hersey yalan olmu$ duygu$um bu Dünyada
seni seviyorum diyenler,dostunum diyenler
meğersem gercek değilmiş anladım ki rüya...
şimdi bana yol yakı$ır gitmeliyim uzaklara...

bıktım ben artık ben şuyum ben buyum laflarından
niye herkes böle be duygu$um sıkıldım yalanlardan
yeter yaa gidiyorum buralardan
beni anladın mı duygu$um sıkıldım bu oyunlardan...

kimse anlamıyor beni hep hüzün hep isyan var sözlerimde..
artık a$k denen kelime kalmı$ eskilerde..
kimse kimseyi cnndan cok sevmiyor...
neden artık bitti.a$k denilen kelime ßa$itce ßöyle...

artık yaza yaza kelimeler düğümleniyor boğazımda..
dökemiyorum içimdekilerini kağıda..
ben bitmişim be duygu$um
yaşamadığım seyleri yaşadım ßen bu istanbulda....


artık gitme zamanı geldi bu şehirden...
sözlerim ßitti artık tükendim yazamıyorum ßen...!
tek bir lafım var..
gitmem gerek acilen ...

yalan dolan düşlerle tandık biz hayatı ouzum
sevgilerimize küçük hayaller kattık
bir yumakta bütün olsun diye

seviyorum demek kolaydı onlar için
çünkü hiç sevmemişler ki
yol vereceksin böylelerine
çekip gideceksin
kalbindeki en mizra köşene

insanlar yok olmuş be ouzum
artık gördüğün her kişiye insan
demek bile zorlaşmış
yürek yokki vicdan yokki
yalanla dolanla tanımışlar hayatı

ve gün ki karşımıza çıkıp canım cicim ayaklarına yatıyorlar
sabretmek susmak her zaman büyüklüktü bizim için
biz sustuk onlar konuştu biz konuştuk onlar yine konuştu
ya sonra noldu ouzum yapayalnız kaldılar sokaklarda
biçare.....

hayat yormuş seni günden güne kaybetmişin kendini ben gibi..
bizi mahveden sevmedikleri halde seviyorum kelimesi..
sen sana yakısanı yaptın sustun ve gittin
bu oyunu gecte olsa bitirdin ve bittin...