05-08-2008, 05:38 PM
|
#3 (permalink)
|
|
|
Cennet kokulu annem..
gözlerim parçalı bulut
bir kasırga sanki seni benden alan
paramparça bir yürek
yaşlarıma mendil açtım
şimdi uzaklardasın biliyorum
cennet kokulu annem
cehennem kokan ben
buralarda kül
kaldırımlar yüksek anne
ürküyorum
hatta
gelincikler bile açarken
mezarın bir köşesinde sen
mezarın bir kösesinde ben
bir avuç toprak üstüne atarken
emanetimdi sadece anne
çaresiz seni avuçlarken
geri geldim senmisin anne
elimde koskoca sen
öpe öpe doyamıyorum
benim cennet kokulu
canım annem...
Herkes aynıyken, ben farklıydım. Şimdiyse herkes farklı, ben aynıyım...
|
|
|