Anlatan, Ebu Vakkas oğlu Sa'd'dır...
Çarpışmanın çok şiddetlendiği bir andı.Yanı başımda
Cahş oğlu Abdullah'ı gördüm.Elimden tuttu,
beni bir kayanın ardına çekti.Heycanlıydı:
-''Sa'd'' dedi, ''şimdi sen dua et
ben amin dıyeceğim, sonrada ben dua edeyim, sen amin de''
-''Peki, olur'' dedim.Sonra ellerimi açtım:
-''Rabbim!'' dedim, ''şimdi benim karşıma azılı bir
düşman çıkar, onunla kıyasıya çarpışayım, önce bugünün
hakkını vereyim, sonra da onu tepeleyeyim ve bu
meydandan, Sevgili'nin önünde gazilik rütbesini takınmış
olarak ayrılayım.''
Cahş oğlu, gözleri kapalı, elleri açık, vecd içinde,
derinden:
-''Amin!''dedi.
Sonra gözlerini, uzaklara dikti.Belli ki Uhud'un
çok ötesine bakıyordu.
-''Allah'ım!'' dedi, inlercesine...''Benimde önüme
dağ gibi bir putperest çıkar, ben de onunla önce kıyasıya
dövüşeyim, ben de önce bugünün, bu yerin, bu sınavın
hakkını vereyim.Sonra o kafir beni şehid etsin.Sonra
bana ''müsle'' yapsın...Gözlerimi oysun,kulaklarımı
burnumu, dudaklarımıkessin başım kanlar içinde
topraklara bulansın, sonra o halimle Senin huzuruna
geleyim,Sen bana sor:
-''Abdullah!Gözlerini,burnunu,kulaklarını,
dudaklarını ne yaptın?'' de.Ben diyeyim:
-''Allah'ım?Ben kendileriyle Sana karşı çok isyan
ettiğim, çok günahlar işlediğim o şeyleri Senin Sevgili'nin
huzurunda ve O'nu koruma uğrunda Uhud çölüne döktüm
ve Sana da böylece geldim.''
içimden bu duaya ''Amin'' demek gelmemişti ama
söz vermiştik, ben de:
-''Amin!'' dedim.
Sonra kılıçlarımızı çektik.O kavgaya bir daha karıştık.
Aksam iş bittiğinde ben istediğimden de azılı bir kafiri
tepelemiş bir gaziydim.Alacakaranlıkta Uhud sahrasında
Abdullah'ı aradım.Bir yerde buldum.Ama tam istediği
gibi kulakları, gözleri, burnu ve dudakları eksikti...Tam
da istediği gibi kanlar içinda mübarek bir baş Uhud
toprağına bulanmış yatıyordu...Göremedim ama
zannettim; dudakları gözleri olsa gülüyor olurdu...
Duyamadım ama hissettim...Rabbi ona sormuş, o da
cevap veriyordu.
-''Allah'ım!Ben Sana karşı çok isyan ettim, çok
günah işledim...''
Alinti