|
|
|
|
|
02-23-2007, 01:26 PM
|
#1 (permalink) |
Kendine Sakla Yaralarını
Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında
nereye baksan hüzün konar gözlerine yıllardır ki ırmağı yaralı canevinin akıp gider sancıyarak mevsimlere çekilir bir köşeye seyredersin sessizce sessizlik ki, içine gömdüğün o derin çığlık ay küs, kayıp iz sürdüğün samanyolu güneş de doğmuyor yüreğine artık yüz üstü bırakıp gitti gecelerde yıldızlar ah! nereye baksan tül kanaması ince sızılar kör karanlıklardasın ey kalbim uçurumlar kadar derin ve yalnız  günahkârsın ey kalbim, günahkar bütün mevsimleri sevmekten suçlusun bütün insanları sevmekten sevmelerin ki, kıyametten beter anlaki affetmiyor hayat yüreğiyle oynayanı bir elinde ölüm fermanı bir elinde aşk aşk ki, ürktüğün mavi bir kuş üşür durur pencerende her sabah  vuruldun, vuruldun işte ey kalbim sevda bir yana düştü, hüzün bir yana hayatın keyfi kendine, efkârı sana kaldı ay kanaması ince bir ışığın kavşağında üşüyen bir serçe titremesi şimdi yaralı yalnızlığın incitir durur bakışlarındaki ince hüznü öyle kırılgan öyle ürkek  sen ki, kocaman sevdaların büyüsü dikbaşlı yamaçların örtüsüydün dayan haydi yıkılma ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci savrulup gitsede uçurumdan uçuruma yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama. aldırma yürü, kendine sakla gece karası hüznünü kendine sakla yaralarını ey kalbim kimse bilmesin....  ќiм üzєвiLiя вєиi вєиdєи вαşкα?
|
|
|
    
|
 Kurşuni Kullanıcısına Teşekkur Edenler |
SaydaM (02-23-2007) |
|
02-23-2007, 04:01 PM
|
#3 (permalink) |
|
saol cnm gercekten güzel
bir al yüz koca göz görüyorum. Sanki o tehlikeli yolun başındayım Aşk’a geliyorum! ama yanıma hep köy zılgıtlı sözler almışım arabesk kalıyorum her kent soylu aşkın karşısında “Bir kulunu çok sevdim” diyorum “O beni hiç sevmiyor” diyorum “Kalbimi ona verdim artık geri vermiyor” diyorum. |
|
|
|
|
|
03-05-2007, 04:15 PM
|
#4 (permalink) |
""" Kendine sakla yaralarını """
Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında nereye baksan hüzün konar gözlerine yıllardır ki ırmağı yaralı canevinin akıp gider sancıyarak mevsimlere çekilir bir köşeye seyredersin sessizce sessizlik ki, içine gömdüğün o derin çığlık ay küs, kayıp iz sürdüğün samanyolu güneş de doğmuyor yüreğine artık yüz üstü bırakıp gitti gecelerde yıldızlar ah! nereye baksan tül kanaması ince sızılar kör karanlıklardasın ey kalbim uçurumlar kadar derin ve yalnız günahkârsın ey kalbim, günahkar bütün mevsimleri sevmekten suçlusun bütün insanları sevmekten sevmelerin ki, kıyametten beter anlaki affetmiyor hayat yüreğiyle oynayanı bir elinde ölüm fermanı bir elinde aşk aşk ki, ürktüğün mavi bir kuş üşür durur pencerende her sabah vuruldun, vuruldun işte ey kalbim sevda bir yana düştü, hüzün bir yana hayatın keyfi kendine, efkârı sana kaldı ay kanaması ince bir ışığın kavşağında üşüyen bir serçe titremesi şimdi yaralı yalnızlığın incitir durur bakışlarındaki ince hüznü öyle kırılgan öyle ürkek sen ki, kocaman sevdaların büyüsü dikbaşlı yamaçların örtüsüydün dayan haydi yıkılma ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci savrulup gitsede uçurumdan uçuruma yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama. aldırma yürü, kendine sakla gece karası hüznünü kendine sakla yaralarını ey kalbim kimse bilmesin....  Nefesin Dokunsun Nefesime (Sebebim) Eskiden inSanLar YaLınAyak Gezerken .. AşkLar, AdamakıLLıydı .Şimdi inSanlar YaLın Ayak DeğiL Ama AşkLar Yarım YamaLak.
|
|
|
|
|
|
03-05-2007, 04:36 PM
|
#7 (permalink) |
|
sen ki, kocaman sevdaların büyüsü
dikbaşlı yamaçların örtüsüydün dayan haydi yıkılma ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci savrulup gitsede uçurumdan uçuruma yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama. aldırma yürü, kendine sakla gece karası hüznünü kendine sakla yaralarını ey kalbim kimse bilmesin.... cok guzeldı... emeğine sağlık canım paylsmn için cok tesekkrler "S"en gideli bu aşktan, kalbimle harpteyim! !
|
|
|
|
|
01-02-2008, 07:17 AM
|
#9 (permalink) |
Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında
Bir gül yaprağı gibi yaşam ayaklar altında Nereye baksan hüzün konar gözlerine Yıllardır ki ırmağı yaralı canevinin Akıp gider sancıyarak mevsimlere Çekilir bir köşeye seyredersin sessizce Sessizlik ki, içine gömdüğün o derin çığlık  Ay küs, kayıp iz sürdüğün samanyolu Güneş de doğmuyor yüreğine artık Yüz üstü bırakıp gitti gecelerde yıldızlar Ah! nereye baksan tül kanaması ince sızılar Kör karanlıklardasın ey kalbim Uçurumlar kadar derin ve yalnız  Günahkârsın ey kalbim, günahkar Bütün mevsimleri sevmekten suçlusun Bütün insanları sevmekten Sevmelerin ki, kıyametten beter Anlaki affetmiyor hayat yüreğiyle oynayanı Bir elinde ölüm fermanı Bir elinde aşk Aşk ki, ürktüğün mavi bir kuş Üşür durur pencerende her sabah  Vuruldun, vuruldun işte ey kalbim Sevda bir yana düştü, hüzün bir yana Hayatın keyfi kendine, efkârı sana kaldı Ay kanaması İnce bir ışığın kavşağında Üşüyen bir serçe titremesi şimdi Yaralı yalnızlığın İncitir durur bakışlarındaki ince hüznü Öyle kırılgan öyle ürkek  Sen ki, kocaman sevdaların büyüsü Dikbaşlı yamaçların örtüsüydün Dayan haydi yıkılma Ömürsüzde olsa bir gelinciğin sevinci Savrulup gitsede uçurumdan uçuruma Yine de ısıtabilir yaprağını bir avuç mavi Bir sarmaşık ısrarıyla tutunup yaşama. Aldırma yürü, Kendine sakla gece karası hüznünü Kendine sakla yaralarını ey kalbim Kimse bilmesin |
|
|
|
|
 |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
