yalnızlık/kaçış/suskunluk

_AlMiNa_ · 11-18-2007, 00:10

Yalnızlık

Oturdum üstüne çıkmıyorum seninde çıkarmaya niyetin yok.
Hazan mevsiminden kalkma vakti gelmedi mi ayağa.
Kendine bir kendin çizmek için kalemi eline al.
Hadi bırak kırıklıklarını kalk yerinden.
Bensiz bir sabah uyan artık.

Kaçış

Kalkacak bir sebep söyle.
Nasıl bitireceğim içimdeki son baharı.
Dökülecek mi kurumayan yapraklar.
Dinecek mi bu yalnızlık
Senin kadar farkındayım bunun böyle gitmeyeceğinin. Yapıştırmışım üstüme çıkmıyor, çokta niyetli değilim bırakmaya.

Yalnızlık

Sıkıldım artık senle olmaktan
Hadi bırak beni gideyim başka diyarlara
Başka birinde konaklayım biraz
Bir yol çiz kendine, mavi olsun,
İçinden ben geçmeyim yakıştırmıyorum maviyi kendime
Uğramayayım senin topraklarına bir daha
Kır zincirlerimi, özgür kalayım

Kaçış

Çizdiğim yolların sonunu biliyorsun
Sonları bir uçurumdu onların, hep düştüm aşağı, komalarda geçti ömrüm
Söyle seni niye azat edeyim, yakıştırıyorum kendime.

Yalnızlık

Doğru yol orda bir yerde.
İçinde hendekler, virajlar var biraz cefalı bir yol. Sonu uçurum da olsa düşmeyi de öğrenmelisin doğrusunu bulana kadar.

Yürümeye başla hadi çocukların ilk adımları gibi olsun.
Kapı eşiklerinde düş ve kalk yeniden.
Düşeceksin ama orda kalmayacaksın
Yürüyeceksin yine düşeceksin ama yılmayacaksın
Çok sıkıldım bırak beni

Suskunluk

Her şeyden kaçsan kendinden kaçabilir misin?
Sustursan söyleyeceklerini içindekileri sustura bilir misin?
Bana sığınmakla sarabilir misin yaralarını?
Nereye kadar susa bilirsin. Benle daha ne kadar yapabilirsin ya da ben senle ne kadar kalırım bir gün bende konuşacağım o zaman kime sığınacaksın.

Susturma içindekileri. Haykır bitsin sessiz çığlıkların, taşımayayım akıttığın zehri

Kaçış

Konuştum ne oldu?
Anlata bildim mi hissettiklerimi.
Anlamak istediler mi dillendirdiğim aşkı.

Dinlediler mi hiç canı gönülden.
Hep susturmadılar mı konuşmalarımı.
Boğazıma ilmikler geçirmediler mi. Boğmadılar mı masum kelimeleri.
Kaçışlarım kendimden, susturdum söyleyecekleri mi?

Suskunluk

Anlatmaktan vazgeçmemelisin, yılmamalısın.
Öksüz bırakmamalısın kelimelerini.
Sansürlere yenik düşmemeli dilin.
Suyun yatağını bulması gibi akıt yavaş yavaş.
Hadi konuş susma.

Kaçış

Ne anlatacak bir söz ne söylenecek bir kelime kaldı bende.
Vazgeçişlerde yüreğim.
Kendimden geçmişim
Kendimden kaçmışım daha ötesi var mı?

Yalnızlık ve Suskunluk
En kötüsü.
Kendi çaresizliğini kendinin yaratması.
Duvarlar örmüşsün etrafına.

Kimseyi almıyorsun içeri.
Girmek isteyenleri de elinle iteliyorsun
Çıkmayacak isteyeceksin bir gün.

Bakmışsın
Vurmuşsun dibe

Duyuramayacaksın sesini kimseye
Çığlıkların karşılıksız kalacak
Kocaman bir kalabalığın içinde yalnızlıktan kaçarken yalnız olduğunu anlayacaksın

Haykıracaksın susturduklarını kimseler ses vermeyecek
Yak kalk yeniden başla bir yerden ya da kal olduğun yerde.

11-18-2007, 00:10	#1 (permalink)
Üye Bilgileri _AlMiNa_ Usta Giriş: Jul 2006 Şehir : İzmir Mesaj: 27,161 Rep Gücü: 0 Rep Puanı : 460275 Rep Seviyesi:	yalnızlık/kaçış/suskunluk Yalnızlık Oturdum üstüne çıkmıyorum seninde çıkarmaya niyetin yok. Hazan mevsiminden kalkma vakti gelmedi mi ayağa. Kendine bir kendin çizmek için kalemi eline al. Hadi bırak kırıklıklarını kalk yerinden. Bensiz bir sabah uyan artık. Kaçış Kalkacak bir sebep söyle. Nasıl bitireceğim içimdeki son baharı. Dökülecek mi kurumayan yapraklar. Dinecek mi bu yalnızlık Senin kadar farkındayım bunun böyle gitmeyeceğinin. Yapıştırmışım üstüme çıkmıyor, çokta niyetli değilim bırakmaya. Yalnızlık Sıkıldım artık senle olmaktan Hadi bırak beni gideyim başka diyarlara Başka birinde konaklayım biraz Bir yol çiz kendine, mavi olsun, İçinden ben geçmeyim yakıştırmıyorum maviyi kendime Uğramayayım senin topraklarına bir daha Kır zincirlerimi, özgür kalayım Kaçış Çizdiğim yolların sonunu biliyorsun Sonları bir uçurumdu onların, hep düştüm aşağı, komalarda geçti ömrüm Söyle seni niye azat edeyim, yakıştırıyorum kendime. Yalnızlık Doğru yol orda bir yerde. İçinde hendekler, virajlar var biraz cefalı bir yol. Sonu uçurum da olsa düşmeyi de öğrenmelisin doğrusunu bulana kadar. Yürümeye başla hadi çocukların ilk adımları gibi olsun. Kapı eşiklerinde düş ve kalk yeniden. Düşeceksin ama orda kalmayacaksın Yürüyeceksin yine düşeceksin ama yılmayacaksın Çok sıkıldım bırak beni Suskunluk Her şeyden kaçsan kendinden kaçabilir misin? Sustursan söyleyeceklerini içindekileri sustura bilir misin? Bana sığınmakla sarabilir misin yaralarını? Nereye kadar susa bilirsin. Benle daha ne kadar yapabilirsin ya da ben senle ne kadar kalırım bir gün bende konuşacağım o zaman kime sığınacaksın. Susturma içindekileri. Haykır bitsin sessiz çığlıkların, taşımayayım akıttığın zehri Kaçış Konuştum ne oldu? Anlata bildim mi hissettiklerimi. Anlamak istediler mi dillendirdiğim aşkı. Dinlediler mi hiç canı gönülden. Hep susturmadılar mı konuşmalarımı. Boğazıma ilmikler geçirmediler mi. Boğmadılar mı masum kelimeleri. Kaçışlarım kendimden, susturdum söyleyecekleri mi? Suskunluk Anlatmaktan vazgeçmemelisin, yılmamalısın. Öksüz bırakmamalısın kelimelerini. Sansürlere yenik düşmemeli dilin. Suyun yatağını bulması gibi akıt yavaş yavaş. Hadi konuş susma. Kaçış Ne anlatacak bir söz ne söylenecek bir kelime kaldı bende. Vazgeçişlerde yüreğim. Kendimden geçmişim Kendimden kaçmışım daha ötesi var mı? Yalnızlık ve Suskunluk En kötüsü. Kendi çaresizliğini kendinin yaratması. Duvarlar örmüşsün etrafına. Kimseyi almıyorsun içeri. Girmek isteyenleri de elinle iteliyorsun Çıkmayacak isteyeceksin bir gün. Bakmışsın Vurmuşsun dibe Duyuramayacaksın sesini kimseye Çığlıkların karşılıksız kalacak Kocaman bir kalabalığın içinde yalnızlıktan kaçarken yalnız olduğunu anlayacaksın Haykıracaksın susturduklarını kimseler ses vermeyecek Yak kalk yeniden başla bir yerden ya da kal olduğun yerde.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)