Gönlün El Veriyorsa

**angelofhell** · 02-14-2008, 03:02 PM

Gönlün el veriyorsa
Bekletmeye
Ben beklerim
Merak etme

Yaşadım ki kaç gündür ellerime saklanmış oyunların avuncunda bir muhteşem yatar. Uyandırmaya kıyamadım. Gözlerine ne baharlar değmişti kimse bilmez ama bildiğim bilişlerde sakladığın baharlar, yaşanmamış hayatların tanıdığıdır.

Gönlün el veriyorsa; ben beklemeye hazırım. Yüreğimin avuncunda bir savaş yapar kırarım ince sızılarla hayallerimi. Ellerime Neron şarkıları ve katliam sabahları dolar. Onlarla oynarım. Savaşlarla oynamak nedir bilir misin hem. Bir yanı bazukalarla çevrili çocukların, diğer yanına kaleşnikoflar dikilmişken oyunların neden hemen bittiğini…

Şimdi ver yansın ettiğim üzüntülerin sevinçlerime kattığı garip notalarını okuyorum. Sevinçler üzüntülerin mükemmel raksından piyasaya sürülen yüreğin hemzen geçitleridir. Topuzunu vurunca kösleyen naralarda bir havadis yankılanır her dem. Duyarım ki turnalar baharları yüklemiş götürmüşler aşklardan uzak limanlara. Şimdi hangi aşık baharın gelişiyle sevinmeyi bekler. Ben. Sen. Çocuklar. Çiçekler. Sular…
Hayır derim işte tam da evetlere müsaitken. Hayır. Okkalısından sesimin şaplatan acısıyla yüreğimin avuncuna oturup duran Neronları silerek paslı gerçeklere sürüklenirim. Hayırımda bir dağ belirir. Hayır beklemekten cayamam. Yüreğimin aşkını haykırmışken tam da bu hayattan kaçıp gitmek bana göre değil.

Bakarsın bir zaman sonra anlaşan veballerim soluklanır. Bir lâl şafağından uyanır gözlerim başka bir lâl sokağına doğru ilerlenilir. Her yer sevgilinin ikametgâhı olmuşsa gittiğin yerin bir önemi yok. Ve ya hislerinin. Acı bile lâl ise, renkler de lâl ise hiç önemi yok. Beklemek sevgiliyi büyüttüğüm lâlliklerin esrarengiz sevincesidir.
Gönlün el veriyorsa
Bekletmeye
Ben beklerim
Merak etme
Müsaidim hâlihazırda. Ellerime bulaşan sivrilmiş hasret ifadeleri(ni) dökerken kağıda yanışını izlemek gibi sesimin, sana dokunmak geçer bu lâl karanlıklarda. Uzatmalısın oysaki ellerini. Yanı başımda yanan, kalbime dayanan, onları da yanan, bizleri de yanan bir yangınla yangına tutturmadan, uzatmalısın ellerini.

Bakışımda tezahür bir çığlık yankılanır beyazın karşıtlığında siyahi bir hal alarak yansır yüzüme. Sanırsın közlenmiş bir karalık var içimde de ayın halel getirmediği bir portre olmuşum seni beklerken.

Seni beklerken üşümüşüm
Seni beklerken yanmışım
Ne hal bu gerçekliğin aşinalığında
Mümkündür kılınan mutluluklar

Mümkündür evet.

Sabahlar dolanır uykusuzluğuma. Saatlerimin kırılgan dakikalarında anarken seni boğuk bir duman yayılır koridorlarımda, tam kaybettim derken uzattığın hayallerine sarılarak dikilirim karşısına durakların. Ben gitmedim. Kalışımı şimdi siz yazmalısınız soğuk renkli gecelerinizin mat renkli düşlerine. Evet siz. Halel getirmeden hiçbir helale. Dokunmadan kalışıma. Yazmalısınız.

Gönlün el veriyorsa
Bekletmeye
Ben beklerim
Merak etme

Ve sen mavi kız. Tütsülerini yakarak, altın bileziğine ismimi kazıt. Gittiğin yol benim olsun. Ki sen bilmezsin ama, gidişlerimi yaktığım yollarda benimdir. Bu yüzden hiç gidemezsin. Kalmalarla büyütürüm rengini. Gözlerini. Saçlarını. Ellerini…

Şimdi bu gece işliğinde, saklarken beni, sen varlığının rengini gözlerime dolamalısın. En çok da maviden derdiğin gözlerinle saçlarına sığınan kuşları yazmalısın. Ben renkli alacasında şafağın yüzüne kondurmalısın.

Aşktan ölürsün ya, yalnızlığına yazdırma beni bu yüzden. Kalışımın ahenginde gelişleri oyna sen hep. Ben çizeyim yine resim defterime gözleri kocaman bir deniz olan resimlerini. Sonra asayım duvarıma. Ordan yüreğime ak sen. Yansıyan ışık ilkin gözlerine sonra yüreğime düşsün. Sanayım ki cemrelerin rengi hepsi birden bire mavişleşmiş. Sanayım ki gelişinin ahengine kapılmış bütün izler.

Zaman. Ah! Zaman. Alırken bütün biriktirdiklerimi çoğaltarak değerlerini arttıran zaman. Şimdi koskocaman bir aşk biriktirmiş de gönlümde, bizleştirmişim bütün izlenilesi hayalleri. Sen olmuşsun, sen kokmuşsun, sen söylemişsin… Öyle bir zaman…Ki sesinin renginde bütün hallerini yansıtan…

Gönlün el veriyorsa
Bekletmeye
Ben beklerim
Merak etme

-Ettin. İşte Geldin.

ALINTI

violet · 02-14-2008, 03:10 PM

Aşktan ölürsün ya, yalnızlığına yazdırma beni bu yüzden. Kalışımın ahenginde gelişleri oyna sen hep. Ben çizeyim yine resim defterime gözleri kocaman bir deniz olan resimlerini. Sonra asayım duvarıma. Ordan yüreğime ak sen

Güzel bir yazıydı teşekkürler...

02-14-2008, 03:02 PM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri angelofhell Çırak Giriş: Dec 2006 Şehir : Denizli Yaş: 18 Mesaj: 10,656 Konuları: 840 Thanks: 16 Toplam 670 Konusuna 2,879 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 1392 Rep Puanı : 138068 Rep Seviyesi:	Gönlün El Veriyorsa Gönlün el veriyorsa Bekletmeye Ben beklerim Merak etme Yaşadım ki kaç gündür ellerime saklanmış oyunların avuncunda bir muhteşem yatar. Uyandırmaya kıyamadım. Gözlerine ne baharlar değmişti kimse bilmez ama bildiğim bilişlerde sakladığın baharlar, yaşanmamış hayatların tanıdığıdır. Gönlün el veriyorsa; ben beklemeye hazırım. Yüreğimin avuncunda bir savaş yapar kırarım ince sızılarla hayallerimi. Ellerime Neron şarkıları ve katliam sabahları dolar. Onlarla oynarım. Savaşlarla oynamak nedir bilir misin hem. Bir yanı bazukalarla çevrili çocukların, diğer yanına kaleşnikoflar dikilmişken oyunların neden hemen bittiğini… Şimdi ver yansın ettiğim üzüntülerin sevinçlerime kattığı garip notalarını okuyorum. Sevinçler üzüntülerin mükemmel raksından piyasaya sürülen yüreğin hemzen geçitleridir. Topuzunu vurunca kösleyen naralarda bir havadis yankılanır her dem. Duyarım ki turnalar baharları yüklemiş götürmüşler aşklardan uzak limanlara. Şimdi hangi aşık baharın gelişiyle sevinmeyi bekler. Ben. Sen. Çocuklar. Çiçekler. Sular… Hayır derim işte tam da evetlere müsaitken. Hayır. Okkalısından sesimin şaplatan acısıyla yüreğimin avuncuna oturup duran Neronları silerek paslı gerçeklere sürüklenirim. Hayırımda bir dağ belirir. Hayır beklemekten cayamam. Yüreğimin aşkını haykırmışken tam da bu hayattan kaçıp gitmek bana göre değil. Bakarsın bir zaman sonra anlaşan veballerim soluklanır. Bir lâl şafağından uyanır gözlerim başka bir lâl sokağına doğru ilerlenilir. Her yer sevgilinin ikametgâhı olmuşsa gittiğin yerin bir önemi yok. Ve ya hislerinin. Acı bile lâl ise, renkler de lâl ise hiç önemi yok. Beklemek sevgiliyi büyüttüğüm lâlliklerin esrarengiz sevincesidir. Gönlün el veriyorsa Bekletmeye Ben beklerim Merak etme Müsaidim hâlihazırda. Ellerime bulaşan sivrilmiş hasret ifadeleri(ni) dökerken kağıda yanışını izlemek gibi sesimin, sana dokunmak geçer bu lâl karanlıklarda. Uzatmalısın oysaki ellerini. Yanı başımda yanan, kalbime dayanan, onları da yanan, bizleri de yanan bir yangınla yangına tutturmadan, uzatmalısın ellerini. Bakışımda tezahür bir çığlık yankılanır beyazın karşıtlığında siyahi bir hal alarak yansır yüzüme. Sanırsın közlenmiş bir karalık var içimde de ayın halel getirmediği bir portre olmuşum seni beklerken. Seni beklerken üşümüşüm Seni beklerken yanmışım Ne hal bu gerçekliğin aşinalığında Mümkündür kılınan mutluluklar Mümkündür evet. Sabahlar dolanır uykusuzluğuma. Saatlerimin kırılgan dakikalarında anarken seni boğuk bir duman yayılır koridorlarımda, tam kaybettim derken uzattığın hayallerine sarılarak dikilirim karşısına durakların. Ben gitmedim. Kalışımı şimdi siz yazmalısınız soğuk renkli gecelerinizin mat renkli düşlerine. Evet siz. Halel getirmeden hiçbir helale. Dokunmadan kalışıma. Yazmalısınız. Gönlün el veriyorsa Bekletmeye Ben beklerim Merak etme Ve sen mavi kız. Tütsülerini yakarak, altın bileziğine ismimi kazıt. Gittiğin yol benim olsun. Ki sen bilmezsin ama, gidişlerimi yaktığım yollarda benimdir. Bu yüzden hiç gidemezsin. Kalmalarla büyütürüm rengini. Gözlerini. Saçlarını. Ellerini… Şimdi bu gece işliğinde, saklarken beni, sen varlığının rengini gözlerime dolamalısın. En çok da maviden derdiğin gözlerinle saçlarına sığınan kuşları yazmalısın. Ben renkli alacasında şafağın yüzüne kondurmalısın. Aşktan ölürsün ya, yalnızlığına yazdırma beni bu yüzden. Kalışımın ahenginde gelişleri oyna sen hep. Ben çizeyim yine resim defterime gözleri kocaman bir deniz olan resimlerini. Sonra asayım duvarıma. Ordan yüreğime ak sen. Yansıyan ışık ilkin gözlerine sonra yüreğime düşsün. Sanayım ki cemrelerin rengi hepsi birden bire mavişleşmiş. Sanayım ki gelişinin ahengine kapılmış bütün izler. Zaman. Ah! Zaman. Alırken bütün biriktirdiklerimi çoğaltarak değerlerini arttıran zaman. Şimdi koskocaman bir aşk biriktirmiş de gönlümde, bizleştirmişim bütün izlenilesi hayalleri. Sen olmuşsun, sen kokmuşsun, sen söylemişsin… Öyle bir zaman…Ki sesinin renginde bütün hallerini yansıtan… Gönlün el veriyorsa Bekletmeye Ben beklerim Merak etme -Ettin. İşte Geldin. ALINTI salla gitsin arzular gemiler zaten batık Bu mesaj en son " 02-14-2008 " tarihinde saat 03:05 PM itibariyle angelofhell tarafından düzenlenmiştir....

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

02-14-2008, 03:10 PM	#2 (permalink)
Üye Bilgileri violet Üstad Giriş: Oct 2006 Şehir : İstanbul Yaş: 22 Mesaj: 62,550 Konuları: 19604 Thanks: 20 Toplam 3,711 Konusuna 8,273 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 0 Rep Puanı : 208282 Rep Seviyesi:	Aşktan ölürsün ya, yalnızlığına yazdırma beni bu yüzden. Kalışımın ahenginde gelişleri oyna sen hep. Ben çizeyim yine resim defterime gözleri kocaman bir deniz olan resimlerini. Sonra asayım duvarıma. Ordan yüreğime ak sen *Güzel bir yazıydı teşekkürler...*

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)