559 Toplam 379 Konusuna 713 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 931 Rep Puanı : 92145 Rep Seviyesi:	Bir Selam Sohbeti... Caddenin bir tarafında, oldukça dalgın ve düşünceli yürüyordum. Yanıbaşımdan gelen nazik bir sesle kendime geldim: - Selâmün aleyküm, hocam! Baktım ki, okuldan mezun olmuş öğrencilerimizden biri. - Ve aleykümüsselâm Mehmet. Hal-hatır faslından ve kısa bir sohbetten sonra, ters istikametlere doğru ayrıldık. O benden ayrılırken, tekrar selam vermeyi de ihmal etmedi. Tam bu sırada caddenin öbür yakasında bir homurdanma sesi duydum: - Bu da ne oluyor yahu? Eskiden beri hep ayrılırken Allahaısmarladık, güle güle gibi şeyler söylenirdi. Şimdi bir de ayrılırken selam modası çıktı! Dönüp baktım. Yaşlı bir adam, yanındaki biriyle böyle konuşuyordu. Yanlarına yanaşarak dedim ki: - Karşılaşmada olduğu gibi, ayrılırken de selam vermek sünnet olduğu için böyle yapılıyor. - Öyleyse daha önce neden yoktu bu sünnet? - Ta önceden beri ayrılma sırasında da selamlama sünneti vardı. Bu, Peygamber Efendimiz' in tavsiye ettiği İslâm adablarındandır. Fakat son devirlerde bu incelik memleketimizde unutulmuş veya ihmale uğramıştır. Şimdi doğrusunu bilen bazı gençler bunu yapıyorsa, onları kınamak değil takdir etmek gerekir. Adamcağız biraz şaşkın, fakat merakla dinliyordu. Yeni birşeyler öğrenmek, onu memnun etmiş görünüyordu. Ben de çarşıya kadar birlikte yürüdüğümüz süre içinde bu selam sohbetine devam ettim. Ayrılacağımız sırada, o benden önce davranarak son sözünü söyledi: - Selâmün aleyküm, Allah' a ısmarladık. Bu duyarlı adam, birkaç dakikalık sohbetle meseleyi kavramıştı.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)