05-10-2008, 19:30
|
#1 (permalink)
|
|
|
Asılı Kalan Göz Yaşlarım
Varlığın Tarifsiz Bir Düştü
Yokluğunda...
Yüzüm Karanlığa Sözüm Karanlığa
Sızın
Gülüşüme Düştü..
Yüzümde Acıyan Bir Gülüş Var Şimdi
Kara Bulut Arkasında Güneş
Suyun İçine Düşmüş Ateş Yüreğim
Bilmediklerimi Öğreniyorum
Ya Da Öğretiyorsun
Rüzgarın Da Kanadı Kırılırmış
Şafağın Gelmediği Yürekler Varmış…
Aşk İçinde Acılar Gizlenen Renkli Bir Masalmış
Gözlerin Esareti Karanlığaysa Eğer
Kirpiklerin Sabahında
Gözyaşlarını Asıyorlarmış Meğer
Sen Hiç Asılmış Gözyaşı Gördün Mü…
Ya Da Sen Hiç
Kendi Gözyaşını Asmaya Yağlı Urgan Ördün Mü…
Varlığın Gözlerimde Gülüştü
Yokluğunda..
Gözyaşlarım Darağacına Düştü..
Oysa Sen Yüreğimin İhtilali
Gözyaşımın Sevinç Devrimiydin
Gözlerim Devrimcindi…
Vuslatın Özgürlüğe…
Hasretinde
Gözyaşlarım Asıldı…
Alıntııııı
Hatıran yeter...
sevgilim
iki satır mektup yaz bana
varsın uyaklı olmasın cümleler
varsın şiire benzemesin vereceğin kötü haber
katlanırım...
diyerek basladım da bu şiire
yoksun ki sen!
|
|
|