Demek ki kötüyüm ben
Senin ne bu seslenişten, ne de bendekilerden haberdar olmadığını biliyorum. Seni sevmemem ve düşünmemem gereğini her telkinimde, kendime bin misli daha zarar veriyorum. Bu üslü zararların her katsayısında, yine bin misli parçalanıyorum. Kalbimdeki grafikler almış başını giderken, ben; seni sevmemem gerektiğini bile bile, yine de,seni seviyorum!
Demek ki kötüyüm ben. Kötülük içime işlemiş. Değerlerimin yükü altında ezilen kalbim, her an biraz daha kötüleniyor. Bu gardiyan aklımın kuralları da olmasa hani; bir çırpıda dökülüverecek tüm kötülüklerim. Yanlış olmak ve yanlışa sürüklemek çabasında bir kalp var ki bende, hani söküp atsam, hiçbir şey kaybetmeyeceğim. Ama; sen...
Sen mi? Yok sevdiğim, yok! Senin hiçbir kabahatin yok. İçin rahat olsun. Ne sesindeki titremeler, ne gözlerindeki sevgidir seni bana işleyen. Dedim ya işte: ''''Kötülük var benim içimde!''''
Sen bakmasaydın da ben kötü olacak mıydım? İşte, bunu düşünebilirsin! Ve vicdanın rahat, yoluna devam edebilirsin.
Seni sevmemin, yani içimdeki kötünün tek sorumlusunu sen kılmak kadar kolay olabilseydi keşke; senden vazgeçebilmek!
alıntıdır
Sabahlari Okullarda , Akşamları Stadlarda
Hodri-89-Meydan
|
12-18-2007, 13:02
Düzenli Mod
