açık kapı/acı kahve...
Biten bir gecenin ardından doğan yeni güne gömdüm seni;
Yalnızlığın ve karanlığınla birlikte...
Varoluşların sonunda, yok oluşların başındasın. Hangi günahın bedelini ödeyecek yüreğin... Hangi yalan sevdada son bulacak "Ömür" dediğin "Trenin"?
Seni sevdaların çıkmaz sokağında, yalanların koynunda buldum. Orda tuttum ellerini.. Umut ettim, bekledim... Belki dedim, belki... değişmedin...
Sen yalan dünyayı, ben gerçeği seçtim...
Bunaldığında, diplere vurduğunda, yada öylesine uğramak için yola çıktığında... Kapım açık sana.. Belki bir sevdalı olarak değil ama herseye ragmen bir acı kahvem cıkar sana..
Hayat hikayem monoton,hep aynı roman içinde deli karakter.
Kötüydü hep kader , yaşamda yok zafer savaşta ben nefer.
Uzaktı fakat görüyorum üzerimde gözler...
SanSar'Mmmm
|