|
|
|
|
|
|
|||||||
| Aşk ve Sevgi Aşk ve Sevgi Hakkında Her şey Şiirler Hikayeler... |
|
|
|
|
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
05-07-2008, 10:46 AM
|
#1 (permalink) |
(H)iç Bir Şeyindim… Ve (H)içinde Kaybolmak Adına Gittim…
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Beni sende sonsuz kılan neydi? Ellerim neden bu kadar asi? Söylesene… Yüreğim neden bu kadar serseri?
Kelimelerini içime batıra batıra geldin bir Haziran gecesi… Üşümüştü kelimesizliğim… Tümcesizliğim nasır tutmuştu,yokluğa vuslatı kendine masal saymaktan… Bilinmezliğim sinsi bir kanserdi yazgımda… Ve çözülmeyen bir düğümdü adım;kırgın bir güle bestelenmiş hüzzam şarkının hiç yazılmamış nakaratında…Oysa sen ümmiliğimin kalemini konuşturacak kadar kelimeliydin… Ve bana yazmayı öğretecek kadar sabırlı… Kırgın bir gülün kırıklığıydı acımı acına yakıştıran… Ayak basılmamış bilinmezliklerdi belki de seni uçurumlarımdan hiçliğime savuran… Usul bir sessizlikle yanaştın yalnızlığımın kıyılarına… Masum bir soru işareti batırdın yalnızca adıma… Çocuk aklımla nerden bilebilirdim ki satırlarının içimdeki okyanusu yakacağını? Ve nerden bilebilirdim bu koca adamın bilinmezliğime ayak basacağını? Bak ! Annem pamuk prensesi getirmekten dönüyor masalıma… Oysa yedi cüceler kabuslarımı basmakta… Ve intiharım gelişine ramak kala infazda… Tek celsede kelimelerim darağacında… Devler ülkesinde sol omzu yere yakın bir bücür ölüme kucak açmakta… Gittim… Can yakmayacaktı gidişim… Masum bir suskunluktan dem vuracaktı zaman… İçime içsiz kalsa da gidişim,beni oynayacaktı yine gözlerim… Olmadı… Canını yakmamak adına yaktım canımı… “Hiç” bir şey insanı bu kadar yakar mı? Hiç bir şeyim! Gittim ve paçavraya döndü cesedim… Üstüme örtecek kadar bile yok kelimelerim… Susacak kadar kelimesiz,yazacak kadar bensizim… Bilinmek yaksa da canımı;Söylesene (h)içimin en (h)iç yanı! Ölsem biter mi bu hiçlik? Sen;şakağına el yordamıyla bir kurşunluk acıların değil,bin atımlık yalnızlıkların dayandığı bir haziran gecesinde sınırımı ihlal ettin… Ben;elim kalemimde,kuşandım kelimelerimi ve çevirdim sessizliğimi adına beklemekteyim… Oysa çok geç… Bilinmezliğimi ele geçirdin… Zafer senin… Şimdi sür saltanatını bildiğin her yanımda…Ben senin hiçinim aslında… |
|
|
    
|
|
05-07-2008, 06:33 PM
|
#2 (permalink) |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Bilinmek yaksa da canımı;Söylesene (h)içimin en (h)iç yanı! Ölsem biter mi bu hiçlik?
çok gzldi ouzz tşkLR... KeLimeLere anLam yükLemekten Vazgeçtim..... AnLatasımm yok....AnLAyasımm yokkk..!!!! ÖyLesine İşte...!!!
|
|
|
|
|
|
05-07-2008, 11:00 PM
|
#3 (permalink) | |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Alıntı:
 Ekim kasım işlerini öğrenirken bir keman ağlamayı bir de, şarkıya söz yürür, yeşile aldanır suyun kudreti ve sen hiçbir zaman sol anahtarı yaptıracak bir çilingir bulamazsın bana kalırsa sen, ömrümün sonuna kadar, o şarkının kapısında kalacaksın! |
||
|
|
|
|
05-25-2008, 01:28 AM
|
#4 (permalink) |
|
(H)iç Bir Şeyindim… Ve (H)içinde Kaybolmak Adına Gittim…
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Beni sende sonsuz kılan neydi? Ellerim neden bu kadar asi? Söylesene… Yüreğim neden bu kadar serseri? Kelimelerini içime batıra batıra geldin bir Haziran gecesi… Üşümüştü kelimesizliğim… Tümcesizliğim nasır tutmuştu,yokluğa vuslatı kendine masal saymaktan… Bilinmezliğim sinsi bir kanserdi yazgımda… Ve çözülmeyen bir düğümdü adım;kırgın bir güle bestelenmiş hüzzam şarkının hiç yazılmamış nakaratında…Oysa sen ümmiliğimin kalemini konuşturacak kadar kelimeliydin… Ve bana yazmayı öğretecek kadar sabırlı… Kırgın bir gülün kırıklığıydı acımı acına yakıştıran… Ayak basılmamış bilinmezliklerdi belki de seni uçurumlarımdan hiçliğime savuran… Usul bir sessizlikle yanaştın yalnızlığımın kıyılarına… Masum bir soru işareti batırdın yalnızca adıma… Çocuk aklımla nerden bilebilirdim ki satırlarının içimdeki okyanusu yakacağını? Ve nerden bilebilirdim bu koca adamın bilinmezliğime ayak basacağını? Bak ! Annem pamuk prensesi getirmekten dönüyor masalıma… Oysa yedi cüceler kabuslarımı basmakta… Ve intiharım gelişine ramak kala infazda… Tek celsede kelimelerim darağacında… Devler ülkesinde sol omzu yere yakın bir bücür ölüme kucak açmakta… Gittim… Can yakmayacaktı gidişim… Masum bir suskunluktan dem vuracaktı zaman… İçime içsiz kalsa da gidişim,beni oynayacaktı yine gözlerim… Olmadı… Canını yakmamak adına yaktım canımı… “Hiç” bir şey insanı bu kadar yakar mı? Hiç bir şeyim! Gittim ve paçavraya döndü cesedim… Üstüme örtecek kadar bile yok kelimelerim… Susacak kadar kelimesiz,yazacak kadar bensizim… Bilinmek yaksa da canımı;Söylesene (h)içimin en (h)iç yanı! Ölsem biter mi bu hiçlik? Sen;şakağına el yordamıyla bir kurşunluk acıların değil,bin atımlık yalnızlıkların dayandığı bir haziran gecesinde sınırımı ihlal ettin… Ben;elim kalemimde,kuşandım kelimelerimi ve çevirdim sessizliğimi adına beklemekteyim… Oysa çok geç… Bilinmezliğimi ele geçirdin… Zafer senin… Şimdi sür saltanatını bildiğin her yanımda…Ben senin hiçinim aslında…Beni sende sonsuz kılan neydi? Ellerim neden bu kadar asi? Söylesene… Yüreğim neden bu kadar serseri? Kelimelerini içime batıra batıra geldin bir Haziran gecesi… Üşümüştü kelimesizliğim… Tümcesizliğim nasır tutmuştu,yokluğa vuslatı kendine masal saymaktan… Bilinmezliğim sinsi bir kanserdi yazgımda… Ve çözülmeyen bir düğümdü adım;kırgın bir güle bestelenmiş hüzzam şarkının hiç yazılmamış nakaratında…Oysa sen ümmiliğimin kalemini konuşturacak kadar kelimeliydin… Ve bana yazmayı öğretecek kadar sabırlı… Kırgın bir gülün kırıklığıydı acımı acına yakıştıran… Ayak basılmamış bilinmezliklerdi belki de seni uçurumlarımdan hiçliğime savuran… Usul bir sessizlikle yanaştın yalnızlığımın kıyılarına… Masum bir soru işareti batırdın yalnızca adıma… Çocuk aklımla nerden bilebilirdim ki satırlarının içimdeki okyanusu yakacağını? Ve nerden bilebilirdim bu koca adamın bilinmezliğime ayak basacağını? Bak ! Annem pamuk prensesi getirmekten dönüyor masalıma… Oysa yedi cüceler kabuslarımı basmakta… Ve intiharım gelişine ramak kala infazda… Tek celsede kelimelerim darağacında… Devler ülkesinde sol omzu yere yakın bir bücür ölüme kucak açmakta… Gittim… Can yakmayacaktı gidişim… Masum bir suskunluktan dem vuracaktı zaman… İçime içsiz kalsa da gidişim,beni oynayacaktı yine gözlerim… Olmadı… Canını yakmamak adına yaktım canımı… “Hiç” bir şey insanı bu kadar yakar mı? Hiç bir şeyim! Gittim ve paçavraya döndü cesedim… Üstüme örtecek kadar bile yok kelimelerim… Susacak kadar kelimesiz,yazacak kadar bensizim… Bilinmek yaksa da canımı;Söylesene (h)içimin en (h)iç yanı! Ölsem biter mi bu hiçlik? Sen;şakağına el yordamıyla bir kurşunluk acıların değil,bin atımlık yalnızlıkların dayandığı bir haziran gecesinde sınırımı ihlal ettin… Ben;elim kalemimde,kuşandım kelimelerimi ve çevirdim sessizliğimi adına beklemekteyim… Oysa çok geç… Bilinmezliğimi ele geçirdin… Zafer senin… Şimdi sür saltanatını bildiğin her yanımda…Ben senin hiçinim aslında… Çevremdeki yalancılar Artık düşürün maskenizi Kendimi bulmak isterken Hislerimdi kaybolan Sizi sevmek isterken Elde var tabanca... PöööFFff  |
|
|
|
|
|
05-25-2008, 11:34 AM
|
#5 (permalink) | |
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Alıntı:
|
||
|
|
|
|
05-25-2008, 01:31 PM
|
#6 (permalink) |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
 Sağol canım benim...Gerçek Sevgi
*Dead siLenCe*Manyak_13*angelofhell* Terketmedi sevdan beni... |
|
|
|
|
|
05-25-2008, 01:37 PM
|
#7 (permalink) |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Yüreğine sağLık ...
Yüksek Dozda Zehir Enjekte Ettim Kelimelerime Hepsi birer ölü artık . . . |
|
|
|
|
|
05-25-2008, 08:36 PM
|
#8 (permalink) |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
Birleştirildi, lütfen arama yapıp konu açalım .
Anlayan el sallasın, bana "merhaba" der gibi . . Beden gitmeye teşne, hayat "kal" der gibi . . deLiye vurdum, deLiLiğe vurdum kendimi . . . . deLii . . Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmalısınız Üye Olmak İçin Tıklayın * Düşler ve gerçekler ayrı yaşar . . |
|
|
|
|
|
05-25-2008, 08:41 PM
|
#9 (permalink) |
|
170.000 UYE YORUMLARINIZI OKUSUN
çok güzel..
%50 hüzün %50 mutluluk yaşıyoruz işte..
|
|
|
|
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
