---

'Genç kız,liseyi bitirmiş,üniversite sınavlarına girmişti..heyecanla sonuçların açıklanmasını bekliyordu.sıcak bir ağustos günüydü,evde oturup tv izliyordu.

Birden alt yazı geçti sınav sonuçlarınızı öğrenmek için şu numarayı arayın diye..heyecanla telefonun tuşlarına basmaya başladı

tarih öğretmeni olmayı çok istiyordu..bekledi,bekledi,saniyeler ona çok uzun geldi..telefondaki ses tebrikler dedi,Gazi Üniversitesi,Eğitim fakültesi,Çocuk gelişimi Öğretmenliğini kazandınız.

..Genç kız şok oldu,ama tercihlerinin arasında sadece bi tane çocuk gelişimi bölümü vardı diğer tercihlerinin hepsi tarih öğretmenliğiydi.. ve iki puanla tarih öğretmenliğini kaçırmıştı..ne olacak şimdi diye düşünmeye başladı,annesi otoriter bir kadındı.gitmeyeceğim derse,asla kabul etmezdi..

.

akşam üzeri annesi eve geldi,annesine istediği bölüme giremediğini ve ünv.gitmeyeceğini söyledi.. Annesi kabul etmedi tabii..annesine bir yıl daha beklemek istediğini söyledi,tabii istediği olmadı..ve Eylül 1996 da ankara'ya giderek kayıt yaptırdı,okula başladı..bir türlü Ankaraya ve okula alışamamıştı..daha bir ay geçmemişti ki,29 Ekim Cumhuriyet Bayramı dolayısıyla okul 5 gün tatil edildi...

genç kız heyecanla yurda gitti,bavulunu topladı ve kaderinin başlangıcı,hayatının dönüm noktası olan AŞTİ'ye (Ankara şehirlerarası otobüs terminali) geldi..biletini aldı,çok mutluydu,eve gidecek ve annesine yalvaracakt bir yıl daha annecim ne olur bir yıl daha,istediğim bölüme girmek için bana şans tanı diye....

bu düşüncelerle otobüsün merdivenlerinden yavaşça çıktı ve yerini aramaya başladı..elindeki biletin numarası 17 idi..otobüsün içerisine göz gezdirmeye başladı,sadece bir delikanlının yanı boştu,elindeki bilete baktı ve yeri delikanlının yanıydı..hemen şoförü buldu,yanında bir erkek olduğunu böyle bir hatayı nasıl yaptıklarını sordu..çünkü şehirlerarası otobüslerde dikkat edilir yabancı bir erkek ve bayan yan yana oturtulmazdı...

şöfor çok yoğun olduğunu bu yüzden,problem olabileceğini söyledi..genç kız şaşırdı..bir sonra ki otobüsün saatini sordu,aldığı yanıtla mutsuz oldu.Çünkü bir sonraki otobüs gece 2:30'daydı..genç kız düşünmeye başladı ne yapardı bu bilmediği memleketin terminalinde gece yarısına kadar..üstelik annesini ikna etmek için zamana ihtiyacı vardı..gidip yerine oturmaya karar verdi,yanındaki delikanlı ile gece yolculuk yapacaktı,bakalım inşallah sapık filan değildir diye geçirdi içinden,öyle olsa çığlık atarım nasıl olsa otobüs tıklım tıklım dolu,böyle bir şeye cesaret edemez dedi..gitti ve çekine çekine delikanlının yanına oturdu..delikanlı camdan dışarıyı izliyordu..genç kız göz ucuyla delikanlıyı belli etmeden süzdü..temiz birine benziyordu,yok dedi genç kız bundan sapık filan olmaz çok temiz yüzlü...

aradan iki saat geçti,yardımcı şoför tek tek yolculara nereye gittiklerini sordu..genç kız Hataya dedi,delikanlı ise Payasa...genç kız dönerek.

Hataylı mısınız dedi..evet dedi delikanlı,genç kız derin bir nefes aldı,iyi dedi içinden memeleketlim,ne de olsa bana yan gözle bakmaz..diye düşündü.sohbet etmeye başladılar,delikanlıda ünv.yeni kazanmıştı..tıp fakültesinde okuyordu,genç kızla okulları aynı bahçe içindeydi..ikiside yurtta kalıyordu..delikanlı kıza yurdunun adını sordu..sohbetleri orada bitti....

kader daha sonra onları büyük sürprizlerle bekliyordu..Genç kız memleketindeydi,annesini ikna edemedi ve tatil bitince ağlaya ağlaya Ankaraya döndü..okula gitmeye mecburdu,annesi bu okula gitmezse hakkını helal etmeyeceğini söylemiş ve genç kızın elini kolunu bağlamıştı..aradan 1 ay geçti..genç kız hafta sonu yurtta uyuyordu.arkadaşları onu uyandırdılar,ziyaretçin var diye..genç kız zorla uyandı ve yurdun bahçesine indi ama ziyaretçiler arasında tanıdığı kimse yoktu..tam dönmek üzereydi ki,birisinin ona seslendiğini duydu...

sese doğru yöneldi,gelen delikanlıydı..kız mutlu oldu,çünkü bu şehirde tanıdığı kimse yoktu..delikanlıyı görünce gülümsedi,ayaküstü sohbet ettiler,delikanlı kızı haftasonu gezmeye davet etti...

genç kız ertesi gün delikanlı ile buluştu..güzel bir gün geçirdiler,artık nereye olursa birlikte gitmeye başladılar,aradan aylar geçti..delikanlı bir gün kıza açıldı ve onu sevdiğini söyledi..genç kızda ona karşı boş değildi..artık ikiside sevgiliydi....

sevgileri her geçen gün hızla arttı,artık tatilleri sevmiyordu ikiside,tatil demek hasret demekti..genç kız ağlayarak gittiği ankarayı ve okulunu çok seviyordu..annesi bile şaşırmıştı çünkü genç kız artık bölümünü istemediğini söylemiyordu..delikanlı ile buluştukları bir gün genç kız çok acıkmıştı,yoldan bi büfeden sndviç aldı..delikanlı ile güzel bir gün geçirdi ve yurda döndü.gece 04 te delikanlıya bir telefon geldi,genç kız hastanedeydi ve yediği sandviçten zehirlenmişti..aynı büfeden onlarca kişi sandviç yemiş ama en ağır geçiren hamile bir bayanla,genç kızdı..delikanlı hastaneye geldi,kız delikanlının okuduğu okulun hastanesinde yatıyordu,kendinde değildi ve durumu çok ağırdı...

delikanlıyı duyuyor fakat tepki veremiyordu,delikanlı saatlerce kızın başında bekledi ve aşkım ne olur aç gözlerini diye ağladı,genç kız konuşmak istiyordu ama kelimeler ağzından çıkmıyordu,kalbi iyiyim aşkım iyileşeceğim yine sana döneceğim diyordu ama dilinden bu kelimeler dökülemiyordu...

ertesi gün kız gözlerini açtı ama çok halsizdi,konuşamıyordu arkadaşları ailesine haber vermişlerdi,anne ve babası yoldaydı,..genç kız arkadaşından kağıt ve kalem aldı,delikanlıya bir mektup yazdı,(aşkım ben iyi değilim,galiba kötü bir şeyler olacak bunu hissediyorum,bana bir şey olursa ne olur çok üzülme,mutlu ol,ben işte o zaman huzurlu olurum dedi) ve mektubu delikanlıya gönderdi..genç kızın ailesi geldi,genç kızın doktoru ile görüştü,doktor durumunun iyi olmadığını,bekliyeceklerini söyledi..ve genç kız iki gün komadan çıkamadı...

delikanlı hep dua etti baktığı camın ardından..sevdiği kızın ellerinden uçup gitmemesi için..allah delikanlının, kızın ailesinin ve arkadaşlarının dularını kabul etti,iki gün sonra kız komadan çıktı,hızla iyileşti,seni asla bırakmam dedi delikanlıya asla...

4 yıl sonra kız mezun oldu,tayini mardine çıktı,iki sevgili gözyaşları içinde ayrıldılar..genç kız görevini yapmak için mardine gitti,delikanlının daha iki yıl okulu vardı,oda okulu bitirecek ve evleneceklerdi...

Mardinde geçen her gün genç kıza asırlar gibi geldi,ama aşkları hiç bir engel tanımadı...Eylül 1996 da otobüste yan yana oturdular,20 Temmuz 2003 tede nikah masasına...

Şimdi 2 yıllık evliler,iki kişilik olan ailelerine yakın zamanda 3. bir şahıs eklemek istiyorlar...
Ne zaman şehirlerarası yolculuk yapsalar 17 ve 18 nolu bilet alırlar ve geçirdikleri güzel günleri anarlar..

..SanSar'MmmMmmm......

tesekkurler