|
|
|
|
12-05-2007, 16:33
|
#1 (permalink) |
İçimi Ezer Sensizlik
 İçimi ezer delice bir cesaret görünmez bir el kitler kapılarımı, miskinliğimden değil bu minnet çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem. Dilsizim. Çırpınmayı bile unutmuş bir serçe gibi saklarım göğsüme kanatlarımı, kadınlığın böyle karşıma dikeldikçe utanırım seni sevdiğimi söyleyemem. Dilsizim. Bilinç denen şey şeffaf bir hançer her gece deşer yaramı, yıllar divane ömrümden zulümle geçer halsizim seni sevdiğimi söyleyemem. Dilsizim. Eski yalnızlıklardır soframdaki nicedir hayatla katlayamam yorgun yaşımı, büyük aşklar hep gecikmeli gelir garibim seni sevdiğimi söyleyemem. Dilsizim.  Durup dinlediğim sessizliğindi önce... İncinmiş yanlarından tanımıştım seni. İç’im yanmıştı kapının arkasına çömelip ellerini başının arasına aldığında Sözcüklerine bağladım tebessümü Yâr... Yürünesi yollar kapanası olduğunda kanadı yitik turnalar gördüm rüyamda... Sustun.... zayii oldum... Ellerimi cebime koydum, hüzün bulaştı parmaklarıma... Poyrazın zulmune takıldı uçurtmalarım... Yüreğime takıldı ayaklarım. Düş’tüm; dizleri kanadı kısa pantolonlu çocukluğumun... Cân’ımı yaktı masallar... İltica ettiği ülkeden sınırdışı edilmiş olmanın hüznü ile açtım ellerimi Yıldızların Sahibine... Bir yaş düştü iç’ime... Düş’tüm kuyuların dibine... ama hiç düşmedim zifiri karanlık ümitsizliğe Yâr ... ben düşmedim ümitsizliğe... Mavinin yankısı vardı yüreğimde... Malumun olsun Yâr... bir düş değdi çocuk yüreğime... Âşkı sobeliyorum iç’imde... Kafesini açtım bunca zaman korumaya çalıştığımın... Titredi küçük kuş... Çırpındı ... uçtu... Hicreti ellerine... Aç pencereni... Sokaklar ayaz... Güneş ısıtmaz avuçların kadar... Mülteciyim... Aç ellerini Yâr... Aç ellerini.. |
|
|
|
| The Following 3 Users Say Thank You to erhab For This Useful Post: |
 |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
