Gece avutmuyor gönlüm unutmuyor
Dokunduğum hiç bir ten senin gibi kokmuyor
Sadece bir kez değdi ellerin ellerime... Dostça... O bile yetmişti sana olan aşkımı alev alev yakmaya. Sevdim seni daha da çok o anda ve hâlâ kavruluyorum aşkınla; senden uzakta, senden habersiz... Beni sevmediğini bile bile... Ama yapamıyorum... Vazgeçemiyorum senden... Sanıyor musun ki seni unutmaya çalışmadım... Çalıştım emin ol... Seni severken çektiğim acılardan çok daha fazlasını çektim bu yolda ben... Âşık olmaya çalıştım başka birine mesela... Sırf sen varsın diye içinde vuruldum ona... Sonra mı?... Sonrası olmadı ki o da senin beni sevmediğin gibi sevmedi beni... Onun da yüreğinde vardı başka biri... Ben ise fark etmemişim onda seni aramışım onca zaman... Senin beni sevmeni beklemişim... Fark etmediğim şeyse “o, sen değil...”
Gözlerinde uçurumlar korkup da yüzleşmeye
Bakışların kaçar gider gücüm yok yetişmeye
Sen bana bakınca ben unuturdum ne hissettiğimi hâlbuki... Sen öyle bakardın ki zaten içinde kaybolmamak mümkün değil... Âh o gözlerin... Kahverengi gözlerin... Kendimi, kendilerine adadığım gözlerim... Her bakışımda düşerdim içine, yok olur giderdim sonra hiç bilmediğim diyarlarda... Sense bakmazdın bile bana sürekli kaçırırdın bakışlarını... Sen benden kaçardın, kovalamak isterdim olmazdı... Gücüm yetmezdi arkandan koşmaya; gücüm yettiği zamanlarda da engellerdi içimdeki binlerce düşünce beni, kaybederdim yine gücümü... “ Ne yapıyorsun sen? O başkasına ait... Bu kadar gurursuz olamazsın sen.” “Dur! Baksana elleri başkasının ellerinde... Kaldıramazsın sen bunu...” hep böyle dedi içimdeki o ses... Doğru da söylüyordu; ama yanlış bir doğruydu bu. Ben seni severken bırakmıştım aslında gururumu ve kaldırırdım aslında gözlerini gördüğüm an... Sen bana bakmazken ben baktım gözlerine gördüm içindekileri; ama ulaşamadım bir türlü içindekilerine...
Düğüm düğüm oldu içim ne olur bir şey söyle
Sen sustukça içimde isyanlar, çığlıklar
Hadi, artık sende işte hayatım... Bak avuçlarının içine koyuverdim işte. Al onu bir şey yap ama ne olur bana verme; artık kaldıramam onu... Hadisene, yapsana bir şeyler; ya da at bir kenara ama lütfen bir şey yap... Konuşsana sevdiğim... Konuşsana varlık nedenim... Konuşsana... Yalvarırım... Sen konuşmazsan ben de konuşamam ki... Ancak içimdeki çığlıklar konuşur; onları da bir sen duymazsın... Hadisene... Bir şeyler desene...
Koyamadım kimseyi yerine sen gibi
Sevemedim kimseyi içimdeki sen gibi
Olmadı yine... Bulamadım beni, senin gibi sevmeyen birini... Sen sevmesen de senin acın vardı benim içimde, bana o bile huzur verirdi... Senin içimde bir yerlerde olman bile yeterdi bana... Şimdi ise sen de yoksun... Gittin benden çok uzaklara... Ama biliyor musun ben hâlâ seviyorum seni... Hâlâ içimdesin sen, seni benden sökmek istesen de... Bir boşluğun kaldı şimdi içimde... “Dolar ya...” dedim ama dolmadı... Sen hâlâ içimde yanarken olmadı...
Ama yapamıyorum... Vazgeçemiyorum senden... Sanıyor musun ki seni unutmaya çalışmadım... Çalıştım emin ol... Seni severken çektiğim acılardan çok daha fazlasını çektim bu yolda ben...
Roziel yazı çok güzeldi, böyle şeyleri okudukça üzülmemek elde değil.
03-02-2008, 12:46 PM
Gece Avutmuyor,Gönlüm Uutmuyor...
Düzenli Mod
