YAKIŞMAYAN ÖLÜM
Her geçen gün, sana olan özlemi içime gömüyorum, bir daha çıkarmamacasına ama olmuyor… Olmuyor işte… Ters giden şeyler var sanki hayatımda… Sen yoksun ya çıplağım, üşüyorum…
Sen gittin gideli ülkeme bir hüzün çöktü. Yanan bir zaman içindeyiz Atam. Sana, her zamankinden daha çok ihtiyacımız var. Keşke daha fazla kıymetini bilseydim. Keşke yanında yaşama imkanım olsaydı… İşte o zaman Atam, sana sıkıca sarılırdım… Bir ulusun dehasını geliştiren dehanın kendi dünyasındaki gerçeklerini bir nebze olsun sezebilmek için yapardım bunu.
Yapamadım çünkü aramızda kaderin ağlarıyla örülü koca bir duvar vardı. Bu ne kötü bir hayattı ki insanın istediği ona sunulmuyordu. O hayat ki yenilgiyi kabul etmeyip çalışan seni, başarma azmini, yılların hatta savaşların deviremediği seni, bedelini hayatınla ödeyeceğin zalim bir hastalığa teslim etmişti. İlk kez mağlup olmuştun, kaderin bu savaşına.
Atam, şimdi gözlerimdeki o sonsuz maviliktesin. Senin yüzün hep içimizde, senin sevgin her işimizde…