Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında

**~~KoJiRo~~** · 01-02-2008, 07:17 AM

Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında
Nereye baksan hüzün konar gözlerine
Yıllardır ki ırmağı yaralı canevinin
Akıp gider sancıyarak mevsimlere
Çekilir bir köşeye seyredersin sessizce
Sessizlik ki, içine gömdüğün o derin çığlık

Ay küs, kayıp iz sürdüğün samanyolu
Güneş de doğmuyor yüreğine artık
Yüz üstü bırakıp gitti gecelerde yıldızlar
Ah! nereye baksan tül kanaması ince sızılar
Kör karanlıklardasın ey kalbim
Uçurumlar kadar derin ve yalnız

Günahkârsın ey kalbim, günahkar
Bütün mevsimleri sevmekten suçlusun
Bütün insanları sevmekten
Sevmelerin ki, kıyametten beter
Anlaki affetmiyor hayat yüreğiyle oynayanı
Bir elinde ölüm fermanı
Bir elinde aşk
Aşk ki, ürktüğün mavi bir kuş
Üşür durur pencerende her sabah

Vuruldun, vuruldun işte ey kalbim
Sevda bir yana düştü, hüzün bir yana
Hayatın keyfi kendine, efkârı sana kaldı
Ay kanaması
İnce bir ışığın kavşağında
Üşüyen bir serçe titremesi şimdi
Yaralı yalnızlığın
İncitir durur bakışlarındaki ince hüznü
Öyle kırılgan öyle ürkek

Sen ki, kocaman sevdaların büyüsü
Dikbaşlı yamaçların örtüsüydün
Dayan haydi yıkılma
Ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci
Savrulup gitsede uçurumdan uçuruma
Yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi
Bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama.
Aldırma yürü,
Kendine sakla gece karası hüznünü
Kendine sakla yaralarını ey kalbim
Kimse bilmesin

01-02-2008, 07:17 AM	#1 (permalink)
Üye Bilgileri ~~KoJiRo~~ Banned Giriş: Apr 2007 Şehir : Kocaeli Yaş: 24 Mesaj: 11,119 Konuları: 7269 Thanks: 182 Toplam 1,896 Konusuna 3,238 Teşekkür Edilmiştir Rep Gücü: 0 Rep Puanı : 164613 Rep Seviyesi:	Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında Nereye baksan hüzün konar gözlerine Yıllardır ki ırmağı yaralı canevinin Akıp gider sancıyarak mevsimlere Çekilir bir köşeye seyredersin sessizce Sessizlik ki, içine gömdüğün o derin çığlık Ay küs, kayıp iz sürdüğün samanyolu Güneş de doğmuyor yüreğine artık Yüz üstü bırakıp gitti gecelerde yıldızlar Ah! nereye baksan tül kanaması ince sızılar Kör karanlıklardasın ey kalbim Uçurumlar kadar derin ve yalnız Günahkârsın ey kalbim, günahkar Bütün mevsimleri sevmekten suçlusun Bütün insanları sevmekten Sevmelerin ki, kıyametten beter Anlaki affetmiyor hayat yüreğiyle oynayanı Bir elinde ölüm fermanı Bir elinde aşk Aşk ki, ürktüğün mavi bir kuş Üşür durur pencerende her sabah Vuruldun, vuruldun işte ey kalbim Sevda bir yana düştü, hüzün bir yana Hayatın keyfi kendine, efkârı sana kaldı Ay kanaması İnce bir ışığın kavşağında Üşüyen bir serçe titremesi şimdi Yaralı yalnızlığın İncitir durur bakışlarındaki ince hüznü Öyle kırılgan öyle ürkek Sen ki, kocaman sevdaların büyüsü Dikbaşlı yamaçların örtüsüydün Dayan haydi yıkılma Ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci Savrulup gitsede uçurumdan uçuruma Yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi Bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama. Aldırma yürü, Kendine sakla gece karası hüznünü Kendine sakla yaralarını ey kalbim Kimse bilmesin

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)